U bent hier

Bedrijfsleider Tim - februari 2014

snoephartBeloofd is beloofd, in deze commercieel romantische tijden, een stukje over de liefde! Deze blogger waagt zijn kans, hoewel hij beseft qua vakkennis aangaande dit onderwerp nog niet tot aan de enkels te komen van Goedele, Kaat Bollen, Rika Ponnet en misschien zelfs de hartsrubriek van Joepie.

Liefde op de werkvloer is een heikel thema. Studies wijzen uit dat het er is en altijd zal zijn. In journalistieke komkommertijd worden we wel eens om de oren geslagen met lijstjes over favoriete plekjes -het clichématige kopieerlokaal, iemand?- de statistische kans dat je je ideale partner op het werk ontmoet, en of dat iets kan worden of niet. Verticaal klasseren me dunkt.

Vele bedrijven hebben tegenwoordig een relatie-policy om het parcours van collega-tortelduifjes in goede banen te leiden. Natuurlijk zorgt geflikflooi op de werkvloer voor achterklap, animo en jaloezie. En leidt het de aandacht af van het werk. Maar wat met de werksfeer als de liefde al even snel verdwijnt als ze gekomen is? Oppassen dus! Of zijn er ook positieve elementen? Als we ons goed in ons vel voelen, zijn we pakken productiever. Zelfs als we elkaar elke dag een paar mails of sms’en boordevol romantisch/opwindend (schrappen wat niet past) tekstmateriaal bezorgen, presteren we meer en beter. Is zo’n policy dan wel nodig? Een belangrijk politicus verklaarde ooit problemen pas op te lossen als ze zich stellen. In ieder geval: een policy, hoe uitgebreid ook, kan liefde niet tegenhouden. Dat overkomt je. Ik ben er zeker van dat Goedele dat ook zou zeggen.

Liefde op de werkvloer is vermoedelijk niet de makkelijkste weg. Maar dat is de liefde tussen twee mensen ver van elkaar ook niet. En wat te zeggen van zij die verliefd worden op die ene persoon die qua leeftijd hun moeder/vader/zoon/dochter zou kunnen zijn? Ook als je toevallig van iemand van hetzelfde geslacht houdt en in Brussel of Rusland woont, is ‘niet makkelijk’ een understatement. Maar is liefde niet altijd een beetje moeilijkheden overwinnen? Is ze wel boeiend als ze zonder hindernissen zomaar rustig verder kabbelt? Terug over naar de werkvloer, want dit klinkt echt wel een beetje als Rika, Goedele en Kaat tegelijk.

Er zijn nog wel wat parallellen te trekken tussen de werkvloer en de liefde. In vroeger tijden kon je na je schoolcarrière bij een lokaal bedrijf aan de slag. En mits wat inzet, goede wil en gezondheid vierde je daar jaren later je pensioen. Ondertussen moeten we ons werk steeds vaker verder weg zoeken, en nopen zowel de economische toestand als onze eigen drang naar verandering ons om weleens van job te wisselen. Eenzelfde patroon in de liefde? Vroeger vond je je lief op het jaarlijkse kermisbal onder de kerktoren en was liefde echt nog voor het leven. Vandaag trekt het internet alle potentiële dames of heren van je leven zomaar je woonkamer in, en is ‘tot de dood ons scheidt’ in veel gevallen een meer dan loze belofte.

Een blog over de liefde is goed voor één keer. Vanaf heden laat ik dat terug over aan de gespecialiseerde collega’s. Volgende keer schrijf ik weer braafjes over de arbeidsmarkt, strategische beslissingen op ondernemingsniveau en de impact van het wegvallen van de eurocentjes op de bedrijfsresultaten van de bedrijven uit de BEL20!