U bent hier

Je troefkaart kan je ook in je blootje zetten

keien
© Shutterstock

Voor een Japanner bestaan er twee grote deugden. ‘Korisho’ -een blinde obsessie voor perfectionisme- en ‘Shinbo’ wat betekent: je moet geduld hebben. Raar maar waar: volgens mij leiden deze deugden net tot de twee grote zwaktes van het hedendaagse Japanse management. Namelijk:verdrinken in details en besluiteloosheid.

De eerste Japanse deugd is perfectionisme. Op zich is er hier niets mis mee zolang dit het algemene doel heiligt. Als je zin hebt voor detail, kan je je onderscheiden van de rest want mooie, afgewerkte stukjes kunnen een groot geheel meer kleur geven. Maar jammer genoeg verdrinken mijn Japanse collega’s in de details. Ze staren zich blind op onbelangrijke onderdelen. Ze zien door de rijststengels het rijstveld niet meer.

Je merkt dit ook in ons kantoor in België. Het Japanse management vindt dat wij te weinig belang hechten aan de perfecte vorm, orde en kwaliteit en onderhouden daarom via 1001 verschillende procedures hun detailsyndroom. Het bewijs dat ze niet veel vertrouwen hebben in onze werkcultuur. Het resultaat is dat we ons vast rijden in een bureaucratisch moeras waar geen rijstkorrel te rapen valt.

Bovendien zit de wereld niet meer te wachten op perfectie. Die is al lang de snelweg van de goede middelmaat ingeslagen!

De tweede Japanse deugd is geduld. Ik had onlangs een meeting met twee Japanners die 4,5 uur geduurd heeft. Ik denk dat twee Belgen diezelfde meeting kunnen afhandelen in 20 minuten. Toen ik een van de Japanners hierover aansprak en mijn ongenoegen uitte zei hij doodleuk: “De manier waarop Belgen een meeting afhandelen, vinden wij onbeleefd, niet vernuftig en in de meeste gevallen zelfs beledigend.”

Ik kan hier wel inkomen want bij hen zit een gesprek vol met rituelen en heeft de informatiestroom een eigen ritme en eigen krommingen.Zij volgen de Amazone die slalomt door het donkere woud, terwijl wij het Albertkanaal verkiezen dat recht is en overal even diep. Wij focussen op de slogan ‘tijd is geld’. Ons leven bestaat uit getallen van jaren, maanden en dagen. Alles lijkt rechtlijnig en we vinden het bijna een zonde om onze tijd niet nuttig te gebruiken. In de Japanse geest is het leven meer een ovaal: tijd is veel relatiever.

Japanners gaan er van uit dat hun geduld hen apart en speciaal maakt. Ze denken dat deze aanpak efficiënter is dan de ‘trial and error’-filosofie van de Amerikanen. Het genereus omspringen met tijd brengt hen in hogere sferen. Maar ik vrees dat deze Japanse deugd een Japanse zwakte geworden is:

  • als ik zie dat de directie altijd de nagel de kop in slaat als ik hen vraag om directe actie,
  • als ik zie hoe jonge talentvolle mensen in ons bedrijf na 3 of 5 jaar vertrekken omdat ze te lang moeten wachten op promotie,
  • als ik zie dat een investeringsopportuniteit bij ons nog in de studiefase zit terwijl de Koreaanse concurrentie al de nieuwe fabriek aan het opstarten is...

Meer en meer heb ik het gevoel dat het Japanse systeem besluiteloos is en achter de feiten aanholt.

Er is een Japanse spreuk die het volgende zegt: “Ook al zit je drie jaar lang op een kei, neem rustig verder je tijd…” Als je met die levensvisie in de huidige wereld maar niet te rap op de keien staat!

Reacties

Heldere visie op "onbetwistbare visies". Ik heb er van genoten. Ik ben niet geconfronteerd met hun visie maar ik denk dat ik ook eerder aansluit bij de Amerikaanse. Van de Japaners smul ik vooral hun Kaizen visie. Hun producten zijn degelijk en niet te prijzig mede door het voortdurend verbeteren.