U bent hier

Bedrijfsleider Tim - december 2013

cocktailDe laatste weken van het jaar leveren nog een uiterst drukke agenda op. De cijfers van het lopende jaar afronden, een laatste hand leggen aan de actieplannen van het komende jaar. Belangrijk: een nieuwjaarsreceptie plannen, en over een fijne afsluiter voor de omkaderingsploeg vergaderen. Tussendoor nog wat projecten bijschaven en reikhalzend uitkijken naar enkele vrije dagen. Druk, maar dat is niet erg. De cijfers zijn meer dan positief, de sfeer in de ploeg zit snor.

Tussendoor vond ik toch nog de tijd om twee seminaries mee te pikken. De ene keer is zoiets tijdverlies, de andere keer een uiterst boeiende kennismaking met onbekende materie en mensen uit het werkveld. Als je de uitnodiging krijgt, is de uitkomst nog onzeker. Het leven is als een doos pralines…

De clichés die je tegenkomt op zo'n studiedag, zijn echter een zekerheid. Telkens weer! Strak in het pak en ijverig notities tokkelend op een tablet? Check! Vriendelijke jongedame die heel enthousiast vragen blijft stellen over haar persoonlijke problemen aangaande het thema? Bij voorkeur net voor de lunch of bij het afsluiten van de dag. Jammer genoeg alweer daar! De grapjas? Check! De ambitieuze ‘young potential’ die multitasking als een troef ziet en er vlotjes op lost flirt? Inderdaad! De naar zijn pensioen hunkerende criticus waarvan je je afvraagt waarom hij zich in hemelsnaam heeft ingeschreven? Jawel, aanwezig! De ervaren netwerkers die stijlvol hun kaartjes in het rond strooien en professioneel het netwerkvragenlijstje afhandelen? Uiteraard op post. Zouden die op kantoor even vlot zijn? Hoe komt het dat die mensen trouwens zoveel tijd hebben om te netwerken? Misschien iets beter opgelet dan ondergetekende op die studiedag rond timemanagement?

Seminaries, studiedagen, het is een afspiegeling van de wereld. Diversiteit troef!

De broodjeslunch is immer goed verzorgd, maar nooit vernieuwend. De naamkaartjes, de illustraties op de powerpoint-presentatie, het evaluatieformulier… De omkadering is zowat overal dezelfde eenheidsworst. Er zijn nog zekerheden. Er worden serieuze bedragen gespendeerd aan dit soort van dagen. Mag het dan misschien iets meer zijn? Iets meer buiten de lijntjes? Iets meer buiten de box? Opvallen in positieve zin is toch een meerwaarde? Iets met meer detail?

Zeker in de laatste weken van het jaar moet er aandacht zijn voor details. De menu-keuze voor het oudejaarsdiner, het verlanglijstje voor de kerstcadeautjes, ja zelfs het lijstje met favoriete platen voor de traditionele overzichtshitlijsten. Er zijn belangrijkere dingen in het leven dan dit alles, maar toch. Er moet heel even over nagedacht worden. Om net die originelere invalshoek te vinden. Iets beter te doen dan een sjaal, iets voor in de keuken of een (oh neen niet weer) Bongo-bon. En ja, Mia is een geweldig nummer, maar wedden dat er nog een hoop andere vergeten parels tussen je collectie zitten?

De actieplannen voor het komende jaar zijn bijna klaar, in grote lijnen. Warme chocolade heb ik nu wel verdiend. De eerste overzichtslijst nadert de nummer 1. Nu nog wat details inkleuren. De details die ons doen opvallen tussen al die anderen. De kleinigheden die in de smaak gaan vallen bij klanten en collega’s. En ondertussen niet teveel nadenken bij welk cliché die andere bezoekers van het seminarie mij onderbrengen.