U bent hier

Ooit komt het goed

Soms denk ik terug aan de dag dat ik 18 werd. Ik herinner het me nog goed. Wat voelde ik me volwassen. Het was een warme woensdagmiddag en de zon stond hoog. Ik verzamelde al mijn moed en vroeg mijn vader of hij chauffeur wilde zijn, want ik was er klaar voor. Niet voor één of ander afspraakje, wel voor mijn theoretisch rijexamen.

Ik was een tikje zenuwachtig. Het was niet zo’n lange autorit, hooguit een halfuur, maar het leek wel uren te duren eer we bij het examencentrum waren. Onderweg werd ik steeds zenuwachtiger.

Aan het onthaal zag ik een jongeman die net terugkwam van z’n examen. Uit zijn blik kon ik opmaken dat hij niet was geslaagd. Dat wou ik niet meemaken!

Eindelijk was ik binnen. Ik zette me achter een computer en zei tegen mezelf dat ik er klaar voor was, maar eigenlijk voelde ik me allesbehalve zo. Ik deed de test en… Ik was niet geslaagd. Ik voelde me slecht en, toegegeven, ik liet een traantje.

Op aandringen van mijn moeder bleef ik niet bij de pakken zitten. Een week later deed ik een nieuwe poging. Met succes, deze keer! Je kunt je niet voorstellen hoe blij ik was. Een rijbewijs behalen is zo belangrijk.

Ik wil maar even zeggen: soms moet je eens iets minder leuks doen om een doorbraak te forceren. Een stresserend rij-examen, bijvoorbeeld. Dan moet je volhouden en doorbijten. En achteraf de vruchten van je inzet plukken. En dat is precies wat ik elke werkzoekende tijdens het zoveelste sollicitatiegesprek of assessment toewens. Heb vertrouwen, ooit komt het goed.

Reageer