U bent hier

Brand blussen

De zomer van 2017 was uitzonderlijk warm. In het zuiden van Europa werden grote gebieden geteisterd door aanhoudende droogte en de bijhorende bosbranden. Maar ook bij ons in Vlaanderen begint een toenemende droogte ook problematische proporties aan te nemen. Onze bossen blijven gelukkig gespaard, het is de arbeidsmarkt die sinds deze zomer in lichterlaaie staat! De droogte waar we mee geconfronteerd worden is het groeiende gebrek aan kandidaten voor de zeer vele knelpuntvacatures bij onze bedrijven. Toen ik op een jobbeurs Transport en Logistiek in Antwerpen aan de 40 aanwezig HR-managers vroeg of het tekort aan geschikte kandidaten hun bedrijf belette te groeien, gingen zo goed als alle handen de lucht in. Veel meer dan de loonkost, de administratieve beslommeringen, files enzovoorts is het de ‘sollicitantendroogte’ die een rem zet op de groei van onze bedrijven. Vervolgens kaatsten de bedrijven de bal natuurlijk terug naar mij met de vraag: VDAB, wat gaan jullie daar aan doen?

Ik ben blij dat zij, samen met onze bestuurders, politici en burgers ons deze pertinente vraag blijven stellen. Dit bevestigt dat zij het geloof hebben dat wij deze uitdaging aan moeten gaan en dat wij het best geplaatst zijn om de brand onder controle te krijgen. Uiteraard waren we al ruime tijd bezig met de bluswerken en is er veel om fier op te zijn. Maar we zullen samen met onze partners en stakeholders een stevig tandje bij moeten steken willen we van de huidige probleemsituatie naar een win-win situatie gaan. Deze brand houdt voor onze arbeidsmarkt ook enorme opportuniteiten in. Met de regelmaat van een klok wordt België er door academici, de EU en de OESO op gewezen dat de tewerkstelling van migranten en kortgeschoolden erbarmelijk slecht is in vergelijking met de hooggeschoolde autochtone bevolking. Ook blijven onze bedrijven te gemakkelijk en ondoordacht hun oudere werknemers bij de deur zetten, denken we maar aan absurditeiten zoals 50+ers die betaald worden om vooral niet te komen werken.

Als we de brand onder controle willen krijgen kunnen we het ons niet permitteren om bluswater met een kleurtje links te laten liggen. Nieuwkomers en hun kinderen moeten dezelfde kansen krijgen als elke andere werkzoekende. We kunnen het ons niet permitteren om te blijven wachten tot het water de juiste druk heeft. Als een werkzoekende niet het juiste diploma heeft maar wel de juiste motivatie om de nodige competenties aan te leren moeten we ervoor zorgen dat dat mogelijk wordt. Via beroepsopleiding, IBO, stages, online leren, via het VDAB-aanbod, een partner of een private opleiding,… het maakt niet uit hoe zolang het een geschikte kandidaat oplevert! En we kunnen het ons niet langer permitteren om in het ‘grijze goud’ dat onze arbeidsmarkt rijk is, te laten opbranden.

We moeten in tegendeel een momentum creëren om taboes en vooroordelen te slopen die onze arbeidsmarkt verlammen, en voluit gaan voor een arbeidsmarkt waarin diversiteit en levenslang leren de norm zijn in elk bedrijf. Dat werknemers en werkzoekenden van elke leeftijd zich in elke fase van hun loopbaan kunnen bij- of omscholen moet morgen een evidentie zijn. Een cultuur van leren stimuleren is geen kost maar een investering, de enige investering die ons wapent tegen de talentdroogtes van de toekomst.

We kunnen echter niet wachten tot we als de samenleving en op de arbeidsmarkt de vruchten van deze focus op talentontwikkeling kunnen plukken. We moeten onmiddellijk de inspanningen opdrijven om de huidige brand te blussen, en er eerst en vooral zorgen dat we de middelen waar we over beschikken optimaal benutten om kansen te scheppen voor zowel de bedrijven als de werkzoekenden. We beginnen alvast met onze hele werkzoekendenpopulatie in een hoger tempo te screenen en iedereen die we met een opleiding, stage of ander project dichter bij een knelpuntvacature kunnen brengen hiertoe te motiveren. We laten geen enkele werkzoekende vertrekken zonder concreet vacatureaanbod en blijven de hand reiken naar bedrijven om hun werkvloer open te stellen zodat zij ook onze opleidingsvloer worden. De VDAB draagt de maatschappelijke verantwoordelijkheid om deze brand geblust te krijgen, en samen met onze partners, werkgevers en werkzoekenden moeten we hierin slagen! Er is geen andere weg!

Reacties

Mochten jobs wat minder stresserend zijn en wat minder steeds weerkerende absurde opleidingen vragen... Mocht je ook nog wat eenvoudiger op je job geraken wat voor velen al een extra parttime job op zich is, mensen zouden mogelijks enthousiaster werken. Men leeft maar 1 keer en ik heb al meer dan 1 vriend gaan begraven die zich heeft kapot gewerkt en dan op amper 50 het vernietigende nieuws kreeg. Een job heb je voor je levensvoorzieningen. Je leven kan niet ten dienste van je job staan.
Echt mijnheer Leroy, concreet vacature aanbod? Begeleiding? Kansen creëren? Kunt u eventjes neerdalen uit uw ivoren toren...alvast bedankt

Reageer