U bent hier

Bedrijfsleider Tim - april 2014

Bijbel en kruisbeeld. Foto: ShutterstockDe nieuwe paus is een sympathieke man. Iets meer bij de tijd dan enkele van zijn voorgangers. Mooi! Een inspirerende mens, ongeacht of je nu voor of tegen het instituut bent. Maar daarover wil ik het niet hebben.

Regels en wetten. In een vorig leven was deze schrijver een absolute anarchist. De rebel in mij is zeker nog niet dood, maar de jaren van verstand zijn dan toch gekomen. Samen met het besef dat er regels en wetten zijn om mensen tegen zichzelf te beschermen. En om totale chaos te vermijden. Tot zover de theorie.

Ik haat ze namelijk nog steeds. De mensen die de regels uitvoeren zonder nadenken. ‘Omdat dat de regel is’ vind ik geen antwoord op de vraag waarom ik iets al dan niet moet doen of laten. Deze nieuwsgierige jongen wil weten waarom. Misschien is die nieuwsgierigheid mijn vrouwelijk kantje? Ook dat doet eigenlijk niet ter zake.

Clichématig durven ambtenaren nogal eens wetten uitvoeren zonder nadenken. Braaf de paadjes volgen en ‘nobody gets hurt’. Zoals politiemensen -nu we toch aan het veralgemenen zijn. Je voelt de bui van de GAS-boetes wellicht al hangen. Stop je om vier uur  's nachts voor het rode licht als er in geen velden of wegen een levende ziel te bespeuren valt? Na 37 jaar twijfel ik nog steeds. Zelf nadenken is altijd goed, maar in dit geval... mag het eigenlijk niet.

Soms is 'de regels volgen' gewoon simpel en makkelijk. De psychologische profielen binnen mijn bedrijf wijzen uit dat er heel wat mensen zijn die regels en procedures handig en nodig vinden. Ze grijpen er graag naar terug. Toch ben ik voorstander van medewerkers die zelf meedenken, en niet klakkeloos uitvoeren. Je omringen met ja-knikkers is het slechtste wat je als werkgever kan doen, vind ik. Mensen die meedenken en opbouwende commentaren spuien, creëren meerwaarde. Zonder de uitgezette lijnen teveel te willen krommen natuurlijk.

De letter en de geest van de wet. Het is een groot verschil. Ooit zag ik een leidinggevende op het einde van de lunchpauze eenvoudigweg het licht van de eetzaal uitdoen. Het was tijd. In zijn streven naar perfectie schoot hij op elke kleine afwijking van het ideale werkpatroon. Mij lijkt het beter om een aangenaam werkklimaat te creëren. Met een zekere vrijheid en flexibiliteit, zodat mensen kunnen groeien. Die paar minuten extra middagpauze zijn een kleine stap voor de administratie, maar kunnen een gigantische sprong betekenen voor het graag-werken binnen een bedrijf.

Dit alles natuurlijk in de veronderstelling dat er altijd een gezond evenwicht blijft bestaan tussen het doen en laten, en de regels en de wetten. En nu we het toch over regeltjes en de paus hebben. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Wie wil of kan er heiliger zijn dan de paus? Amen?
 

Gepost op 23 april 2014