U bent hier

Werken met een arbeidsbeperking: Esmeralda getuigt

boek

Esmeralda is geboren met een visuele afwijking. Ze maakt opnamen van gesproken boeken voor de luisterbibliotheek. "Werkgevers reageren vaak onwennig als ze merken dat je een arbeidshandicap hebt. Ze zijn meestal niet op de hoogte van de hulpmiddelen die er bestaan. Ik functioneer even goed als iemand die perfect ziet."

"Elke week komen vrijwilligers boeken inlezen voor mensen die het om een of andere reden moeilijk hebben met lezen. Mijn taak bestaat uit het maken van de opnames en een deel administratie. Ik doe deze job al 11 jaar. Met plezier. Zelf heb ik tunnelzicht met nistagmus. Dat betekent in grote lijnen een beperking van het gezichtsveld en een ritmisch herhaald onwillekeurig bewegen van de ogen. Gezien ik dus ook tot de doelgroep behoor, heb ik een bijzondere affiniteit met dit werk.

De laatste tijd merk ik wel dat het werktempo omhoog gaat. Zelfs in die mate dat ik vaak buiten de uren werk om bij te geraken. Mijn werkgever vraagt dit niet. Ik doe dit op eigen initiatief. Waarom het tempo omhoog gaat? Vroeger werden de opnamen gemaakt met een bandopnemer. Simpel. Nu via computeropname, en daar komt heel wat meer werk bij kijken. Alle afgewerkte boeken worden per pagina nagekeken op opnamefouten. Dit editeren neemt veel tijd in beslag en is ook erg vermoeiend voor de ogen. Om de opnamen niet in het gedrang te laten komen, doe ik dit af en toe 's avonds op het werk. Na het editeren worden de boeken op dvd gebrand en aan de luisterbibliotheek bezorgd.

Hulpmiddelen

De organisatie waarvoor ik werk is een blindenorganisatie. Mijn werkgever is dan ook goed op de hoogte van alle tewerkstellingsmaatregelen die er zijn voor personen met een arbeidsbeperking. Hij heeft onmiddellijk een aantal hulpmiddelen voor mij aangevraagd. Ik werk bijvoorbeeld met een beeldschermloep. Dat is een apparaat waar een camera aan bevestigd is. Deze camera toont de tekst van het boek dat eronder ligt op een scherm. Op die manier kan de tekst vergroot worden en ik kan ook de kleuren aanpassen. Verder heb ik een groot pc-scherm en software die tekst vertaalt in spraak.

Voor ik deze job vond heb ik drie jaar lang gesolliciteerd. Werkgevers reageerden vaak onwennig wanneer ik hen tijdens een sollicitatiegesprek vertelde dat ik een visuele beperking had. De meeste onder hen waren ook helemaal niet op de hoogte van welke hulpmiddelen en premies er zoal bestaan. Het is mijn ervaring dat organisaties die hier meer kennis over hebben, makkelijker mensen in dienst nemen met een beperking. Probleem is wel dat er heel wat administratie bij komt kijken, en daar wringt het schoentje! Zo blijven vele mensen met een beperking in de kou staan.

Open kaart

Wat ik andere werkzoekenden met een arbeidsbeperking zou aanraden? Speel open kaart met de werkgever. Breng hem op de hoogte van je handicap en informeer hem. Maak hem duidelijk dat het niet is omdat je geen auto hebt, dat je niet tijdig op het werk zal geraken. Praat op voorhand alles goed door met hem. Wat nog? Zet je angsten opzij. Zeker bij mensen met een visuele beperking speelt dit mee. Ik ben zelf bijvoorbeeld erg beschermd opgevoed. Zo ben ik altijd naar een speciale school geweest. Dan is het moeilijk en confronterend wanneer je plots in de 'echte wereld' terechtkomt. Maar desondanks, kan ik het alleen maar aanraden. Mocht ik mijn werk niet hebben, dan zou ik -denk ik- snel geïsoleerd geraken. Het sociale contact is van levensbelang voor mij!"