U bent hier

Schuilen in kwetsbaarheid

Marleen (58) kende heel wat moeilijkheden in haar leven. Tijdens haar jeugd kreeg ze te maken met incest. Later overwon ze tweemaal kanker. Toen ze op haar 57ste werkloos werd, schreef ze zich in bij VDAB als werkzoekende. Samen met VDAB-bemiddelaar Diane vond ze een nieuwe job als persoonlijk assistente.

Jarenlang werkte Marleen als begeleidster in een kinderdagverblijf. Helaas was het na haar tweede kanker -borstkanker- niet meer mogelijk om kinderen op te tillen. Toch mocht ze blijven werken in het kinderdagverblijf als pedagogisch medewerker.

Opeens werkzoekend
Marleen: "Jammer genoeg bleef dat geluk niet duren. In 2017 eiste een nieuw decreet dat pedagogisch medewerkers hooggeschoold moeten zijn, en ik ben slechts technisch geschoold. Gevolg: ik werd ontslagen om medische redenen. Dat was een zware slag. Op mijn 57 keek ik plots tegen werkloosheid aan. Ik had 10 jaar ontzettend hard en graag gewerkt in het kinderdagverblijf, en ik miste de kindjes en het contact met hun ouders.

Uiteindelijk raapte ik mijn moed bijeen, en schreef me in bij VDAB. Ik kwam terecht bij bemiddelaar Diane, en deed mijn verhaal. Zij stelde me een driedaagse joboriëntatie voor. Ik wist niet goed wat te verwachten, maar kan het iedereen aanraden. Voor die oriëntatie liep ik verloren. Erna wist ik opeens wat ik wou, welke waarden ik belangrijk vond en welke richting ik wilde uitgaan."

Marleens zoektocht naar werk
Vervolgens stelde bemiddelaar Diane voor om een sollicitatietraining te volgen. Marleen: "Eerlijk gezegd had ik daar eigenlijk weinig zin in. Ik zag het nut er niet van in. Maar al snel zag ik in dat dit toch zinvol was: dankzij de begeleiding heb ik mezelf leren verkopen zonder mijn buikgevoel opzij te zetten. Vanaf dan ging ik doelbewust op zoek naar vacatures die bij mij pasten, en zo kwam ik een vacature voor PAB-assistent tegen. Ik trok m'n stoute schoenen aan en overtuigde de werkgever van mijn kwaliteiten. Ondanks het feit dat ik op papier niet de meest ideale kandidaat was.

Even later tekende ik mijn contract, en op dit moment heb ik het voorrecht om de persoonlijke assistent te zijn van een klein jongetje van zeven. Hij lijdt aan een zware mentale beperking die weegt op het jonge gezin. Het lijkt alsof we voor elkaar zijn voorbestemd. Ik mag hem erg graag en hij mij. De ondersteuning die ik hem en zijn ouders kan bieden, wordt erg gewaardeerd."

Tijdens de VDAB-oriëntatie kreeg Marleen ook het idee om haar levensverhaal neer te pennen in een boek. Dat boek kreeg de titel 'Schuilen in kwetsbaarheid' en is intussen gepubliceerd.

Marleen: "Ik wil met mijn verhaal inspiratie en kracht geven aan wie gekwetst door het leven gaat. Door mijn kanker en de andere miserie, is mijn leven waardevoller geworden. Ik besef hoeveel geluk ik heb gehad, en ben erg dankbaar voor de enorme steun die ik heb gekregen. Van vrienden, familie en mijn man."