U bent hier

Werken met een arbeidsbeperking: Philippe getuigt

Philippe: ''In het middelbaar kreeg ik problemen met mijn zicht. De dokters ontdekten dat ik een zeldzame oogziekte had en later blind zou worden. Dit was een heel harde klap." Maar Philippe sloeg terug: hij leerde als blind persoon opnieuw met de pc werken en vond een job bij een petrochemisch bedrijf.

"In het middelbaar begon ik steeds slechter te zien. Het werd erger en uiteindelijk ontdekten de dokters dat ik een zeer agressieve vorm van Retinitis Pigmentos (RP) had en blind zou worden. RP is een zeldzame oogaandoening, waarbij het netvlies geleidelijk aan afsterft. Dit was een heel harde klap voor mij en mijn ouders. Gelukkig heb ik met veel inspanningen en hulp toch nog m'n middelbare studies afgemaakt en behaalde ik een technisch graduaatsdiploma.

Zware periode

Toen ik mijn diploma op zak had, begon ik te solliciteren. Je kan niet geloven hoeveel brieven ik verstuurd heb. Helaas telkens zonder resultaat. Ik mocht soms wel op gesprek, maar merkte meteen dat ik geen kans maakte. Dat was een zware periode, zeker ook omdat ik toen mijn zicht helemaal verloor.

Na een tijd besefte ik dat het zo niet verder kon. Ik klopte aan bij De Markgrave, een centrum waar mensen met een visuele beperking een 'heropleiding' kunnen volgen. Ik volgde er drie jaar les om opnieuw met de pc te leren werken. Ik leerde werken met hulpmiddelen en speciale software, en bekwaamde me in braille en typen. Na een tijd heb ik me zelf ook een laptop aangeschaft en hulpmiddelen zoals een braillelezer. Een braillelezer is een apparaatje dat de tekst op je pc omzet in braille. Door zelfstudie en heel wat experimenteren, is het me gelukt om de nodige software en hulpmiddelen te installeren op mijn laptop. Dat voelde aan als een overwinning!

Eerlijk gesprek

Stilaan voelde ik me sterker in mijn schoenen staan en langzaamaan durfde ik weer te solliciteren. In het begin kreeg ik geen enkele reactie, maar op een dag kwam er een uitnodiging voor een gesprek bij een petrochemisch bedrijf in Antwerpen. Ik was enorm blij en bereidde me heel goed voor. Bovendien nam ik mijn speciaal uitgeruste laptop mee. Toen ik goed en wel voor de rekruteerder zat, was ik aangenaam verrast: het was het eerste eerlijke en open sollicitatiegesprek dat ik in al die jaren had. Hij maakte echt tijd voor me vrij en ik kreeg de kans om te tonen dat ik ondanks mijn beperking toch met de computer kon werken.

Toen de rekruteerder merkte wat ik met de pc kon, was hij erg verbaasd. Hij vertelde me dat ik niet in aanmerking kwam voor de job waarnaar ik solliciteerde, maar dat hij eens wou rondhoren in het bedrijf of er geen andere mogelijkheden waren. Er was wel één voorwaarde voor iemand met mijn profiel: ik moest met het computerprogramma SAP kunnen werken. Voor wie SAP niet kent: dit is software die bedrijven gebruiken voor het beheren van hun stock, personeel, boekhouding, enz. En als blinde is het haast onmogelijk om ermee te werken...

Unieke pc

Toch liet ik de moed niet zakken: ik besloot om me te verdiepen in SAP. Na heel wat geploeter, gezwoeg en bijkomende programmering, lukte het me om het computerprogramma onder de knie te krijgen. Ik maakte een afspraak met de rekruteerder en toen hij zag wat ik kon, gaf hij me een contract voor magazijnbeheerder op de aankoopafdeling. Wat was ik gelukkig! Het was me gelukt om een job te vinden, en bovendien had ik dankzij al mijn inspanningen de eerste en enige computer in Vlaanderen waarop SAP toegankelijk was voor blinden!

Hoe ik me nu voel op m'n werk? Uitstekend: ik doe mijn job graag en schiet ook goed op met m'n collega's. In het begin was dit niet zo vanzelfsprekend. Ze wisten niet goed hoe om te gaan met m'n beperking. We hebben er echter veel en open over gepraat en nu heb ik een goede band met hen en helpen ze me waar ze kunnen. Als er tijdens een vergadering bijvoorbeeld een grafiek getoond wordt, is er altijd wel een collega die de grafiek voor me beschrijft zodat ik een beeld krijg van de situatie. Of een ander voorbeeld: aangezien het voor mij moeilijk is om 's middags een plekje te vinden in het bedrijfsrestaurant, zorgden m'n collega's ervoor dat ik een vaste tafel kreeg."