VLAANDEREN.be

U bent hier

Vertaler An

Druk, drukker, drukst

Wat is het druk de laatste tijd! Op het werk, maar ook thuis. Zelfs eten en slapen schiet er vaak bij in. Maar goed, een beetje tijd voor een update maak ik graag vrij.

Wat voor nieuws op het werk? Wel, door enkele grote nieuwe projecten krijgt ons bureau momenteel honderden extra pagina’s ter vertaling binnen. Al die klanten vinden hun eigen tekst de allerbelangrijkste, en hadden de vertaling graag gisteren al gezien. En net nu -of misschien net door die verhoogde werkdruk, wie zal het zeggen- vallen er massa’s zieken bij ons op de dienst. Ik ben een week thuis moeten blijven omdat ik griep had, en ik was nog maar goed en wel terug of het volgende slachtoffer kondigde zich al aan. Enzovoort, enzovoort. Bovendien werken we sinds kort met een man minder, aangezien een collega loopbaanonderbreking heeft genomen. Normaal zijn we met vijf vertalers, maar momenteel mogen we blij zijn als er elke dag drie paraat staan. En zo tikt de teller van de wachtlijst verder aan. We staan honderden pagina’s achter. Onze teamcoördinator krijgt dagelijks boze mails en telefoontjes van klanten te verwerken. We beginnen ‘s morgens vroeger, werken ‘s avonds later door en doen ons uiterste best om zoveel mogelijk vertalingen af te krijgen. Maar het is vechten tegen de bierkaai. Voor elke vertaalde bladzij die we afwerken, komen er drie nieuwe binnen. Er is ons versterking beloofd, maar die laat nog op zich wachten. Zucht…

Ook thuis verloopt niet alles op rolletjes. Dankzij de lange en strenge winter maakt de tweeling de ene na de andere luchtweginfectie door. Dat betekent dat ik ‘s morgens en ‘s avonds een half uur extra moet uittrekken om te aërosollen en andere medicatie toe te dienen, en dat de nachten kort en slapeloos zijn. De volumeknop van de kindjes staat op het maximum en onze trommelvliezen en ons geduld hebben er erg onder te lijden.

Tot overmaat van ramp heeft onze jongste nu de windpokken te pakken, dus haar zusje zal ongetwijfeld volgen. Een hele week verlof nemen om voor haar te zorgen is in de huidige werkcontext absoluut geen optie, dus is het een oppas voor zieke kindjes van het ziekenfonds geworden. Ik zat er vooraf wel wat mee in, want ik heb geen ervaring met dergelijke opvang. Maar de dame die komt oppassen, ziet er gemoedelijk, lief en zorgzaam uit. Ons meisje heeft zich meteen zonder protesteren in haar armen genesteld. :-) Komt goed…

Thuiswerk

Ja hoor, het is zover. Mijn vaste pc op het werk is vervangen door een laptop, mijn arbeidsovereenkomst is aangepast, ik heb een infosessie achter de rug en een handleiding bij de hand. Ik heb een nieuw en beter wachtwoord en tonnen andere beveiliging gekregen, en nu ben ik al enkele weken elke dinsdag aan het telewerken!

Eerste conclusie: dit smaakt naar meer … Je kunt je niet indenken wat een verschil dat maakt, thuis kunnen werken. Nee, langer in bed blijven liggen is er niet bij. Met twee kleine kindjes in huis lukt dat niet, want je hebt ’s morgens altijd zoveel te doen. Maar de ochtendrush is toch wel wat relaxter, en eindelijk kan ik de kindjes ook eens naar de crèche brengen: Hallo, ja, ik ben er ook nog, ja, nee, ik ben niet ziek, ik mag telewerken vandaag, en vanaf nu elke dinsdag!

Ik had al af en toe eens thuis gewerkt, wanneer er gestaakt werd bij het spoor. Maar dan kon ik niet op het bedrijfsnetwerk. Ik moest mijn bestanden de dag voordien doormailen naar mijn privémailadres, of op een USB-stick zetten. Nu heb ik een laptop van het werk die ik de maandagavond mee naar huis mag nemen. Ik start die op, ik log in op het netwerk, en voilà, klaar is Kees, ik kan thuis werken alsof ik op kantoor ben. Ik heb toegang tot alle bestanden, tot mijn mailbox, tot alle documentatie, enzovoort. Wat een luxe!

Nog een luxe is dat ik vanaf nu op dinsdag met mijn man kan lunchen ’s middags. Eens gaan wokken, of pizza of frietjes eten… Een beetje quality time voor ons tweetjes zonder kindjes, zalig is dat! Ja, als je ’s morgens en ’s avonds geen uur onderweg bent van en naar je werk, kun je je permitteren om een wat langere lunchpauze te nemen, en daar geniet ik echt van.

Er zijn wel twee grote nadelen. Het eerste is dat ik mijn collega’s mis op een telewerkdag. Als je op kantoor bent en je twijfelt over iets, dan kun je snel even polsen bij je bureaugenoot hoe hij erover denkt. Thuis kun je het enkel aan de muur vragen, en die zegt niets terug. Het tweede is dat ik thuis een ongelimiteerde voorraad lekkers liggen heb, en dat ik me echt moet inhouden om niet te veel te snoepen (bloos, bloos). Maar goed, ik moet gewoon wat zelfstandigheid en zelfdiscipline kweken, en dan komt dat allemaal in orde…

Gepost op 5 maart 2013 #