U bent hier

London calling

Wie herinnert zich nog de beroemde punk song “London calling” van de legendarische Londense band “The Clash” met Joe Strummer als charismatische zanger?

London calling to the faraway towns
Now war is declared, and battle come down
London calling to the underworld
Come out of the cupboard, you boys and girls

Deze woorden schoten me weer te binnen bij de recente rellen in de Britse hoofdstad waar vooral jongeren de “clash” aangingen met de ordehandhavers. Opvallend was dat in de meeste krantencommentaren gegrepen werd naar de torenhoge jeugdwerkloosheid als één van de voornaamste verklaringsgronden voor deze onverwachte woede-uitbarsting. Dat jongeren zonder werk en toekomstperspectieven tot véél in staat zijn - inzonderheid ook door gebruik te maken van de nieuwe sociale media als guerrillatechnieken - bleek overigens ook al uit de succesvolle Noord-Afrikaanse opstanden tegen de traditionele machthebbers en vermolmde regimes.

De rellen in Londen leren ons in elk geval dat we de thematiek van de jeugdwerkloosheid, vooral in de grootstedelijke gebieden, ernstig moeten nemen. In de grootsteden - ook hier bij ons - concentreren zich immers de problemen van schooluitval of -achterstand, lage scholing, armoede, werkloosheid, verslaving, etc.…Daardoor worden potentiële brandhaarden gecreeërd. Alle overheids-, onderwijs- en arbeidsmarktactoren dragen dan ook de verpletterende verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat alle jongeren betere toekomstperspectieven krijgen. Niets is immers maatschappelijk zo verwerpelijk als jongeren te “droppen” in een samenleving die hen geen toekomst biedt. Dit vergt natuurlijk klare doelstellingen en belangrijke hervormingen in het onderwijsstelsel, zoals de invoering van een kwalificatieplicht, een nultolerantie inzake ongekwalificeerde uitstroom, een strengere aanpak van spijbelgedrag, het dynamiteren van het watervalsysteem en méér persoonlijke coaching.

Maar het vraagt ook een méér doorgedreven activeringsbeleid voor jonge werkzoekenden, zeker in een periode met veel vacatures. Jongeren met een profiel dat hoog scoort op de hitparade van de arbeidsmarkt moeten snel - eigenlijk al op de dag van hun inschrijving als werkzoekende - passende vacatures ontvangen. Samen met de uitzendsector die voor een groot deel van deze (vooral lager geschoolde) jongeren de eerste werkgever is in hun beroepsloopbaan, moet er door de VDAB voor gezorgd worden dat ze ook effectieve opleidings- en doorgroeimogelijkheden krijgen. Jongeren met een minder of niet gevraagd profiel moeten onmiddellijk uitgenodigd worden voor een oriënteringsgesprek en een schakeltraject krijgen dat hun kansen op een job merkelijk versterkt. Deze oriëntering moet niet blind gebeuren maar we moeten hierbij maximaal inspelen op hun al verworven competenties (want die zijn er), hun passies en verwachtingen. Hun nieuwe traject naar werk mag géén gaten kennen maar moet een naadloze overgang naar een job waarborgen. Kortom, het activeringsbeleid moet zo sluitend zijn dat het de jongeren “niet gerust laat” tot ze een job gevonden hebben. Sluitend maar niet stuitend… daarom moet ook gebruik gemaakt worden van hun communicatiemiddelen en is een open en directe communicatie doorheen de aanpak noodzakelijk. Vanzelfsprekend betekent dit ook dat bedrijven daadwerkelijk openstaan voor deze jongeren en zich niet blindstaren op een onvolmaakt onderwijsparcours of een gebrek aan werkervaring.

London calling? Een wake-up call voor een versterkt activeringsbeleid!