U bent hier

Bedrijfsleider Tim - juli 2015

De zomer ging van start met een heuse hittegolf. De eerste muziekfestivals kreunden onder de hitte, maar dat lieten de toeschouwers niet aan het hartje komen. In de stille Kempen waren er eerst de zware metalen van Graspop en luttele dagen later het folkgedruis op geitenwollen sokken van Na Fir Bolg in Vorselaar. Opvallende conclusie: beide evenementen trokken vele bezoekers en noteerden zo goed als geen incidenten. Toeval? Uiteraard niet!

Verzamel een hoop mensen met dezelfde waarden, normen en voorkeuren en ze smelten in geen tijd samen tot een gelukkige familie. Iedereen blijgezind, iedereen vriendelijk voor zijn medemens. Ook al doet die vervelend omdat hij teveel gedronken heeft, ook al is hij net iets te familiair tegen je lief. Je bent er allemaal voor hetzelfde: de sfeer, de muziek, het grote feest. In tegenstelling tot het voetbal zijn er geen verliezers of aartsvijanden. Het is één grote verbroedering!

Bij de folkies in Vorselaar liep je zo goed als zonder toegangscontrole de denkbeeldige deur door. Een handgeschreven blad vroeg vriendelijk om geen eigen eten en drank mee te nemen. Kwestie van de organisator ook wat te laten verdienen zodat hij volgend jaar weer een geweldig festival op poten kan zetten. Er werd eten geserveerd op een echt bord. Met écht bestek. En dan te weten dat op sommige plekken zelfs de dopjes van de flesje worden gehaald omdat je er anders mee zou kunnen smijten. Veiligheid weet je wel?!

Terwijl ik na een uitstekende 'penne à la bolognaise' braafjes mijn bord naar de afwaskraam bracht, maakte ik me de bedenking dat dit ook in een werksituatie te kopiëren moet zijn. En dan heb ik het uiteraard niet over eten uit een echt bord onder de middag. Definieer duidelijk je waarden, normen en doelen. Verzamel mensen rondom jou die dezelfde waarden verdedigen en uitstralen. En je kan de helft van alle stomme regels en procedures in de vuilbak kieperen. Want als er eentje uit de pas loopt, zal de groep hem corrigeren. Het gemeenschappelijk doel zet hen daar toe aan. Als de waarden en normen gekend zijn, hoef je niet uit te leggen waarom iemand zich moet aanpassen, of erger, niet meer in de organisatie past. Bijkomend voordeel, de kans dat mensen met dezelfde waarden en normen ook andere gemeenschappelijke interesses hebben, is groter. Teambuilding is dus niet langer één keer per jaar samen een vlot bouwen, maar begint al bij de selectie van het team. Logisch toch?

Kritische geesten zullen opmerken dat de diversiteit in het team zo niet gevoed wordt, en het risico op het creëren van eenheidsworst -een sekte, als je wil overdrijven- reëel is. Misschien, maar weegt dit nadeel op tegen de voordelen?

Een team dat zich amuseert is tot veel in staat. Als de directeur vraagt om allemaal samen op het ritme in de handjes te klappen, zal aarzeling, draaien met de ogen en boegeroep zijn deel zijn. Als Guido Belcanto op eenvoudig verzoek een ganse feesttent stil krijgt met één simpel zinnetje… dan is het de hoogste tijd om na te denken over gemeenschappelijke waarden, normen en doelstellingen. En dan ben ik er zeker van dat het op het volgende personeelsfeest een even groot feest kan worden als in Dessel of Vorselaar. We want more!

Gepost op 14 juli 2015