U bent hier

De coachingssamenleving

We leven in een samenleving waar voor elk maatschappelijk issue, opduikend interessegebied of levensfacet een specifieke vorm van coaching opduikt! Maak kennis met het creatief coachingsuniversum: burn-outcoaches, sportcoaches, welzijnscoaches, life coaches, mental coaches, jobcoaches, loopbaancoaches, communicatiecoaches, fitness coaches, wandelcoaches, NLP-coaches, personal coaches, managementcoaches, gewichtcoaches, talentcoaches, reïntegratiecoaches, kookcoaches, stresscoaches, performance coaches, starterscoaches, teamcoaches, power coaches, slaapcoaches, spirituele coaches, gedragscoaches, ontwikkelingscoaches, gezinscoaches, schrijfcoaches, gelukscoaches, jeugdcoaches, executive coaches, businesscoaches, transformationele coaches, mindfulness coaches, in-company coaches, outplacement coaches, zwemcoaches, loopcoaches, verandercoaches, leercoaches, provocatieve coaches, vluchtelingencoaches, cultuursensitieve coaches, … en ga zo maar door! Eigenlijk te gek om los te lopen! En waar blijven de robotcoaches en …. het summum: de coachcoaches :-)???

Het lijkt wel of coaching dé oplossing is voor alle maatschappelijke, organisationele of persoonlijke problemen. Terecht trekt HR-consultant Nicolas Desmet in zijn boek ‘Wat als… werken toch niet leuk was?’ het uit-de-hand-gelopen coachingsgebeuren in twijfel. Hij verwijst ook naar de Nederlandse hoogleraar psychologie Svend Brinkmann die het heeft over ‘de coachificatie van het bestaan’. Die tendens is een illustratie van hoe we trachten mee te hollen met de snel veranderde omgeving. Door de technologisering, robotisering, het ‘internet of things’, artificiële intelligentie, smart en lean organiseren, überisering van activiteiten… is het versnellingsvermogen overal toegenomen en proberen burgers en bedrijven het tempo – soms wanhopig – te volgen. Daarbij komt nog de ‘consumptiedruk’ en de druk om in het spitsuur van het leven, maar ook méér en méér ervoor en erna, te kunnen of willen tegemoet komen aan allerlei verwachtingen vanuit de eigen leefcontext… Coaching moet ons dan ‘op tempo’ brengen of houden, onze zwaktes bijspijkeren of wegwerken, ons loopvermogen doen toenemen, …

We kunnen met Brinkmann en Desmet de vraag stellen of dit de juiste aanpak is. Is het niet zinvoller om vooreerst te leren ‘stilstaan” als persoon of als organisatie? Om vanuit die positie de omgeving ‘rustig’ te bekijken en analyseren en een bewust gekozen pad en tempo gebaseerd op de eigen energie-gevers uit te stippelen? Al dan niet met behulp van ‘stilte-coaches’ :-)! Is het verder ook niet nodig om nieuwe collectieve “frameworks” te creëren in plaats van elk individu of elke organisatie alleen op pad te sturen? De coachificatie is m.i. evenzeer een signaal dat de huidige collectieve kaders niet meer aangepast zijn aan deze VUCA-wereld. Daarom is een diepgaande reflectie over onderwijs en vorming, sociale zekerheid, individueel en collectief arbeidsrecht, organisatieleer, HR-beleid,… in de 21e eeuw absoluut noodzakelijk. Misschien iets voor ‘beleidscoaches” met een langere termijnvisie!?

Reacties

Misschien volgen mensen coaching cursussen omdat ze zelf de steun gemist hebben in de organisaties waar ze voor werkten en willen ze het verschil maken om mensen echt te helpen? Zo heb ik toch voor coaching cursussen gekozen. Tot een maatschappij waar winst, aandeelhouders, en competitie zo op de voorgrond zijn, voel ik me niet aangetrokken, het is niet mijn drijfveer en doodt alle creativiteit. Ik word verdrietig als tijdens een gesprek met een recruiter de stressbestendigheid nog steeds belangrijk is, waar ze niet voorbij mijn diploma en ervaring kijken. Ik ben 45 jaar en wil iets anders dan voorheen. Ik wil gepassioneerd gaan voor de visie en missie van de organisatie waar ik werk en dan komen mijn inziens de financiële resultaten vanzelf.
Beste Fons Leroy, 100% eens met uw conclusie dat het vandaag cruciaal Is om als persoon en als organisatie van binnenuit te gaan kijken naar levensdoelen. Je leven Is meer dan werk, toch maakt het 1/3 uit van het geheel. Je kan dus maar beter nagaan wat jou past binnen een bepaalde levensfase. Wat ik niet snap Is dat voor u alle coaches worden afgestempeld alsof men moet blijven passen in een systeem van steeds meer prestatiedruk en versnelling. Het Is wat mij betreft dan ook net omgekeerd. Als je ruimte krijgt OF durft nemen om jezelf te herbalanceren, ga je beter weten watje zelf wil. Als je mensen wil laten herbalanceren heeft dat een naam nodig. Ook ik sta niet te springen om de naam coach te gebruiken, net om bovenstaande connotatie. Sommigen spreken van CHO...of Chief Human Officer. Hier toon je inderdaad mee dat je LT oplossingen beoogd. Welke benaming zou u liefst horen? En wat met al uw VDAB loopbaancoaches, of houd ik het dan toch best op 'begeleiding'? What's in a name wanneer je vooral wil meewerken aan een brug tussen MENS, LEVEN en Organisaties? Misschien iets om eens bij een koffie over te brain/soul stormen? Ik wens u een heel verbindend jaar toe alvast....Hartelijke groet, Véronique
Tiens, is het niet de VDAB die loopbaancheques verdeeld aan door hen gemandateerde voorzieningen waar mensen dan mee tot bij een coach kunnen? Ik dacht het wel..
Helemaal met je eens! Als je op straat roept "Wie is coach?" dan steken er minstens 20 hun hand op. Ik werd ooit gevraagd om les te geven bij een instelling die van jou op één week een coach maakt. Ik heb er eens om gelachen. Maar het is eigenlijk helemaal niet om te lachen. Stilstaan en introversie. Ook een waarheid. In die optiek is het boek "Stil" van Susan Caine een aanrader. En terug leren unplugged te leven. En dan komen we er wel...
U heeft gelijk. Ik vind het tegelijk ook spijtig dat instanties als VDAB nogal moeilijk toegankelijk zijn voor nieuwe invalshoeken. Ik heb een paar jaar geleden contact gehad met uw diensten. Na meer dan 10 jaar begeleiding van jonge starters hanteerden wij eerst het ,,Inner Compass,, wie ben je en wat wil je. Zeer straight , en met een persoonlijke aanpak, In de over-informatie kom je immers niet tot transformatie. Pas na het Compass ( geen computertest!) , werd er over businessplan etc gesproken. Dat geeft sterke resultaten. Uw diensten waren echter niet ingegaan op een grondige voorstelling van onze project, niettegenstaande de sterke resultaten tot op vandaag. Maar inderdaad door het coachingbos zie je de bomen niet meer die ervaring en inzicht weten te combineren. Ik gebruik al jaren het woord coach niet meer..... Hopend dat u dit constructief interpreteert .

Reageer