U bent hier

Fons blogt... - juni 2014

stoelenWat maakt je uniek? Die vraag wordt te weinig gesteld op de arbeidsmarkt. We beantwoorden ze al te veel door mensen in kotjes te stoppen, beladen met vooroordelen. Je bent werkzoekende (ocharme, eigen schuld, dikke bult,…), 50-plusser (“oud” en “out”), persoon met een arbeidshandicap (alsof hij of zij alleen bestaat uit een handicap), persoon van allochtone origine (oei, culturele of integratieproblemen, taalhandicap?), etc. 

Daardoor gaan we voorbij aan de unieke levensloopbaan van iedereen… Geen enkele loopbaan is gelijk… Elke loopbaan is anders samengesteld vóór je op de arbeidsmarkt komt in functie van de waarden die men meekreeg, de omgeving waarin men opgroeide, het onderwijsparcours, participatie in het jeugdwerk, een sportclub of vereniging, ervaring als jobstudent, persoonlijke interesses, diploma,…

Maar ook als je op de arbeidsmarkt bent, kleurt je loopbaan ook anders door de werkervaringen, de opleidingsmogelijkheden, de combinatie met gezinstaken, de verdere ontwikkeling van persoonlijke interessesferen, de soms gewijzigde maatschappelijke of politieke betrokkenheid en inzet, doorspekt met wat we leren en zien over de wereld doorheen de media die de wereld tot ons dorp maken…  Ook de globale maatschappelijke ontwikkelingen spelen een rol in de vorming van elk individu op vlak van inzichten, wendbaarheid, kritische zelfreflectie, veranderingsbereidheid, etc…

Uitgedrukt in competenties betekent dit dat elke persoon een uniek vat van competenties is, een enig samenspel van generieke, professionele, participatieve, leer- en loopbaancompetenties… Een “vat” waarvan de inhoud ook steeds wijzigt… nieuwe competenties worden verworven, andere competenties vervallen en verdwijnen…

Kiezen we dus voor een competentiegericht loopbaanbeleid, dan moeten we nadrukkelijk éénieders competenties zichtbaar maken en valoriseren. Elders verworven competenties d.w.z. competenties die je buiten de werksfeer hebt verworven, zijn dan evengoed belangrijk voor de uitbouw van jouw loopbaan… Trainer in een sportclub, reisanimator, tuinliefhebber met groene vingers, deejay, actief in de vrouwenbeweging, chiroleider, politiek mandaat, een bijberoep… de competenties die je met deze activiteiten hebt opgedaan, bepalen mee jouw competentieprofiel… Geen reden om dit te verzwijgen of verborgen te houden… wel om hier prat mee uit te pakken… Geen loopbaanbeleid dus zonder een globale EVC-aanpak! 

Maar je hebt ook OVC’s!  Ondertussen Verloren Competenties… die soms nog nadrukkelijk figureren op jouw cv, in jouw arbeidsmarktportret…  maar in feite nauwelijks of geen waarde meer hebben… In de prullenbak hiermee! Deleten want ze vertekenen wie je bent als persoon… Zo heb ikzelf rechten en criminologie gestudeerd en ben ik met die diploma’s op de arbeidsmarkt gekomen. Ik kreeg zo het etiket van jurist voor het leven mee… maar doorheen mijn loopbaan verloor ik alle juridische kenniscompetenties die in mijn diploma zaten… om nog te zwijgen over alles wat ik wist over strafrecht, het gevangeniswezen, onderzoekskunde, etc..  Enkel de generieke vaardigheden die ik tijdens deze studies verwierf, heb ik nog wat … Maar aangevuld met allerlei nieuwe rijke competenties die ik doorheen mijn loopbaan heb kunnen verwerven…  Mijn ervaringen in beleidswerk, sociaal overleg, leiding geven, … maar evenzo mijn jaren als teammanager van een professionele wielerploeg, voorzitter van Rondpunt, een vereniging die zich bekommert om verkeersslachtoffers en hun lotgenoten, bestuurder van een armoede-vereniging,… Gekruid met mijn ervaringen als “bompa”, fanatiek reiziger, actief sporter,… 

Ik verschil hierin van anderen door mijn unieke levensloop maar weer niet in dat opzicht dat elkeen zijn unieke loopbaan heeft…  Met een competentiebril op zullen we ons op de arbeidsmarkt niet langer (moeten) blindstaren op vooroordelen, clichés, OVC’s,... maar ons zicht kunnen verhelderen door te kijken naar éénieders unieke talenten en competenties...

Gepost op 4 juni 2014