U bent hier

Moet er nog zand zijn?

Toen ik vorige week vrijdagmorgen in Abu Dhabi op de Airbus A330 richting Brussel stapte, had ik rustig de tijd om de lokale krant ‘Gulf News’ te lezen tijdens de zeven uur durende terugvlucht. Een lokale krant zegt altijd bijzonder veel over het land waar je vertoeft, vind ik. Dikwijls méér dan een veelkleurig, dik reisboek. Wát en de manier waarop er bericht wordt -droog, sappig of manipulerend-, vormen immers een spiegel van de maatschappij waarover men schrijft. Een volk leest de krant die het verdient. Dus vraag ik in gelijk welk hotel waar ik verblijf een plaatselijk dagblad bij mijn ontbijt. Kwestie van de dag goed te beginnen, want… goed begonnen is half gewonnen.

Het eerste artikel dat me opviel in het vliegtuig, ging over de Queen of England die op staatsbezoek was in Abu Dhabi. Ze gaf er het startschot voor de bouw van het Zayed National Museum op een nieuw gespoten, artificieel eiland. Budget: 200 miljoen dollar. Moet er nog zand zijn? In Arabische kranten waait er vaak een warme wind van ‘good news’ over hoe fantastisch alles wel gaat in het Midden-Oosten. Hoe immenser en duurder de projecten waarover ze kunnen schrijven, hoe beter.

Een ander artikel dat me bijbleef ging over een rechtszaak voor de Dubai Court. In geuren en kleuren werd het zware misdrijf, gepleegd door een 26 jarige Indische portier, beschreven. De snoodaard zou een 21-jarige Britse vrouw -neen, niet de oude Queen- een ongewenste kus hebben gegeven in het openbaar. Het vreselijke gevolg was dat de vrouw had staan huilen op de parkeerplaats waar het gebeurde. Een vriend van de vrouw, afkomstig uit Nieuw Zeeland, was als getuige opgeroepen door haar advocaat. Een vette kluif voor rechter Majed Mohammad die hierover een rechtvaardig oordeel moest vellen. Wie was de aanstoker van de eenmalige kus van de onverbiddelijke zoener? Het vonnis zou pas volgende maand geveld worden. Ik fronste mijn wenkbrauwen en glimlachte smalend.

Ik bladerde door en vond verder in de krant een klein, verdoken kattebelletje: "11 arrested for child sacrifice in Chhattisgarh, India". Zakelijk en bondig werd gemeld dat in Centraal-Indië opnieuw twee kinderen werden geofferd. Een meisje van 6 en haar broertje van 2 werden door hun moeder en haar tovenaarsdokter ritueel gedood in de hoop op extra toverkracht en ‘good fortune’. De enige verklaring die de krant gaf: de mensen in de regio waar deze menselijke offers worden gebracht, zijn heel bijgelovig en mogelijk niet zo rijk. Ik zat perplex in mijn ‘business class seat’, vooraan in het vliegtuig, op een hoogte van 10.000 meter, met een halfleeg glas champagne voor me. Ik fronste mijn wenkbrauwen met vochtige ogen. Deze kinderen zullen nooit een advocaat hebben die op de barricades staat voor het gebrek aan kusjes in hun leven. I send my kisses to heaven en... zeker niet naar die Engelse trut!