U bent hier

Elegantie en kracht

Ik heb één grote obsessie in mijn leven: paarden.

Ik stam uit een paardenfamilie, toch zeker langs vaderszijde. De verering van paarden was constant aanwezig toen ik opgroeide. Iedereen moest er aan geloven. Zelf was ik er nog het minst door gebeten. Ik was vooral geïnteresseerd in voetbal. Maar de passionele liefde voor viervoeters is er dan toch gekomen toen we een afgedankt renpaard kochten. Harpath, een zwarte merrie. Elegant, atletisch en superlief. Maar ze had ook iets treurigs en onbegrijpelijks in haar karakter. Die combinatie sprak me erg aan en al vlug werd ze m'n lievelingspaard.

Nu zijn paarden een basisonderdeel van mijn leven. Op de boerderij van m'n ouders fok ik paarden. Ik heb hier drie jaar avondschool voor gevolgd. Momenteel heb ik er vijf. Ze zijn niet alleen bij ons geboren, ik heb ze ook zelf afgericht. Ze zijn echt een deel van de familie. Ik zet ze op hetzelfde niveau als mijn dichtste vrienden. Ik ken ze blindelings, en zij mij. Elk paard heeft zijn eigen karakter.

Voor veel mensen lijkt mijn band met paarden wat kinderlijk. Het is inderdaad sterker dan mezelf, maar het maakt me ook heel gelukkig. Als ik bij hen ben, vergeet ik binnen de vijf minuten al mijn stress en zorgen. Ze geven me een adrenalinestoot die me in een andere wereld doet belanden. Toen mijn laatste veulen, Fabian, werd geboren, had ik een heel moeilijke periode in mijn leven: ik moest een verloren liefde verwerken. Het zien opgroeien van Fabian en onze wederzijdse liefde, gaven me de kracht om er weer bovenop te geraken.

Als ik te paard door de natuur rij, is dat altijd een ongelooflijke, zintuiglijke ervaring. Het is iedere keer weer een avontuur. Het geluid van hoefgetrappel, de mix van elegantie en kracht, samen de natuur ontdekken in alle rust of in volle snelheid, de wind en de vrijheid, de geur van zweet (haast erotisch), de reactie van je paard op de druk van je benen, het even gaan verzitten op je zadel, …

Ik weet het, dit is wartaal of Latijn voor iemand die deze ervaring nooit heeft gehad. Maar ik zweer het: in een ander leven kom ik terug als een paard!

Reacties

Goedenavond,Met veel genoegen las ik je blog, en ik begrijp je volkomen. Ik heb namelijk ook die passie en inderdaad, die helpt me 's morgens op te staan. Ik woon vlakbij een groot bos en heb een mooie gîte (cfr URL), indien je interesse heb ben je van harte welkom.Tot later misschien,Edwin.Eigenaar van 2 paarden (Arabisch volbloed en een "trotteur français").
Een mooie passie, noem ik dat. Ieder mens zou er zo één moeten hebben. It's what keeps you going ...
Ik begrijp jou volkomen! Ikzelf heb 4 katten; ze zijn mijn beste maten, en dan denk ik net als jij: ik kom terug als kat! Maar toch ... wie zal dan mijn baasje zijn, want mijn katten zijn supergelukkig, een dier bezit de gave van gelukkig te zijn met weinig; misschien een les voor de mens !