U bent hier

Werken met een arbeidsbeperking: Peggy getuigt

tablet

Peggy: "Op mijn 25ste werd ik ziek. De diagnose van de dokters was 'reumatoïde artritis'. Dit betekent dat je gewrichten ontsteken en beschadigd raken. Ondertussen zijn mijn beide heupen al vervangen en werken mijn polsen en knieën niet meer. Gelukkig voel ik me al een tijd goed, maar de ziekte kan elk moment opnieuw toeslaan."

"Door mijn ziekte werd ik invalide verklaard en heb ik zeven jaar thuis gezeten. Nu werk ik al anderhalf jaar deeltijds bij een boekhoudkantoor. Ik doe de boekhouding van vzw's en vennootschappen, en houd me ook bezig met de personenbelasting en jaarrekeningen.

Het is heel afwisselend werk en ik doe het supergraag. Als ik op mijn werk ben kom ik tot rust. Ik vind boekhouden net als het maken van een puzzel. In het begin lijkt het één grote warboel maar als het laatste puzzelstukje op zijn plaats ligt, valt alles in z'n plooi en krijg je een voldaan gevoel.

Af en toe een accidentje

Of ik problemen ervaar op mijn werk door mijn beperking? Niet echt, eigenlijk. Ik moet wel regelmatig op controle naar het ziekenhuis maar dat is geen probleem omdat ik deeltijds werk. En verder heb ik af en toe een accidentje. Ik val vaker dan gewone mensen omdat ik niet 100% stabiel op mijn benen sta. Als ik val, heb ik ook sneller een verstuiking doordat mijn gewrichten gevoeliger zijn. Zo heb ik dit jaar al mijn pols, schouder en knie gekwetst.

Daar staat dan weer tegenover dat ik erg gemotiveerd ben. Ik ben zo dankbaar dat ik deze kans gekregen heb dat ik extra mijn best doe. En heb ik een slechte dag omdat al mijn gewrichten pijn doen, dan kom ik toch werken en probeer ik er niet over te zeuren. Door ziek te worden, heb ik geleerd om me zoveel mogelijk te focussen op het positieve -op wat wél nog lukt- en meestal slaag ik daarin.

Iets bereiken in je leven

Mijn werk betekent heel veel voor mij. In de eerste plaats: vrijheid. Ik ben nu minder afhankelijk van anderen. Verder geeft het me het gevoel dat ik er weer bij hoor en gerespecteerd word. En, ook belangrijk: voor mij is mijn job het bewijs dat je -ondanks alle tegenslagen- toch iets kan bereiken in je leven.

Tot slot nog enkele tips voor werkzoekenden die net als ik een arbeidsbeperking hebben:

  • Geloof in jezelf en zet door. Toen ik de eerste keer aanklopte bij VDAB en hen vertelde dat ik weer wou werken, gaven ze me niet veel kans. Toch was ik ervan overtuigd dat ik een job kon vinden. Ik ben hier blijven in geloven ondanks tegenkantingen. Zo was er het hoofd van een instelling die tegen me zei: ''Je mag blij zijn met onze aanbieding want met jouw problematiek ga je nooit werk vinden in de private sector." Wel, zo zie je maar. Het is me toch gelukt.
  • Zorg dat je goede begeleiding krijgt. Toen ik beroep deed op VDAB, kreeg ik een jobbegeleider. Hij was erg enthousiast en heeft me enorm goed geholpen. Ik ben blij dat ik hem tegen het lijf gelopen ben. Vandaar mijn tip: krijg je een begeleider waar het niet mee klikt? Signaleer dit en vraag of je iemand anders kan krijgen. Er zijn genoeg gemotiveerde begeleiders.
  • Wees eerlijk over je beperking. Ik vermeldde in mijn sollicitatiebrieven eerlijk dat ik een arbeidsbeperking had. Bovendien legde ik uit dat de werkgever een financiële bonus kon krijgen als hij mij aanwierf. Die bonus is een pluspunt, dus kan je er werkgevers best expliciet op wijzen.''