U bent hier

Wees eens een gigolo

vlinders
© Shutterstock

Ik heb de laatste paar maanden heel wat sollicitatiegesprekken moeten afnemen. Dat is een aartsmoeilijke job die veel energie vergt aan beide kanten van de tafel.

Een sollicitatiegesprek is een verkooppraatje waarin de interviewer en de kandidaat tegelijk aankoper en verkoper zijn. Deze dubbelzinnige en tweeslachtige houding is die van een koorddanser over de watervallen van Coo! Enerzijds moeten de twee partijen zichzelf als betrouwbaar, maar ook sexy verkopen. Ze moeten een veilig nest bieden, maar dan één in een hoge boom met een mooi uitzicht. Anderzijds moeten ze een aankoop doen: de interviewer moet een profiel kiezen dat past in zijn team en de juiste oplossing schenkt voor vandaag, én voor binnen een paar jaar. En de kandidaat moet het gepaste bedrijf en de juiste job kiezen.

Ik heb zelf een commerciële achtergrond en voer vaak verkoopgesprekken en aankoopgesprekken. Hierbij volg ik altijd acht spelregels. Ik heb gemerkt dat die spelregels ook de rode draad vormen in sollicitatie-interviews. Beide partijen moeten een antwoord vinden op acht vragen.
 
1) Waarom zou ik je willen zien?
We hebben allemaal weinig tijd, maar wel verschillende opties. Je moet je afvragen: waarom maak ik tijd vrij en investeer ik in dit gesprek?

2) Waarom zou ik luisteren?
Het is niet omdat je vleselijk aanwezig bent, dat je er ook met je gedachten bij bent.
Je moet een geldige reden vinden om de woorden echt toe te laten tot je brein. Vaak vormen de initiële vragen een eerste zoektocht naar de reden van het gesprek, en het voordeel dat je eruit kan halen.

3) Wat is mijn probleem?
Er vindt een goede chemische reactie plaats tijdens een gesprek als je duidelijk aanvoelt wat je eigen probleem is, en als de ander een mooi afgelijnde oplossing kan voorstellen. ‘Geven en nemen’ is het basisvoedsel voor een toekomstige relatie.

4) Hoe lossen we het op?
Je moet proberen met je eigen glinsterende diamanten de angst en dofheid van het probleem van de ander te verzachten. Het is kwestie van je sterke punten te verkopen als een voordeel voor de ander.

5) Waarom zou ik jou vertrouwen?
Als een aankoper met iemand in zee gaat, betekent dit dat hij zijn gedrag moet veranderen. Hij moet uit zijn comfortzone komen, wat risico’s met zich meebrengt. Dat geldt ook voor een sollicitatiegesprek. Je begeeft je op onbekend terrein. Mijn buikgevoel zegt me dat een stoofpotje van juiste kennis, integriteit en persoonlijke capaciteiten de ander zal doen proeven van je recept.

6) Waarom zou ik jouw omgeving vertrouwen?
Dit is het meest delicate aspect omdat je dit niet onder controle hebt. Als rekruteerder moet je je afvragen: kan ik het verleden van de kandidaat vertrouwen? En ondersteunen zijn omgeving en zijn persoonlijke situatie zijn kandidatuur? Als sollicitant is het ook niet eenvoudig: je kan denken dat de interviewer de perfecte collega zou zijn, maar je moet ook met andere mensen samenwerken in het bedrijf. Misschien krijg je wel een gruwelijke baas?

7) Waarom is jouw oplossing de beste?
Hier is empathie de kers op de taart. Je moet je in de gevoelswereld van je gesprekspartner inleven en jouw troeven op zo’n manier formuleren dat ze tegemoetkomen aan de gevoelens van de ander. Eens zijn gevoelens op tafel liggen, neem je de kaarten in handen en geef je ze terug als je troefkaarten.

8) Waarom zou ik actie ondernemen?
Na één, twee of drie ontmoetingen moet er een beslissing genomen worden! Anders is het veel geblaat en weinig wol. Dit is vaak de moeilijkste drempel. Als beide partijen ervan overtuigd zijn dat de kost in balans is met het voordeel, zal er vlugger in het water worden gesprongen en kunnen beide beginnen zwemmen. Koudwatervrees is een flessenhals in ieders leven.

In een sollicitatiegesprek moet je elkaar dus versieren en verleiden. De gouden verleidingstruc is: je vraagt niet aan de tegenpartij wat ze wil, je wéét wat ze wil. Een echte man vraagt ook niet aan een vrouw wat ze wil; hij wéét dat. Ben je een goede gigolo, dan ontpoppen er vlinders in de maag van je gesprekspartner en krijg je de kandidaat -of de job- van je leven zo in je netje.

Reacties

Ik verleid enkel en alleen met mijn werkreputatie, de rest van is geen enkel belang. Ben niet op zoek naar een huwelijkspartner, ik ben getrouwd. Elke werkgever krijgt van mij antwoorden die niet in het boekje passen. Hij heeft mij nodig en ik hem niet. Ik ben niet met hem getrouwd laat staan met zijn werk. Ander beter als de zaken niet zijn zoals ik het zou wensen.
laat ik het anders formuleren: meer dan wat ze waard zijn
ik weet wat vrouwen willen: meer dan ze verdienen :-)
Uit de honderden sollicitaties die ik al gedaan heb, heb ik onthouden dat de huidige werkgevers/personeelsdiensten te lineair en te algemeen redeneren. Als ze bv. zien dat iemand een lange lijst van werkgevers heeft dan is hun direct oordeel: dat is een jobhopper, niet aannemen.Waar dat je in feite steeds hebt geprobeerd werk te vinden en te hebben.Lateraal denken gaat of willen ze niet.Meestal is het een éénrichtingsverkeer wat betreft de informatie. De werkgever legt je onder een spervuur van vragen aan de hand van je CV, elke onregelmatigheid wekt argwaan. Over het personeel en het bedrijf wordt er een minimum aan informatie gegeven. Hierdoor behoud de werkgever een voordeel op de sollicitant. Wil je dan de tegenpartij nog gaan verleiden met een gesprek??Ik niet. Vrouwen hebben hier een groot voordeel omdat ze vel intuïtiever en emotioneel kunnen anticiperen.