U bent hier

De sensitieve arbeidsmarkt

Op een recent colloquium van de VUB over HSP bleek hoe moeilijk personen met hoogsensitieve kenmerken het hebben op de arbeidsmarkt. Ze voelen zich behandeld als zieken terwijl ze nochtans kerngezond zijn. Ze voelen dat wervings- en selectiegesprekken draaien rond hun beperkingen terwijl ze integendeel unieke kwaliteiten bezitten… HSP’ers hebben immers een groot empatisch, concentratie- en observatievermogen, ze blinken uit door creativiteit, perfectionisme, spiritualiteit en eigenaarschap.

Helaas hebben arbeidsmarktactoren veelal de houding om zich blind te staren op al dan niet gepercipieerde beperkingen en veel te weinig op de aanwezige competenties, het groeipotentieel van personen… En dat is verontrustend…. Willen we met méér mensen langer en kwaliteitsvol werken dan hebben we echt nood aan een meer sensitieve arbeidsmarkt. Een arbeidsmarkt die fijngevoelig met zijn talenten omgaat…die talenten niet te vroeg afschrijft, die zich niet blind staart op het al dan niet bezitten van formele papieren maar de blik richt op verworven competenties, die vooroordelen veroordeelt en diversiteit omarmt. Dit geldt des te meer naar mate we meer hoogervaren medewerkers van +60 aan het werk willen houden, meer personen met beperkingen of met een ziekte- en invaliditeitsuitkering willen integreren, burn-out en stress willen voorkomen, …

Om een sensitieve arbeidsmarkt te bewerkstelligen is een prikkelend loopbaanbeleid nodig. Nu ervaren teveel (potentiële)medewerkers enkel maar jobs en loopbanen die prikken, “pijn doen”: een gebrek aan competentiemanagement, te weinig opleidingsmogelijkheden, geen aandacht voor jobcrafting of jobcarving, stereotype denkbeelden en vooroordelen, onvoldoende aandacht voor welzijn en gezondheid op het werk, demotie ipv remotie… Prikkelende jobs en loopbanen stellen de groeimogelijkheden van de medewerkers steeds centraal: empowerment in functie van emancipatie en zelfontplooiing. Ze vertrekken vanuit maximale autonomie voor de medewerkers, stimuleren ondernemingszin en creativiteit, moedigen teamwerking en complementariteit aan, geven de medewerkers zelf de hefboom van hun loopbaan in handen en vertrekken vanuit de stelling dat elkeen unieke talenten bezit. De – wat Frederic Laloux in zijn boek “Reinventing Organizations” noemt – cyane organisaties werken vanuit deze medewerkersprincipes en staan echt klaar voor de toekomst. Zoals Flanders Synergy, een organisatie die bedrijven ondersteunt op vlak van de uitbouw van nieuwe organisatiestructuren, terecht opmerkt hebben de Scandinavische bedrijven deze boodschap begrepen in tegenstelling tot de Belgische bedrijven. De medewerkers hebben er meer vrijheden qua werkorganisatie en de kwaliteit van het werk en de loopbaan stijgt daardoor.

De “nieuwe” thematiek van hoogsensitieve personen beklemtoont de uitdagingen waar een modern arbeidsmarkt- en HR-beleid voor staat: fijngevoelige praktijken en methodieken ontwikkelen die de talenten van medewerkers verzilveren, een loopbaan lang!

Reacties

Wat ben ik blij dat HSP eindelijk gekend is bij VDAB. Uit mijn ervaring, hoorden ze het 3 jaar terug nog donderen in Keulen! Door privé-omstandigheden ben ik terug werkzoekende sinds een tijdje, maar deze keer wil ik echt met mijn hooggevoeligheid rekening houden. Ik wou beroep doen op loopbaanbegeleiding maar vind het zeer jammer dat ik als werkzoekende uit de boot valt. Echt logisch vind ik het niet! Ik leef van een uitkering, wil vooruit en beroep doen op begeleiding en kan geen loopbaancheques bestellen! Ik heb 23 jaar ervaring in de administratieve sector, heb in verschillende culturen gewerkt, en heb een burnout en depressie achter de rug. Ik heb voor mezelf uitgemaakt toch die investering te doen (zonder loopbaancheques dan) omdat ik het belangrijk vind op zoek te gaan naar mijn kerntalenten -en me niet te fixeren op mijn vaardigheden- en hoop zo "de job van mijn leven" te vinden. Want we moeten allemaal nog zéér lang werken en dan liever met volle goesting!
Ik ben een echte hooggevoelige madam. Ik ben blij dat uitgerekend vdab een blog schrijft over hsp. Nu voel ik me weer wat beter begrepen. ;-)
Mooi. Ik voel me dadelijk al meer geapprecieerd in onze maatschappij, ook al blijft het elke dag een ware strijd om de dagtaak te volbrengen wegens teveel indrukken, teveel onnodige interacties etc.... Moge we nu hopen dat er daadwerkelijk een actiepunt van gemaakt wordt, terwijl dit zelfs niet zo zou mogen zijn? Want een HSP'er is wat ie is, maar weinigen die er aandacht voor hebben daar de nadruk nog steeds op geld en vooruitgang ligt.
Leuk artikel, maar hoe gaat men om met werkgevers? Eerst een cursus over hsp geven zodat ze weten wat dit inhoudt? Graag reactie met de oplossing hoe men dit werkelijk gaat aanpakken...
Prachtig artikel, en ik ben blij dat er steeds meer aandacht komt voor de hoogsensitieve werknemer! Na vele mooie en minder mooie ervaringen als hoogsensitief werknemer heb ik eind 2014 besloten om een daad te stellen. Ik had zojuist drie weken doorgebracht in een organisatie die bol stond van de hectiek en onderhuidse spanningen. De werkzaamheden waren erg leuk en ik was er ook goed in, maar de stress was ondraaglijk. Toen ik dit aankaartte bij het management, dacht ik: nu zullen ze me wel begrijpen. In plaats daarvan kreeg ik te horen dat ik de maand erop niet meer terug hoefde te komen. Ik was stomverbaasd: met een paar aanpassingen op de werkvloer had ik een prachtige meerwaarde aan het bedrijf kunnen leveren. Maar kennelijk zijn veel werkgevers daar nog niet rijp voor. Ze vinden hoogsensitiviteit gek, eng en vooral iets waar je als organisatie alleen maar last van hebt. Vreemd, want ik heb in mijn werk ook vaak voordeel gehad van mijn sensitiviteit - zoals bovenstaand artikel ook zegt. Vervolgens heb ik bijna een jaar lang elk vrij uurtje besteed aan het schrijven van een boek over hoogsensitiviteit op de werkvloer. Dat is vorige maand verschenen. Ik hoop hiermee te bereiken dat meer werkgevers gaan inzien welke meerwaarde hoogsensitieve werknemers bieden en wat zij kunnen doen om deze werknemers optimaal in te zetten. Een artikel zoals hierboven draagt daar natuurlijk ook aan bij. Erg goed!
Wat super om dit artikel op de VDAB-site te lezen! HSP bén je 24/7 dus ja, het is mega-belangrijk jezelf te kunnen zijn op je job. Eindelijk wat erkenning :-D
Daar wil ik me volledig bij aansluiten. Zelf werk ik deeltijds met een enorm flexibele werkgever. Ik heb, na duidelijke afspraken, de mogelijkheid tot glijdende werkuren en wat stel ik vast? Het ene plezier is het andere waard. Daar waar mijn aanwezigheid een meerwaarde kan zijn, probeer ik ook steeds aanwezig te zijn, ook al had ik het anders gepland. Een collega kreeg de keuze om binnen een andere dienst aan de slag te gaan, door omstandigheden was die flexibiliteit daar minder mogelijk, waardoor ze besloot om op de dienst te blijven. Oudere werknemers hebben vaak een complexe familiale omgeving die op hen beroep doet, terwijl ze wel aan het werk moeten blijven. Grootouders, kinderen, zieke kleinkinderen... allemaal kijken ze richting 50 - 65 jarigen, flexibiliteit maakt dat een deeltje van de zorgen toch kan worden opgevangen. Bovendien bewerkstelligt dit de gezondheid van de oudere werknemer, die anders met een wrang gevoel achterblijft, zich schuldig voelt en let lede ogen een schrijnende situatie moet aanzien. Onze maatschappij moet nog wakker schieten, maar dit wordt het toekomstige grootste probleem van afwezigheid op de werkvloer. Zorg en opvang worden onbetaalbaar, gratis diensten van ouders onmogelijk door latere pensioenleeftijd. Sensitieve arbeidsmarkt zal hier zeker een meerwaarde zijn in de positieve richting !
Schitterend artikel waarvan ik wenste dat elke werkgever het ter dege zou lezen. Hoogsensitief zijn heeft vele voordelen eens je weet hoe ermee om te gaan, alsook hoogbegaafdheid. Mensen die hoogbegaafd zijn hebben nóg meer dan anderen nood aan vrijheid, verantwoordelijkheid mogen nemen, creatief en innovatief mogen denken. Zelf door een bore-out geveld heb ik besloten nooit nog onder mijn niveau te werken. De weg is niet makkelijk maar ik houd vol. Zelfkennis, met inzicht rond eigen talenten, is hét sleutelwoord voor de werknemer van vandaag en morgen.
Beste, Ik zou graag verder in dialoog gaan rond dit thema die mij zeer nauw aan het hart ligt. Ik ben zelf iemand met hoog sensitieve gedragskenmerken en die zijn ontzettend waardevol of waardeloos, afhankelijk vanuit welk perspectief ik ze tegemoet treed of de mogelijkheid heb om ruimte te maken voor een functioneren vanuit die verhoogde sensitiviteit. In essentie biedt deze grondhouding juist mogelijkheden om om te gaan met onszelf en anderen in een groeiend klimaat waarin een meer intuïtieve en gevoelsmatige grondhouding ons een ander niveau van informatie geeft en nieuwe waarde kan toevoegen in samenwerkingen. Hartelijke groet, Dominique

Reageer

Ik ga akkoord met de Mollom privacy policy.