U bent hier

Bedrijfsleider Tim - februari 2015

Telefoon

De belangrijkste reden om een toffe beltoon te kiezen op je mobiele telefoon? Niet gek worden van dat steeds weerkerende geluid! Op zich is het een luxe-probleem, veel oproepen ontvangen. In crisistijden springen heel wat mensen een gat in de lucht als de telefoon overgaat en de volgende klant zich aanbiedt. En eigenlijk is het best fijn om de namen van vrienden en familie regelmatig op je schermpje te zien flikkeren.

Nu is het ongepast om in gezelschap continu met je mobiele telefoon bezig te zijn. Terecht! Bekentenis 1: ook deze blogger maakt er zich schuldig aan. Heel even een sms terugsturen. Toch nog die ene telefoon opnemen. Inkomende mails bekijken. Ook bij inkomende updates van Facebook, LinkedIn en andere sociale media wint mijn nieuwsgierigheid het vaak van de beleefdheid en de rust in mijn hoofd. Ongepast. Mea culpa! Maar... aan de verleiding weerstaan en je telefoon negeren als je in gezelschap bent, heeft ook een keerzijde. Bepaalde vrienden van mij hebben ondertussen een goede relatie met mijn antwoordapparaat. Van hen krijg ik het verwijt: ‘Jij neemt ook nooit je telefoon op!’. Een oplossing heb ik nog niet gevonden. Misschien moet ik een assistente aanwerven die overal en altijd, vriendelijk en beleefd mijn telefoon ter hand neemt? Goed voor de werkgelegenheid, maar een echte oplossing is het niet. De vriendinnen van mijn vrienden zullen het trouwens beter vinden dat de maten een relatie hebben met mijn antwoordapparaat, dan met de jongedame die mijn telefoon opneemt.

Ik vind het juk van ‘altijd en overal bereikbaar zijn' sowieso een moeilijk gegeven. En zo wordt het tijd voor bekentenis 2: ook niet in gezelschap, vertikt deze schrijver het soms om zijn telefoon op te nemen. Omdat ik ervan overtuigd ben dat ik niet altijd bereikbaar moet zijn. Omdat ik af en toe absolute rust wil. Omdat sommige zaken zelfs in de hedendaagse ratrace even kunnen wachten. Beste bellers, neem het niet persoonlijk. Soms is de andere kant van de lijn drukbezet. En soms tja... moet je de oorzaak maar bij mijn opleiding mindfulness zoeken.

En wat te doen met de anonieme bellers? Wel, bij dergelijke telefoons kan ik mijn nieuwsgierigheid wél bedwingen. De ervaring heeft me immers geleerd dat achter zo’n geheim nummer nooit de vrouw van je leven, of de aankondiging van lotto-winst schuilgaat. In ieder geval heb ik wel de beleefdheid om de gemiste bellers terug te contacteren. Dat is het minste.

En omdat er geen twee is zonder drie, en driemaal scheepsrecht is. Bekentenis 3: zo’n 25 jaar geleden sprongen twee beste vrienden samen op een podium en gaven het beste van zichzelf op de tonen van ‘De telefoon huilt mee’. Gelukkig waren er toen nog geen sociale media om zulke momenten wereldkundig te maken. De telefoon zou ongetwijfeld roodgloeiend hebben gestaan. Verdere details worden niet vrijgegeven. Je hoeft er dus niet voor te bellen. ;-)