U bent hier

Assistent-aankoper Lisa

Ik kan het zelf bijna niet geloven. Onwaarschijnlijk hoe de tijd vliegt. Ik weet nog perfect hoe ik me voelde toen ik hoorde dat ik mocht bloggen en ondertussen zijn we een maand verder. Dus mensen, hier is 'm al, mijn laatste blogpost!

Ik wil VDAB bedanken om mij deze kans te geven. Met momenten was het zwaar, in de zin van ‘nu inspiratie moeten hebben’. Drie teksten per week inleveren volgens een vast tijdschema was overweldigend. Om maar te zwijgen van de aanslag die het soms pleegde op mijn creativiteit. Maar ik zou het direct terug doen, ik zou geen seconde twijfelen. Ik heb er echt van genoten en ik hoop jullie ook. Ik heb er ook veel van opgestoken, niet in het minst door de tips die de webredactie mij gaf.

Door omstandigheden heb ik het minder over mijn job als assistent-aankoper gehad. Het ziek zijn heeft mij serieus parten gespeeld en ook de paasvakantie gooide roet in het eten. Die periode is het namelijk veel kalmer op het werk en moeten er minder deadlines gehaald worden. Moest het niet zo geweest zijn, had ik best wel spannende dingen kunnen vertellen!

Ik heb het ook bijna niet over m'n avondles copywriting gehad. Ook omwille van het paasverlof en weer omdat ik ziek was. Maar ik hoop dat mijn andere onderwerpen jullie geboeid hebben. Ik heb geprobeerd te verwoorden hoe ik me voelde. En wat er dat moment in mijn leefwereld omging. Of net niet, want die ‘writers block’ was ook een realiteit.

Om te eindigen wil ik het hebben over mijn avondles van gisteren. Ongelooflijk maar toepasselijker kon echt niet, want de les ging over de sollicitatiebrief. Hoe schrijf ik de perfecte sollicitatiebrief voor een job als copywriter? En dit waren de tips die we kregen :

• De brief moet -hoe kan het ook anders- vooral creatief zijn.
• Liefst handgeschreven omdat dat, zeker in deze tijd, opvalt. Voor één job als copywriter solliciteren gemiddeld 250 kandidaten. De boodschap is dus om er uit te springen. Toen ik hoorde dat sommige sollicitanten ook een fotocollage, video of radiospot meesturen of zelfs een straatactie doen (!), wist ik niet wat ik hoorde.
• De brief moet doordacht en uniek zijn. Speciaal geschreven voor dat bepaalde bedrijf. Dezelfde brief opsturen als reactie op verschillende vacatures is geen optie.
• Uiteraard mogen er ook nooit taalfouten instaan!
 

Voor de rest mezelf en mijn portfolio goed voorbereiden. Best mijn sollicitatiegesprek met een bevriend iemand oefenen én feedback vragen. Een afwijzing zien als een verdere stap in de sollicitatieprocedure en niet als een nederlaag. Altijd op de hoogte blijven van de laatste trends, want een copywriter moet over alles kunnen meepraten. En last but not least NOOIT opgeven.

Mijn conclusie? Er is nog veel werk aan de winkel. Maar… wie niet waagt, niet wint. Wens me het beste en de job van m'n leven. Ik doe dat voor jullie ook!

Vorige week kon ik niet naar m'n avondles copywriting gaan, maar de les werd me wel door gemaild door de lesgeefster. Bedankt Ann! Het onderwerp was deze keer advertenties schrijven. Hieronder volgt een proevertje van wat we zoal leren tijdens zo’n les.

Hoewel een advertentie kort is (maximum zes tot acht regels) is eentje schrijven één van de moeilijkste dingen voor een copywriter. Een advertentie moet namelijk ‘werken’: je moet de interesse van de lezer wekken en zorgen dat hij de naam van je product onthoudt. Om een goede advertentie te schrijven, moet je daarom eerst en vooral weten voor wie je schrijft. Je moet nagaan wie je lezer is. Je moet zelf de antwoorden bedenken op alle vragen die je lezer zich zou kunnen stellen.

Dan begint het échte brainstormen. Je bedenkt een catchy ‘headline’ of titel, daarna volgt de ‘bodycopy’ of tekst. Of andersom, want dit werkt voor elke copywriter anders. De titel en de eerste zin van de bodycopy zijn allesbepalend. Als deze goed zitten, wordt de rest ook gelezen. Volgens de cursus van Ann hou je je best aan de volgende regel: voor een creatieve ‘bodycopy’ bedenk je een simpele titel, onder een creatieve headline hoort dan weer een sobere tekst.

Elke soort advertentie heeft z’n eigen doel. Zo kan je een teaser headline advertentie schrijven waarmee je de lezers nieuwsgierig naar een product maakt. Of een benefit headline advertentie welke de voordelen van een product benoemt.

Een teaser headline advertentie is perfect voor een advertentie die een product of merk ondersteunt. Een mooi voorbeeld is de advertentie van Nike met als headline "My butt is big", vergezeld van een foto van stevige, ronde vrouwenbillen in een wit short/slipje. De bodycopy bevestigt dat haar poep groot en rond is, dat dat komt door ervoor te trainen en dat diegenen die ze niet mooi vinden haar poep dan maar moeten kussen. Just do it.

Een mooi voorbeeld van een benefit headline advertentie is er eentje van Ikea. Deze heeft als headline "Vind je kleding voor het uit de mode is". Daaronder staat een foto van een open kleerkast, met mooi gerangschikte kleding en een sticker erbij die zegt "15% voordeel op kastinrichting". In de tekst daaronder staat dat als je nu een PAX garderobekast koopt, je 15% korting krijgt op de Komplement kastinrichting.

Opdracht voor deze week is twee advertenties schrijven. Vertrekpunt is een foto (visual) van een Quick of MacDo hamburger. In de ene advertentie moeten we het hamburgerrestaurant zélf promoten, in de andere advertentie moeten we de hamburger gebruiken als ‘statement’. Een aartsmoeilijke opdracht. Wish me luck.

Ik heb jullie in de steek gelaten. Woensdag verscheen er geen tekst van mijn hand. Sorry daarvoor. De reden? Geloof het of niet, maar ik ben terug ziek. Een zware angina deze keer.

Ik wist niet dat je van een keelontsteking zo onder de voet kon zijn. De symptomen zijn als griep, maar dan met zo'n zware keelpijn dat het voelt alsof er constant een mes in je keel wordt rondgedraaid. Mijn keel voelt rauw, en ik wil niet slikken omdat het zo'n pijn doet. Ik wens het echt niemand toe. Om van de hoofdpijn nog maar te zwijgen.

Jobloggewijs heb ik niet veel te vertellen, omdat ik sinds zondagavond enkel mijn bed en de zetel gezien heb. Dinsdag ook al niet naar m'n les copywriting kunnen gaan. De theorie is me wel doorgemaild, maar dit inzien zal pas voor het weekend zijn. Daar ben ik momenteel nog niet aan toe. Ik ben blij dat ik deze gedachten al op papier krijg. Deze week ook niet gaan werken, maar misschien kan ik het wel eens hebben over wat mijn job als assistent-aankoper zoal inhoudt.

Meestal start ik de dag met een stop bij de koffiemachine. Dubbele dosis, met melk. Ik wandel ermee naar m’n bureau en ik kijk wat daar op mij ligt te wachten. Soms hebben mijn collega's er een boodschap of vraag gelegd, soms zijn er opgevraagde stalen toegekomen. Ik kijk na voor wie ze zijn en bezorg ze aan mijn collega’s. Altijd leuk, omdat ik hen daar blij mee maak. Daarna duw ik het knopje van mijn pc op: let's get started!

Als eerste doorloop ik altijd de bestellijst. Van de meest gangbare items die wij verkopen, hebben we steeds een minimum in stock. Als die stock bijna op is, komen de items in mijn bestellijst terecht. Voor elke leverancier heb ik zo’n lijst, en elke leverancier heeft een andere levertijd. Sommigen leveren dagelijks, anderen wekelijks en nog anderen leveren pas als we een minimum aantal producten bestellen. Allemaal dingen om rekening mee te houden.

Ik vraag levertijden op voor producten die back-order (niet voorradig) zijn, en ik doe staalaanvragen als de klant deze nodig heeft. Daarnaast doe ik prijsaanvragen van materialen en transport. We hebben leveranciers op bijna alle vijf de continenten, maar de meesten zitten wel in Europa.

Verder kijk ik de pakbons en de zendnota’s na van de geleverde goederen. De eerste controle gebeurt in het magazijn, bij ontvangst van de goederen. Wat mijn collega’s daar noteren, moet kloppen met wat er daadwerkelijk geleverd is. Als dit niet overeenstemt, moet ik uitvissen waar het mis ging.

Ik ben ook verantwoordelijk voor de klachtopvolging en -afhandeling. Klachten van klanten worden gemeld bij mijn collega's van de dienst verkoop. Als die vermoeden dat de klacht te maken heeft met een productiefout, dan klop ik aan bij de leveranciers en stuur het materiaal terug. Zodat zij kunnen testen. Als ze de klacht aanvaarden, verwittig ik de boekhoudkundige dienst. Want zij moeten weten dat de oorspronkelijke factuur dan niet mag betaald worden omdat er een kredietnota komt.

Zo zijn we allemaal een beetje afhankelijk van elkaar. Ik vind het leuk om contact te hebben met de verschillende afdelingen in het bedrijf. Goed communiceren is daarbij erg belangrijk: echt luisteren en effectief horen wat de andere partij zegt. Maandag vlieg ik er terug in. Het wordt tijd.

Ik had al een beetje schrik voor die fameuze ‘writer’s block'. Wanneer zou hij toeslaan? Drie teksten per week inleveren is namelijk niet niks. Het kost zelfs redelijk wat moeite. Want waar heb je het elke keer in godsnaam over? Wat is een boeiend onderwerp? Waar kunnen lezers zich mee identificeren?

Ik heb het geluk dat een idee altijd een tijdje in mijn hoofd blijft zitten. Het is dus geen ramp als ik niet meteen de tijd heb om het neer te pennen. Enige probleem in dat geval is later effectief de tijd vinden om er een blogtekst over te schrijven.

Maar wat als ik wel tijd heb om te schrijven, maar er geen idee komt? Wat als het een lege vlakte is in mijn hoofd? Als ik door dichte mist moet waden en het gevoel heb dat die mist maar niet optrekt? Benauwd warm krijg ik het dan, zoals nu. Want wat kan ik in hemelsnaam vertellen in de blogpost die maandag verschijnt?!

Bijkomend probleem is dat ik mijn teksten op voorhand moet inleveren. De post die maandagmorgen op de site verschijnt, moet ik vrijdag al doorsturen naar VDAB. Logisch voor de redactie. Zij moet de tijd krijgen om de tekst te redigeren. Maar niet logisch voor mijn creativiteit. Als ik mijn tekst maandagmorgen mocht inleveren, had ik ten minste het weekend nog. Allicht gebeurt er dit weekend wel iets waarover ik een verhaal kan uitwerken. Maar hier zit ik nu. Het is donderdagnamiddag en ik heb gewoon niets te vertellen. Niks, niente, nada.

Momenteel is de enige beweging rond mij -of beter gezegd op mij- de snorrende kat des huizes. Hij heet Flor, hij is ros en hij is langharig. Hij is in 2006 komen aanwaaien, is 11 jaar oud -denk ik- en lief. Waar ik ook ga zitten, hij vindt dat ik altijd zijn gezelschap kan gebruiken. Zo eindigt hij altijd bovenop mij, mijn boek of mijn tablet. Snorrend en zuchtend van contentement. Hij is super aanhankelijk en ligt zelfs op het matje voor de douche of het bad zolang ik er ben.

Maar hij is ook rotverwend. Zo heeft hij een kattenluik waar hij vóór gaat zitten, en waarvan hij vindt dat het op magische wijze moet opengaan. Meestal speel ik dan voor toverfee. En hij slaapt op bed. Liefst liggend in mijn nek, of bovenop mijn hoofd. Mijn hoofdkussen is dus ook van hem. Ik vind hem onweerstaanbaar, daarom dat het allemaal kan en mag. En weten jullie wat? Ondertussen heb ik een post! Zo handel ik dat probleem van creativiteit af. ;-)

Zoals jullie weten heb ik mezelf vorige week flink uitgesloofd in de tuin. Veel is al gedaan, net iets minder moet nog gebeuren. Ben ik mezelf voorbij gelopen met m’n harde werk? Of steekt mijn chronische sinusitis weer z’n lelijke hoofd op? Feit is dat ik me allesbehalve voel. Net nu het mooi weer is en ik de tuin verder had kunnen afwerken.

Het begon maandag met een hoofd vol watten en die typische hoofd- en aangezichtspijn. De klank die ik produceer klinkt alsof er een wasknijper op m’n neus staat. Maar het is vooral die typische moeheid die me deze keer echt parten speelt. Ik zou kunnen slapen, slapen en nog is slapen. En als die gelegenheid om te slapen zich voordoet, doe ik dat ook daadwerkelijk. Omdat ik me gewoon écht niet wakker kan houden.

Maandag ben ik vroeger dan verwacht op het werk moeten doorgaan. Ik kon me simpelweg niet meer focussen en concentreren. Eens thuis kroop ik in bed en sliep ik 5 uur non-stop. ’s Avonds ging ik slapen om 21u30, en sliep ik non-stop tot de volgende ochtend 7u30. Dinsdag ging het iets beter, ook omdat ik dan maar een halve dag moest werken. Maar woensdag haalde ik nog maar eens de volledige werkdag niet.

Ik ging naar de dokter en kreeg een doktersbriefje voor woensdag, donderdag en vrijdag. Ze vond dat ik vooral moest rusten. Maar omdat ik maar twee directe collega’s heb, en de ene verlof had en de andere door omstandigheden ook afwezig was, ben ik dus toch gaan werken.

En dit zeg ik helemaal niet om mezelf een pluim te geven, maar omdat mijn koppigheid het dan weer overneemt. Ik heb namelijk zoiets van: ik vertik het om eraan toe te geven. Omdat ik het figuurlijk gesproken zó moe word dat ik lichamelijk weer zo moe ben. Dit ‘spelletje’ herhaalt zich gemiddeld om de drie maanden, en ik wil er tegen opboksen. Mezelf niet laten kennen.

Doet dit op langere termijn meer kwaad dan goed ? Misschien wel. Maar misschien ook niet. Want ik ben een groot voorstander van ‘it’s all in the mind'. Dat je manier van denken voor een groot deel je leven bepaalt. Als je positief bent, zal je leven ook voor een groot deel positief zijn.

Twee mooie zinnen om af te sluiten vind ik: ‘when you change the way you look at things, the things you look at change.’ En: sta elke dag stil bij de dingen die je wél hebt, ook al zit het even niet mee.

Tegelijkertijd ben ik zo’n beetje een warhoofd en een pietje-precies. In het dagdagelijks leven vergeet ik constant dingen. Ik maak boodschappenlijstjes en sta dan zónder in de winkel, ik arriveer met m’n sloffen nog aan bij de bakker, ik vergeet de deur ’s avonds op slot te draaien... Aan de andere kant moeten de dingen in mijn kast op een bepaalde manier gerangschikt staan. En wat m’n schrijven betreft, herlees ik alles 37 keer - bij wijze van spreken.

Zo is m’n blogtekst van afgelopen maandag in de mist gegaan. Het Word-programma op m’n tablet functioneert namelijk om de één of andere reden soms niet. Soms dus niet. En dat is net het probleem. Ik had mijn tekst per mail doorgestuurd aan de redactie van VDAB om ‘m te redigeren. Ik krijg hun versie terug om mijn aanpassingen op te doen en deze aanpassingen stuur ik dan weer terug. Dat is wat jullie uiteindelijk te zien krijgen op de site. Maar om de één of andere reden kon ik niets opslaan en is het misgelopen. Ondertussen was het maandag 17 uur geworden, en te laat om mijn versie terug af te wachten. Ik had trouwens zelf ook geen tijd meer om terug aanpassingen te doen. Vandaar dat de versie van VDAB gepubliceerd is.

Maar omdat ik graag de puntjes op de i heb, heb ik gisterennamiddag alsnog mijn versie doorgestuurd. En ze zijn zo lief geweest om die erop te zetten. Misschien hebben jullie de verandering opgemerkt, misschien ook niet. Alleszins is mijn gemoedsrust nu wél terug helemaal zen.

Van mijn baas kreeg ik ook een leuk mailtje toegestuurd. Half mei gaan we met z’n allen -om de beurt- naar de FESPA. Dat is een vakbeurs voor alles wat met drukwerk op groot formaat te maken heeft. Zowel zeefdruk, textieldruk als digitaal drukwerk komt er aan bod. Dit jaar vindt de beurs plaats in Keulen.

Tijdens de beurs gaan we vooral de groot-formaat printers weer aan het werk kunnen zien. Ons bedrijf verkoopt onder andere materialen die door deze printers bedrukt worden. Zowel allerhande plaatmaterialen als folies. Verschillende textielen zoals canvas zitten ook in het assortiment. Ik kijk er alvast naar uit. Interessant om weer afgewerkte eindresultaten van onze producten te zien. Veel van de prints mogen we achteraf mee naar huis nemen. Mjjn collega's fleuren hiermee dan de kinder- of hobbykamer op. Ik ben benieuwd.

In mijn vorige post had ik het over de lente, en daar wil ik nog even over doorgaan. Want de lenteschoonmaak beperkt zich niet enkel tot mijn kleerkast. Ook de tuin is aan de beurt: hij ligt nog vol van de in de herfst en winter afgevallen bladeren. Er moet ook dringend gesnoeid worden. Ik had er enkele weken geleden al aan moeten beginnen, maar ik vond het gewoon nog te koud. Op zich is in de tuin werken best ontspannend voor mij. Maar een voorwaarde is wél dat het boven de 12°C moet zijn. Anders doet ondergetekende niet mee.

Vrijdagnamiddag werden de verdroogde wintergrassen al gekortwiekt. De verdorde bloemen van de hortensia’s werden afgeknipt, en ook het buxusperk ziet er ondertussen weer als nieuw uit. De afgevallen bladeren van de beukenhaag werden bij elkaar geharkt. De terrassen met een anti-mosmiddel geschuurd. Enkel de teakhouten tuinmeubelen moeten nog van hun groene jasje verlost worden. Een groen zitvlak staat namelijk niet zo direct op mijn verlanglijstje. En last but not least moet gans het erf (klinkers) een lente-make-over krijgen. Ik weet dus nog even wat gedaan in mijn vrije tijd.

Over het werk valt momenteel niet zoveel te vertellen. Het is paasvakantie en dat voelen we. Niet enkel op de bouwafdeling, maar op elke afdeling staat alles op een lager pitje. Er valt bijna geen telefoongerinkel te horen. De helft van de collega’s heeft om die reden ook vrijaf genomen. Bovendien zijn veel van onze leveranciers gesloten. De meesten maken hun inventaris, of geven hun productielijnen de jaarlijkse poetsbeurt.

Dit is het ideale moment om ook in en op mijn bureau schoonmaak te houden, en die alsmaar hoger geworden stapel paperassen na te kijken. Zien wat verticaal klassement en wat écht klassement moet worden. Hoog tijd om ook de bureaulades uit te rommelen, want dingen worden steeds moeilijker om terug te vinden. En dan genieten van het proper bureauke. Misschien moet ik de boel met een plant een beetje opfleuren. De lente in huis halen. Want groen brengt voor mij rust. Volgende week wordt het weer wat drukker, dat weet ik uit ervaring.

 

Volgens Frank Deboosere hebben we geen reden tot klagen. Toch had ik al geruime tijd genoeg van het aanhoudende koude weer. Lucky me logeerde midden maart een weekje bij een vriendin, waar het overdag rond de 30°C was! Eens terug in het koude België deed dat er nog minder goed aan. Die laarzen, die dikke wollen pulls, ik kon ze écht niet meer zien. Om nog maar te zwijgen van die winterjas, met dikwijls nog een sjaal die je écht nodig had. Het mocht nu ein-de-lijk wel eens lente worden.

Dinsdag was het dan zover, joepie! Een stralend zonnetje, helderblauwe lucht en temperaturen rond de 15°C. Een terrasje doen zónder jas en het nóg warm genoeg hebben. Zonnebril op de neus, lekker drankje binnen handbereik en liefst nog een knabbeltje erbij…

Lenteweer is voor mij ook het signaal om lenteschoonmaak te houden. En die begint meestal met het uitmesten van de kleerkast. Alles wat al een paar lentes of zomers geen zon meer zag moet weg. Dingen waarover ik twijfel, die pas ik nog eens. En laat dáár nu net het schoentje wringen… Of beter gezegd, de kleren. Want voeten zetten niet zo hard uit.

Man oh man, serieuze wake-up call was dat! Je voelt wel aan je kleren dat het hier en daar een beetje begint te spannen. Je ziet je blouse aan een bepaald knoopje open staan, maar goed, dat komt door die specifieke beha. En dat Michelin-bandje hangt nu precies toch wel écht over die broeksriem, maar ja, die ceintuur is nu ook wel extra breed. Excuses zijn vlug gemaakt. “Met dit koude weer heeft een mens nog stevige kost nodig.” Of: “Het is gewoon dié tijd van de maand”, of “Gisteren frietjes, eergisteren een dinertje, daarom dat ik een beetje opgezet ben.” Probleem is dat ik ze te dikwijls gemaakt heb. De weegschaal gaf dus een astronomisch hoog getal aan. Zó hoog dat ik er even van moest bekomen.

Zijn die overtollige kilo’s het einde van de wereld? Absoluut niet. Tijd om daar iets aan te doen? Absoluut wel. Afgelopen herfst en winter had ik echt wel te weinig beweging. Eigen schuld, dikke bult dus. Wie zich verbrandt, moet op de blaren zitten.

Ik startte vandaag met een glas vers geperst sinaasappelsap. Mijn ontbijt op het werk: yoghurt en muesli. Een banaan rond half elf en een appeltje als vieruurtje. Pasta met gegrilde groentjes was m’n lunch. En straks boterhammetjes met natuurhesp. Een goede start dus. Afsluiter van de dag wordt een fietstochtje.

Gezond(er) eten, meer bewegen. Geen snoep meer en geen alcohol tijdens de week. Wie ook wat winterkilo’s kwijt wil: doe je mee? Samen zijn we sterk.

Voor mij was het een extra lang paasweekend. Ik werk namelijk 4/5de en ik ben vrij op dinsdag- en donderdagnamiddag. Door dinsdagvoormiddag een half dagje verlof te nemen, kon ik gisteren nog een extra dag uitslapen -ik ben niet echt een ochtendmens.

Donderdagavond werd al min of meer het startschot gegeven voor het lange weekend. Met vrienden naar een afterworkparty mét liveband geweest. Me vooraf wel voorgenomen om niet te hard in de bubbels te vliegen want vrijdag had ik effectief nog een werkdag. Wel een korte, met een kwartaalmeeting om 15 uur. En die wordt steevast afgesloten met een drink. Weer bubbels dus.

Ik werk bij een bedrijf dat halffabricaat kunststoffen verdeelt. Op zich een redelijk saaie materie en daarom zijn deze kwartaalmeetings zo tof. Er worden onder andere altijd foto’s getoond van afgewerkte realisaties. Voor de rest overlopen we wat er allemaal tijdens de laatste drie maanden in het bedrijf gebeurd is.

  • We bespreken de cijfers van de drie verkoopsgroepen: industrie, bouw en reclame.
  • We overlopen onze vijf ‘werven’: interne keuken, klant is koning, infrastructuur, media & communicatie en groei & ontwikkeling. De ‘werfleiders’ geven tekst en uitleg over de stand van zaken, en geven aandachtspunten door.
  • Er wordt uitleg gegeven over afgewerkte projecten, mét foto’s zoals ik al zei. Heel leuk om daadwerkelijk die kunststofplaten en folies in een totaalontwerp te zien.
  • De jubilarissen worden in de bloemetjes gezet. Dit kwartaal waren het er zeven (!) die 25 jaar in dienst zijn.

Ik werk sinds 2001 bij mijn werkgever. Dat is ondertussen toch ook al 14 jaar. De tijd vliegt. En hoewel ik mijn job nog steeds heel graag doe, hoop ik om mijn carrière op termijn een andere wending te geven en van schrijven mijn beroep maken. De tijd zal uitmaken hoe dat gaat lopen, maar ik ben positief. Het komt goed.

Gisteren was ik -voor mijn doen toch- al vroeg wakker. Om 8u15 al zat ik met m'n tablet in de zetel. En hoewel ik dus geen ochtendmens ben, ging het schrijven van deze tekst redelijk vlot. Een uurtje later was ik al klaar. Het resultaat direct doorgemaild en voor de rest genoten van de prachtige, zonnige dag. Nog een kop koffie gedronken, de krant doorgenomen en een lange ochtendwandeling gemaakt. Profiteren van die zonnestralen en vitamine D opdoen! We hebben lang genoeg koude, donkere dagen gehad. Vandaag start ook mijn nieuwe werkweek. Tot vrijdag!

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: razend enthousiast ben ik over deze joblog! Zo schoon als hij staat te blinken. Ik kan het nog steeds zelf bijna niet geloven. Deze blog schrijven is nog wel iets anders dan het zelf geschreven opstel van vroeger vooraan in de klas voorlezen. Dit heeft stukken meer impact. Want nu zijn mijn hersenspinsels en ‘vertelselkes’ door de hele wereld te lezen. De volledige maand april. Het doet wat met een mens. Ik hoop dat mijn blog jullie dag beter maakt, en ik ben razend benieuwd naar jullie reacties.

Sinds eind november hou ik ook een eigen blog bij. Ik probeer er wekelijks -of ten minste één keer per tien dagen- iets op te posten. Mijn blog betekent voor mij spelen, verkennen en leren. Het is een zelf opgelegde oefening om m’n creatief denken aan te sporen, en dat denken om te zetten in een leesbare tekst. En als ik daardoor gaandeweg meer lezers krijg, zoveel te meer kans ik heb om opgemerkt te worden.

Ook voor de cursus copywriting moet ik elke week een schrijfopdracht uitvoeren. Dinsdag ging de les over long-copy: wat is het verschil tussen een leaflet, een folder, een brochure… Als praktische oefening moesten we een folder schrijven voor een bestaand sportcentrum. Geen makkelijke opdracht. Ann, de lesgeefster, zei dat zij het nog steeds één van de moeilijkste opdrachten vindt. Zelfs na er al honderden geschreven te hebben. Ik -en de rest van de klas- moet haar daar trouwens volledig gelijk in geven.

Het is potverdorie niet simpel om iets boeiends op papier te krijgen zodat mensen aangespoord worden om een brochure daadwerkelijk open te doen én te lezen. Je headline moet heel catchy zijn, in het oog springend ook. Hij moet origineel zijn en de brochure moet een zekere samenhang hebben. Tekst en foto’s moeten voor het oog evenredig verdeeld zijn. Mijn eerste draft is op zich niet slecht, maar het creatieve ontbreekt. Het mist echt nog iets om mensen ervan te overtuigen dat net dát specifiek sportcentrum -en geen ander- iets voor hen is. Hier moet ik toch nog is serieus over brainstormen.

De volgende twee weken heb ik geen les omwille van het paasverlof. Hoog tijd dat ik me ga bezig houden met mijn portfolio. Dit betekent dat ik alle opdrachten die ik tot nu toe kreeg, volledig moet uitwerken. Nog heel veel werk aan de winkel dus!

Tot volgende week en geniet van het lange paasweekend iedereen. Hopelijk zijn de weergoden ons gunstig gezind. Vrolijk Pasen!