U bent hier

De Rode Duiven

Het EK voetbal komt eraan en de duivelsgekte zal weer toeslaan… De voetbalbond kijkt alleszins met lucratieve ogen naar dit event en bewaakt haar copyright op de Rode Duivels™ als een moederkloek haar nest. Het gevolg is dat creatieve jongens met gevoel voor humor en absurditeit het logo Rode Duiven lanceren zodat we met zijn allen dit EK voor de Rode Duiven kunnen supporteren.

En dat is prachtig, want de Rode Duiven zijn voor het voetbal wat de Witte Raven zijn op de arbeidsmarkt: het waren stuk voor stuk gewone jongens met een passie en een talent, die het geluk hebben gehad dat iemand hun talent heeft opgepikt en aangezet om het verder te ontplooien tot de supersterren die voor ons de Europese beker gaan binnenhalen. Helaas zijn ze maar met 24… onze Rode Duiven

Hoeveel gewone jongens en meisjes met bijzondere talenten blijven onopgemerkt door onze bedrijven, hoe vaak ze hun klassiek ingevuld CV ook versturen. Er is niemand die hen komt ‘scouten’. Het probleem is niet dat er te weinig talent is, maar wel dat we het niet of nauwelijks kunnen tot uiting brengen in de archaïsche sollicitatieprocedures die nog altijd de standaard zijn in Vlaanderen. Door zich te houden aan het stramien van een CV lijken al onze supertalenten grijze duiven.

Dus wat kunnen we doen om al dat talent wél in de vitrine te zetten? Door concrete competenties zichtbaar te maken in hun cv en werkzoekendedossier zetten we een eerste kleine stap, maar we zouden veel verder kunnen gaan. Waarom zetten we hen niet letterlijk in de vitrine? Waarom organiseren we geen tentoonstellingsruimtes of galerijen waar getalenteerde schoolverlaters en werkzoekenden zich kunnen tonen aan geïnteresseerde werkgevers, zoals we tornooien organiseren waar voetballers hun talent kunnen tonen? Het zou het veel gemakkelijker maken voor alle kleurrijke raven om te tonen hoe zij eruit springen, en voor werkgevers om te ontdekken dat er nauwelijks ergens een grijze duif te bespeuren is.

Zo kan een werkgever zijn nieuwe talenten koesteren in zijn bedrijf zoals mijn kleinzoon Sid zijn favoriete Rode Duivels™ in zijn Panini-stikkerboekje. 

Reageer

Reacties

Alweer een mooie woordspeling en sportieve associatie van Fons Leroy, de beelddenkers danken u :-). Rode duiven, witte merels, ... elk vogeltje zingt zoals het gebekt is. Maar zingt het inderdaad dezelfde taal als de omgeving, spreken/verstaan allen eenzelfde klare taal, lees "talententaal"? Rode apen, blauwe apen, Jef Staes zal het beamen, rode apen vallen op in de jungle, zelfs al hebben ze geen diploma, ze kunnen uitblinken door hun talenten en overlevingsstrategiën, ondernemingszin... tenzij ze vroegtijdig worden afgeschoten door de Red Monkey Hunters.... Maar hebben deze Rode Apen vóór de moorddadige jachtpartij hun talenten kunnen vertalen in een kunstwerk (visueel, auditief, dans, zang, een heerlijk gerecht, een multimediale theatervoorstelling of talentenexpositie op de werkplek), dan beklijven hun talenten, zelfs na hun dood. Want een talent dat je lanceert, is als een zaadje dat zich nestelt of verdort, afhankelijk van de grond waarin het terecht komt. Zo trotseren talentrijke kunstenaars, auteurs, dichters, architecten ea de eeuwen, en blijven hun werken nog inspireren, nazinderen, lang nadat zij hun laatste adem uitbliezen. Rode duiven, witte merels, bevrijd van hun angsten en kooien...... "Exegi monumentum aere perennius...", schreef Horatius ooit (Vertaling: "Ik heb een monument voltooid, duurzamer dan brons, grootser dan de Koninklijke piramiden. Het kan niet vernield worden door de bijtende regen, de razende wind, door een ontelbaar aantal jaar, zelfs niet door de snelvoorbijgaande tijd. Ik zal niet volledig sterven, een groot deel van mijn persoon zal de dood vermijden. Door de roem bij het nageslacht, zal ik altijd blijven groeien en eigentijds blijven, ...") Kunstschat vol talenten Voormalig vluchteling Bright Richards kan het beamen: na een lange pelgrimstocht op klompen door Nederland, haalde hij zijn artistieke talenten vanonder het vluchtige stof in om jongeren te inspireren, een theatervoorstelling in elkaar te steken,... Hij nodigde bedrijven uit om deze talentjongeren in actie te komen zien: Kunst en talenten als inzet, een gratis opleiding als ruilmiddel, de basis voor een positieve talenteneconomie. Art-economy… Geef toe, we willen toch allen stralen vanuit onze talenten? Welk bedrijf kan daar iets op tegen hebben? In België blijken slechts 12% van de werknemers echt geëngageerd, zegt een internationale studie van Gallup: true or false? Zet inderdaad slechts 12% van de werknemers zijn talenten in? Hoeveel van hun passies kunnen zij uitleven op het werk? Is hun job ook hun jobby? Geen nood, er is hoop, veel hoop, en veel talent! TEAL Talentcentra to be Tentoonstellingsruimtes, galerijen waar getalenteerde jongeren, werkzoekenden en collega's hun talenten kunnen visualiseren, uitbeelden in een (groeps)kunstwerk, ja, het kan! Want 1 beeld zegt meer dan 1000 woorden.... De Surprize Suzy's, Teal Toni's en Sense-it-Yves van onze organisatie/maatschappij zien het al helemaal voor zich, die tentoonstellingen en galerijen. Dus wat weerhoudt ons nog om leeglopende opleidingscentra om te bouwen naar TEAL-centra, met inspirerende kantoorruimtes, binnentuinen, een kantine vol kunst, waar bedrijfsleiders, vakinstructeurs, klantenconsulenten, administratief- en poetspersoneel, werkzoekenden en werknemers het beste van zichzelf vertalen in kunstwerken, als tastbare taal van hun talenten? Work Action Heroes, hou je klaar voor versterking, hier komen ze, de Surprise Suzy’s, Teal Toni's en Sense-It-Yves om jullie werkdromen waar te maken. Vote TALENT for TEAL. Vote Art-Economy! Yes you can! Yours truly, Surprize Suzy, Teal Toni, Sense-It-Yves