U bent hier

Klimaatspijbelaars

klimaatspijbelaars
© Nancy Beijersbergen / Shutterstock.com

De kans is groot dat ‘klimaatspijbelaar’ hét woord van 2019 wordt. Met hun acties hebben de jongeren de publieke opinie wakker geschud en het klimaatbeleid op de politieke agenda geplaatst. Géén regering noch politiek partij kan het zich nu nog veroorloven om dit thema stiefmoederlijk te behandelen of hun reputatie gaat er voor lange tijd aan!

Vreemd is wel dat, alhoewel de publieke opinie de acties van jongeren voor een beter klimaatbeleid steunt, bepaalde politici, opiniemakers en onderwijsverantwoordelijken zich afzetten tegen het daarmee gepaard gaande spijbelgedrag. De school gaat vóór! Dit doet me denken aan het academiejaar ’74 – ’75 (ja, van de vorige eeuw) toen door de felle weersomstandigheden de boeren in het Hageland moeite hadden om hun bieten te oogsten. Als studenten wilden we hen gaan helpen maar dat betekende twee à drie weken ‘brossen’! En het statuut van ‘klimaatspijbelaar’ bestond toen nog niet. Ik kreeg als opdracht om de proffen te overtuigen te beginnen met Prof Robert Vandeputte, de latere minister van Financiën, die toen verantwoordelijk was voor de eerste licentie rechten en de reputatie had van een ‘strenge’ professor.

Hij luisterde aandachtig naar mijn verhaal en stemde toe onder een aantal voorwaarden. Ik moest mijn studiegenoten bij de aanvang van zijn cursus sensibiliseren voor onze actie, niet evident in een wereldje vol advocaten- en notariszonen en -dochters. De collega’s, die meededen, moesten hun identiteit en motivatie opgeven en na de oogst moest ik voor hem en de ‘thuisgebleven’ studenten onze ervaringen meedelen en hierin een verband zien te leggen met zijn cursus van verbintenissenrecht.

Geen nood… we werkten bijna drie weken aan één stuk door bij de betrokken boeren. Ik was gekazerneerd bij enkele jonkmannen die een boerderij hadden in Drieslinter en at er elke dag rijstpap. Toen de oogst binnen was, spraken we op kot af om onze ervaringen te delen en te kijken wat de lessons learned waren, ook inzake verbintenissenrecht. Dat laatste bleek niet zo moeilijk omdat de betrokken boeren natuurlijk contracten hadden met de Tiense Suikerraffinaderij… contracten die niet op deze ‘overmacht’-situatie waren voorzien.

We presenteerden dit nadien met een kleine delegatie in de les van Prof Vandeputte en hij stelde ons de pertinente vraag “Wat heb je nu als mens bijgeleerd? Welke troeven heb je verworven?” Ik weet zeker dat ik toen voor de eerste keer over verworven competenties heb nagedacht en dat dit een relevante loopbaanstap voor mij is geweest… dankzij Prof Vandeputte die de wijsheid had om engagement en leren op een eigen wijze met mekaar te verbinden.

Waarom doen we dat nu ook niet? We hebben de mond vol van ‘21e eeuwse vaardigheden’ maar als jongeren dan een actie ondernemen die maatschappelijk echt verantwoord is, slagen we er blijkbaar niet in om dit in een pedagogische benadering omtrent de 21e eeuwse vaardigheden in te passen maar herleiden we dit tot een discussie over spijbelgedrag. Ook het leerklimaat staat dus nog voor enorme uitdagingen.

Reacties

Terechte vraag van je prof destijds: 'wat heb je hier als mens uit geleerd'. Wat ik geleerd heb uit die hele klimaatspijbelaarsactie is dat de mens niet centraal staat in deze discussie maar wel de politiek en de partijstandpunten. Ik heb heel weinig partijen gezien die in overleg gegaan zijn met de jongeren (en zelfs ouderen). Dit was hét moment om 'de mens' centraal te zetten en te luisteren. Maar nee, het werd direct afgewimpeld als een linkse actie en de meeste partijen hebben dan maar hun programma aangepast of bijgeschaafd in functie van een beter klimaat. Ze vonden het belangrijker de jongeren te wijzen op het spijbelen dan hun maatschappelijk verantwoorde actie in de kijker te stellen. Hier hebben ze de kans gemist hun kiezers van de toekomst binnen te halen, hier hebben ze de kans gemist om de partijdeuren open te zetten en de jongeren te verwelkomen. Nog maar eens een bewijs dat het in de politiek niet draait om de mens maar om de macht en de partij. Dit is spijtig genoeg wat ik hier als mens weer uit leerde. Voor mij mogen ze het woord 'struisvogelpolitiek' weer bovenhalen.
pff, ben ik blij.. toen ik zag dat je een blog had geschreven met als titel 'klimaatspijbelaars' dacht ik dat het het zoveelste vingertje omhoog zou zijn... niet dus... Ik denk ook dat veel van die jongeren meer (of toch iets extra) leren door deel te nemen aan deze acties. Leren over het klimaat, de natuur enzovoort zal voor hen nooit nog hetzelfde zijn. En daarnaast het gevoel van samen te werken aan een bepaald doel, zal hen in hun verder leven nog verder helpen. Of ze nu een job gaan doen als metser of directeur... Als groene jongen en fan van de klimaatbrossers, bedankt! Herwig
Dag Fons, Dit jaar werk ik 34 jaar bij VDAB (ben begonnen toen VDAB nog niet bestond) en heb ook vele bestuurders aan het roer van VDAB weten staan. Wat ik bij jou tof vond, is dat je een duidelijke en ook toekomstgerichte visie had op vele zaken. Dat en je vlotte flair bij het speechen, ga ik zeker missen. Ik hoop van harte dat de volgende gedelegeerd bestuurder ook iemand is met een visie. Voor mij is dat een belangrijke competentie om gedelegeerd bestuurder te worden. En je kan het eens of oneens zijn met die visie, maar het is belangrijk dat een bestuurder een plan heeft. Als je een huis begint te bouwen zonder plan, wordt het een beetje breken, afbreken, bijbouwen, weer afbreken. Dit leidt tot niets. Ik wens je veel succes met alles wat je nog doet in je verdere leven. Karine
Iedereen zou zich voor moeten houden... word ik hier een beter mens van... wat heb ik nu als mens geleerd.