U bent hier

Groot of klein

"Steven kan ik je eventjes 5 minuutjes spreken?"

'Out of the blue' krijg ik soms zulke verzoeken van mijn medewerkers en dikwijls vrees ik dan een donderslag bij een blauwe hemel. Het was inderdaad weer prijs. "Ik heb deze morgen ergens anders getekend!" zei een half beteuterde, half trotse Antoon.

Verdomd toch, nu moet ik opnieuw opzoek naar een nieuwe collega! Ons positief fluitend goudhaantje van het departement is jammerlijk genoeg weggelokt door een vervaarlijke Amerikaanse lokvogel.

Frustrerend maar ook begrijpelijk. Zeker bij jonge mensen zoals Antoon die in het begin van hun carrière zitten. Je moet van alles eens proeven op de arbeidsmarkt om je een beeld te kunnen vormen van welk dekseltje op jouw lange termijn arbeidspotje past.

Als ik met rekruteerders onderhandel of interviews afneem van kandidaten, word ik geconfronteerd met mijn eigen strooptochten als werkzoekenden uit het verleden. Die verduivelde zoektochten naar een nieuwe werkgever, een nieuwe job, een nieuwe uitdaging! Vaak vond ik solliciteren een enorme uitdaging vol gezonde stress en oppeppende adrenaline. Maar tegelijk was het ook een confrontatie met mijn eigen beeld dat af en toe gepekeld werd met nerveus wachten en met ontgoochelingen waar ik niks van begreep.

Als ik hieraan terugdenk, stel ik mezelf de vraag: “Mocht ik nu opnieuw beginnen, zou ik dan weer voor een multinational of groot bedrijf willen werken? Of eerder voor een kleine of middelgrote KMO?” Of in mijn huidige situatie: “Stel dat ik nu naar een kleiner bedrijf overstap, zou ik dan kunnen aarden in een nest van familietradities tijdens mijn werkuren?”

Dit is een moeilijk dilemma omdat ik  geen pasklaar antwoord heb. Ik denk dat dit afhankelijk is van het bedrijf en van jezelf. Wat de beste keuze is, hangt af van je karakter, je talenten en je ambities en prioriteiten in je persoonlijk en professioneel leven. 

Omdat ik geen pasklaar antwoord heb, stel ik die vraag ook soms aan mensen in mijn omgeving. Zij geven eveneens ambigue antwoorden. Een constante is wel dat mensen die jarenlang voor een groot bedrijf werkten, zich niet zo snel voor een klein bedrijf zien werken. Maar misschien is dit het resultaat van ‘ongekend is onbemind’ of ‘schrik voor veranderingen’?

Ik kan me inbeelden dat je het moet vergelijken met een voetbalspeler of andere sporter. Voetbal je liever in een ploeg als Anderlecht of eerder als Charleroi? Voor welke ploeg kies je als jonge speler, als ervaren speler en als je einde carrière bent?

Persoonlijk zie ik goede redenen om zowel voor een groot als klein bedrijf te werken. Wat pleit voor een groot bedrijf? Je hebt er een royalere verloning en betere arbeidsvoorwaarden; er zijn meer carrièremogelijkheden; je hebt een grotere werkzekerheid in barre tijden; als je echt iets in je mars hebt zal het bedrijf je volgen, waarderen en omringen; je moet niet opboksen tegen incompetente en starre familieclans; er wordt meer op lange termijn gedacht wat het menselijk kapitaal aangaat en iedere euro die je uitgeeft, wordt niet beschouwd als een euro die je steelt van de baas.

Voor een klein bedrijf zou ik willen werken omwille van deze redenen: minder bureaucratie en verlammende regelgeving, meer ruimte voor reactief en dynamisch denken, een mens is er een mens en geen nummer, de communicatielijnen zijn korter waardoor iedereen makkelijker op dezelfde golven kan mee surfen en mensen die niet het juiste diploma hebben kunnen hoog doorstoten op basis van hun talenten zonder dat papiertje als back-up.

Mijn persoonlijke keuze als ik zou moeten kiezen vandaag? Ik zou voor een middelgroot filiaal van een multinational gaan of voor mezelf beginnen. 

Reacties

Je kan het ook combineren Steven: werken in loondienst en als zelfstandige in bijberoep. Ik kan het alleen maar aanbevelen :-)