U bent hier

De zeven werken van de zorg

Wellicht doen “De Zeven Werken van Barmhartigheid” bij velen nog een belletje rinkelen. Zes van deze zeven werken kan je terugvinden in het Evangelie volgens Mattheus. De almachtige Paus Innocentius III maakte in 1207 de zeven werken compleet door “de doden begraven” eraan toe te voegen. De zorg voor doden kreeg immers in de Middeleeuwen een bijzondere betekenis omwille van de talrijke, dodelijke epidemieën. “De Zeven Werken van Barmhartigheid” kan je omschrijven als de toenmalige doelstellingen van de maatschappelijke zorg. Ondertussen is de zorgsector evenwel sterk geëvolueerd en geprofessionaliseerd, maar zijn de maatschappelijke uitdagingen van deze sector er niet geringer op geworden.

Werken in de zorg is werken met je hoofd, handen en hart. Voor velen is werken in de zorg een roeping. Ze gaan ervoor! Werken in de zorg is zorgen dat anderen zich goed en beter voelen. Zorgkundigen maken het verschil voor mensen die zich in een kwetsbare situatie bevinden. Werken in de zorg is eigenlijk nog steeds een werk van barmhartigheid en warmhartigheid.

De zorg- en welzijnssector is één van de belangrijkste sectoren. Zowel voor onze economie als onze werkgelegenheid. Het heeft een groot belang voor alle mensen, jong en oud. De roep om de vele openstaande vacatures in te vullen blijft groot. Hoe zorgen we dat onze HR-mensen in de zorg hun eigen medewerkers kunnen behouden en nieuwe sollicitanten aantrekken?

Daarom hebben we de HR-principes voor de zorg vertaald uit de zeven werken van barmhartigheid naar de zeven werken van de zorg.

1. De hongerigen spijzen.
Om te werken in de zorg, staat op talent geen leeftijd.
Ook 50-plussers hebben honger naar voortdurende (zelf)ontplooiing van hun talenten. Op talent staat geen leeftijd. Werken in de zorg biedt een waaier aan uitdagende jobs voor 50-plussers, die hun (nieuwe) talenten willen ontplooien.

Onze (zorg)economie heeft 50-plussers nodig. Willen we kwantitatief de knelpuntvacatures bestrijden, dan moeten we zowel meer 50-plussers aan het werk houden als 50-plussers herinschakelen. De gemiddelde 50-plusser leidt een actief, gezond leven. Bij een jonge, actieve geest past geen inactief professioneel leven. De 50-plusser heeft heel wat te bieden en kan een waardevolle bijdrage leveren aan de zorgsector: rijke ervaring, levenswijsheid en maturiteit.

2. De dorstigen laven.
Medewerkers hebben dorst naar een creatieve en innovatieve jobinhoud gedurende hun hele loopbaan. De HR-manager zal zijn creativiteit moeten aanspreken om de motor van competentieontwikkeling voluit te laten draaien om de knelpuntvacatures van de zorgsector in te vullen.
HR-managers in de zorgsector moeten meer dan ooit investeren in de loopbaan- en competentieontwikkeling van hun eigen medewerkers.
M.a.w. geen banen die gaan lopen… wel loopbanen.

3. De naakten kleden.
Kleed je arbeidsorganisatie zo aan dat je medewerkers op een aangename manier langer kunnen werken. Laat ze niet in hun blootje staan als ze ouder worden, maar investeer in hun competentieontwikkeling via vorming, leerladders, persoonlijke ontwikkelingsplannen (POP), stages en werkplekleren. Kleed je medewerkers voortdurend aan met nieuwe competenties.

4. De vreemdelingen herbergen.
Geef ook kansen aan kansengroepen op de arbeidsmarkt door talentontwikkeling en diversiteit.
Origine, uiterlijke kenmerken bepalen nog te veel het aanwervingsbeleid. Diversiteit is juist een extra troef omdat de zorgbehoevenden ook een diverse culturele achtergrond hebben.
Maar kansengroepen kunnen kansengroepen helpen door op te treden als ervaringsdeskundige. Zo kan het stereotiepe beeld doorprikt worden.

Denk ook verder dan onze taalgrens: de werkloosheid is driemaal hoger in Wallonië en Brussel . Hier zit een enorm potentieel om in de Vlaamse zorginstellingen te werken.

5. De zieken bezoeken/verzorgen.
De medewerker zoekt naar kwaliteit en een optimale balans werk-privé. Een medewerker geeft zorg/welzijn wanneer die zelf zorg/welzijn ervaart op het werk. Want welzijn op het werk is werken aan welzijn. Welzijn is meer dan veiligheid, hygiëne, stressbestrijding en gezondheid. In mensentaal is welzijn op het werk je goed voelen in je job, plezier hebben in je werk of je nuttig voelen. Hoe beter je voor je medewerkers zorgt, hoe beter deze medewerkers voor de zorgbehoevenden zullen zorgen.

Aandacht voor welzijn vormt een krachtig instrument om medewerkers aan te trekken en te behouden. Lever een HR-maatpak waarbij de medewerker een evenwichtige balans werk-privé kan realiseren. Schep flexibiliteit voor organisatie en personeel.

6. De gevangenen verlossen/bezoeken.
Verlos de (toekomstige) medewerkers die “gevangen” zitten in labels en systemen van leeftijd, diversiteit, diploma, … Laat geen talenten onbenut van je medewerkers, maar exploreer ze!
Peil ook naar de competenties die niet op een klassiek cv zijn vermeld. Denk maar aan het organisatievermogen en de zorgcompetenties van een herintreedster om een geolied huishouden te runnen. Of ex-gedetineerden die tijdens hun hun detentieperiode toch allerlei – ook sociale – vaardigheden hebben verworven.

7. De Doden begraven.
Begraaf de strijdbijl in je zoektocht naar talent en begeef je niet op het slagveld door nieuwe werknemers te lokken met bedrijfswagens, iPad, … of af te snoepen van je collega’s.
Behoud je werknemers en/of trek sollicitanten aan op een slimme, vreedzame manier.
Breng een positief beeld van de zorgsector. Zorg voor sociale innovatie. Investeer in zelfsturende teams. Denk out of the box!

De overheidscampagne “Ik ga ervoor”, promoot de zorg- en welzijnsberoepen op een positieve, creatieve, assertieve en warme manier. Deze campagne is een uitstekend voorbeeld van hoe een werkgever op een niet-agressieve manier sollicitanten wil aantrekken om te kiezen voor een beroep in de zorgsector. Daarnaast vertellen heel wat enthousiaste zorgwerkers met trots over hun beroep. Dat versterkt meteen ook het goede gevoel bij alle medewerkers die nu tewerkgesteld zijn in de sector. De campagne “Ik ga ervoor” wil niet alleen nieuwe mensen rekruteren in de zorgsector, maar door het goede gevoel is het anderzijds ook een “behoudsgerichte” campagne naar de huidige werknemers toe.