U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt

Naar schatting 1 op de 5 mensen is hoogsensitief. En toch komt hoogsensitiviteit op het werk zelden aan bod in de media. Omgaan met stress op de werkvloer is voor veel hoogsensitieve mensen nochtans extra moeilijk. Het boek ‘Hoogsensitiviteit @ work’ is een basisgids voor hoogsensitieve personen (HSP's) om open te bloeien op de werkvloer. Daarnaast willen auteurs Ilse Van den Daele en Karin Nauwelaerts ook tonen hoe je als leidinggevende en organisatie beter kunt inspelen op de behoeftes en sterktes van hoogsensitieve medewerkers.

Knelpunten voor de HSP

Veel hoogsensitieve mensen lopen tegen een pak problemen aan op het werk. Hoe vertel ik aan mijn collega’s dat ik me niet kan concentreren als ze aan het telefoneren zijn? Waarom slaag ik er maar niet in een baan te vinden die mij echt ligt? Met die medewerker kan ik echt geen kant op, toch lijkt hij het wel goed te bedoelen! Welke baan past het best bij mij als hoogsensitief persoon? Kan ik een leidinggevende functie aan? Het boek wil HSP’s handvatten bieden om het hoofd te bieden aan de uitdagingen waarmee ze geconfronteerd worden.

Hoogsensitiviteit is een talent

Als hoogsensitieve persoon heb je niet alleen beperkingen, maar ook troeven. HSP’s zijn creatief, hebben een sterk ontwikkeld inlevingsvermogen en houden van een diepe verbondenheid met mensen. Het zijn goede luisteraars, ze hebben veel oog voor detail en hun rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel is sterk ontwikkeld. Hoogsensitiviteit @ work toont HSP’s de weg om hun talenten naar boven te halen en daarop te focussen.

HSP’s in je team

Een team bestaat best uit verschillende soorten mensen, HSP’s en niet-HSP’s. Door correct om te gaan met sensitiviteit creëren we een win-winsituatie voor alle partijen. De hoogsensitieve medewerker is gelukkiger, zal beter presteren en de kosten voor werkverzuim zullen drastisch naar beneden gaan. Het boek Hoogsensitiviteit @ work kan hierbij een handige leidraad vormen.

Lees meer over het boek.

Het plantencentrum Ieperplant maakt al een tijd gebruik van IBO (Individuele Beroepsopleiding) en BIO (Beroepsinlevingsovereenkomst) om mensen te selecteren en aan te werven. Zo heeft het net de Syrische vluchteling Rohat in dienst genomen na een BIO terwijl de jonge Pedro momenteel een IBO aan het doen is.

Goed voor alle partijen

“Het is een win-win situatie,” vertelt eigenaar Boudewijn Polley. “De land- en tuinbouwsector is heel arbeidsintensief en toch willen we graag mensen helpen die het moeilijk hebben of hadden, ook mensen van hier. Via dergelijke stages kan dat perfect en is het financieel haalbaar. Het is een manier om mensen een kans te geven om ervaring op te doen. Onlangs hebben we ook een jongeman aangenomen met autisme. Die is hier echt opengebloeid en werkt met volle inzet mee.”

Handen uit de mouwen

"Mensen die bij ons willen werken, moeten eigenlijk voor alles kunnen instaan: de planten verzorgen, de bestellingen opvangen en klaarmaken, de klanten te woord staan, enz. Wij zijn een moerasplantenkwekerij en onze medewerkers moeten de handen uit de mouwen willen steken. Die mentaliteit kunnen we goed evalueren tijdens een IBO.” Pedro bijvoorbeeld is van zeer goede wil, ondanks zijn moeilijk verleden, maar heeft veel problemen met zijn rug. Daar proberen we dan een oplossing voor te vinden. Rohat heeft dan weer eerst een cursus Nederlands gevolgd bij Argos voor hij aan de BIO begon. Tijdens de stage zelf leren ze wat er hier allemaal moet gebeuren.”

Vlotte samenwerking

Ieperplant is via de Ieperse vzw Argos in contact gekomen met de mogelijkheden om iemand via een IBO aan te werven. “Wij werken al langer samen met Argos en dat loopt heel goed,” vervolgt Boudewijn Polley. “ Ook ons contact met VDAB loopt heel vlot, maar het meeste gaat via Argos. Die zorgen voor de administratie en de opvolging. Ook de VDAB-begeleider komt regelmatig langs. Deze manier van werken is heel vlot en aangenaam. We zijn zeer tevreden.”

*Rohat en Pedro zijn fictieve namen.

Sylvia Schotte uit Onkerzele is 37 en moest haar job opgeven om gezondheidsredenen. Het is haar droom om opnieuw een administratieve job uit te oefenen, zoals bij de start van haar carrière. Maar de functie-inhoud verandert razendsnel in de administratieve sector en Sylvia moet haar kennis en competenties weer bijschaven. In het competentiecentrum van Oudenaarde volgt ze de VDAB-opleiding tot commercieel medewerker.

Jobdate leidt naar ideale werkgever

Tijdens haar opleiding bezoekt Sylvia een jobbeurs. Daar heeft ze een interessant gesprek met een HR-medewerker van de NMBS. Ze wil graag solliciteren voor de functie van loketbediende, maar in haar regio zoeken ze op dat moment enkel treinbegeleiders. Toch twijfelt ze niet en waagt ze haar kans. Ze neemt deel aan de selectietesten voor treinbegeleider en haalt het met glans. Op 2 oktober begint ze vol trots aan haar opleiding bij de NMBS en geeft zo haar professionele loopbaan een totaal nieuwe wending.

Een VDAB-opleiding was voor mij de gedroomde springplank naar een totaal nieuwe job.

“Een andere job dan voorzien, maar niet zonder VDAB!”

Sylvia glundert. “Mijn opleiding bij VDAB opende de deur naar deze job.” Ze werd er sterker en zelfbewuster door. “Je drijft mee op het enthousiasme van je medecursisten en het instructiepersoneel. Je kennis neemt toe en hierdoor krijgt je zelfvertrouwen een boost. Je durft gaan voor een job waar je oorspronkelijk niet had van durven dromen. VDAB is de ideale ruggensteun voor mensen die hun loopbaan een nieuwe wending willen geven. Ik ben zeer dankbaar dat ik deze kans kreeg en zou het iedereen aanraden!” Ondertussen begeleidt Sylvia als treinbegeleidster haar passagiers op een professionele manier naar hun bestemming. We wensen haar veel succes en werkplezier.

Mehmet uit Temse is 27 en volgde automechanica in het BSO. Tussen zijn 20 en 26 jaar werkte hij vooral als orderpicker, logistiek medewerker, magazijnier en hoofdmagazijnier bij verschillende bedrijven. “Als magazijnier vond ik het spijtig dat ik weinig nieuwe vaardigheden bijleerde en dacht ik dat ik uitdagender werk aankon.” In het voorjaar van 2016 hakte Mehmet de knoop door. Hij zou tijd nemen voor zichzelf en een nieuwe opleiding volgen.

Knelpuntberoep

Bij Mehmets zoektocht naar een nieuwe richting viel zijn oog op het knelpuntberoep ‘residentieel elektrotechnisch installateur’. Hij koos voor een beroepsopleiding bij VDAB Schoten. Aan het eind van de zomer kon hij starten. Mehmet leerde er bij instructeur Dirk Van Aken onder andere huishoudelijke verlichting en contactdozen plaatsen, communicatiekringen installeren en borden bedraden.

Als magazijnier had ik altijd het gevoel dat ik meer in mijn mars had. Ik vind het fijn dat ik nu een job heb waarin ik voortdurend bijleer en mezelf kan blijven ontwikkelen.

IBO

Nog voor het einde van zijn beroepsopleiding vernam Mehmet dat de firma Janssens Field Services op zoek was naar alarmtechniekers. Mehmet slaagde voor de selectieproef en kon er in maart 2017 aan de slag met een IBO-contract van 10 weken. Hij kon er de basistechnieken elektriciteit verder uitdiepen die hij bij VDAB verworven had. Zo kreeg hij de vereiste vaardigheden onder de knie die een alarminstallateur nodig heeft.

Boeiende vaste job

Eind mei 2017 ging het IBO-contract naadloos over in een vast contract. Mehmet is tevreden in zijn nieuwe job en niet alleen omwille van het loon. De afwisseling vindt hij erg boeiend. “Momenteel ben ik via Janssens Field Services onderhoudstechnieker bij Tyco en programmeur/teamleider bij Salto Systems. Ik heb al veel bijgeleerd, bijvoorbeeld over camerabeveiliging. Maar ik weet ook dat er nog heel veel te leren valt en dat maakt het net zo boeiend.”

Sefa Kose is een jongeman van 22 die ervan droomde om vrachtwagenchauffeur te worden. Sefa komt uit een echte truckersfamilie, ook zijn vader en broer rijden met de vrachtwagen. “Toen ik nog jonger was, zag ik ze elke dag naar het werk vertrekken met een glimlach. Dat wil toch iedereen?” Één probleem: Sefa kampt met gehoorproblemen.

VDAB-opleiding

Ondanks zijn gehoorproblemen schreef Sefa zich toch in voor de opleiding tot vrachtwagenbestuurder. “Geen evidente keuze voor iemand die slechthorend is, maar ik had er vertrouwen in dat ik bij VDAB in goede handen zou zijn.” Sefa slaagde voor de selectie en het theoretische examen, daarna volgde de praktijkopleiding. “Ik had les met twee andere cursisten, maar ik was de enige die verderging met de opleiding om het rijbewijs CE te behalen. Met dat rijbewijs mag je ook met een aanhanger of oplegger rijden en heb je meestal vaste trajecten. Die regelmaat en structuur heb ik nodig.”

Aangepaste lessen

De opleiding werd voor Sefa wel wat aangepast. “Er was af en toe een doventolk aanwezig en ik reed in een speciaal aangepaste vrachtwagen met heel wat camera’s binnenin: de Adras-vrachtwagen.” Sefa kan wel liplezen, maar dat is uiteraard niet echt een veilige oplossing in een vrachtwagen. Daarom kreeg hij pas nà de les feedback op basis van de camerabeelden. In een leslokaal zat Sefa dan samen met zijn instructeur Filip Van De Winckele. “Filip is een fantastische man. Hoe hij zich inzette voor mij… Je merkt direct dat hij zijn job met veel plezier doet.”

Vrachtwagenchauffeur is geen evidente keuze voor iemand met een gehoorprobleem, maar ik had er vertrouwen in dat ik bij VDAB in goede handen was.

Gaan werken met de glimlach

Ondertussen heeft Sefa zijn rijbewijzen op zak en werkt hij bij Van Hove, het bedrijf waar hij ook zijn stage deed. “VDAB Wondelgem werkt nauw samen met dat bedrijf en mijn papa werkt er ook.” Het leek Sefa dan ook een logische keuze om zijn stage daar te doen en hij heeft er zeker geen spijt van. “Ik doe er elke dag vaste, korte trajecten en dat vind ik er juist tof aan. Ik mag dan wel graag rijden, lang stilzitten is niets voor mij.” Sefa heeft zijn droom dus waargemaakt. “Ik vertrek nu ook elke dag met een glimlach naar het werk.”

Ook interesse in een opleiding tot vrachtwagenchauffeur? Ontdek dan hier een overzicht van onze opleidingen. 

Op 28 augustus 2017 ging de 24-jarige Afghaan Mirwais Urgoni met een IBO van start bij de firma Bossuyt uit Torhout. We vertellen hoe Mirwais hier terecht kwam en welk traject hij volgde om als metser aan de slag te gaan.

Noodgedwongen gestopt met school

Mirwais moet als kind na vijf jaar school stoppen met studeren nadat zijn vader sterft. Als oudste van het gezin helpt hij van dan af zijn moeder bij het kweken van groenten en het verzorgen van de dieren. Je eigen moestuintje is in Afghanistan geen modeverschijnsel, maar pure noodzaak om te overleven.

Gevlucht voor de Taliban

In 2013 slaat Mirwais op de vlucht omdat hij verplicht wordt om zich aan te sluiten bij de Taliban. Hij moet hierbij zijn moeder, twee jongere broers en zus achterlaten. De tocht duurt 43 dagen, voornamelijk te voet of in de bagageruimte van een auto.

Via Iran, Turkije, Griekenland, Italië en Frankrijk belandt Mirwais uiteindelijk in een park aan het Noordstation van Brussel. Daar verblijft hij 2 dagen en drinkt bij gebrek aan beter water uit een vijver. Hij wordt ondergebracht in een asielcentrum waar hij iets meer dan een jaar verblijft.

Nieuwe kans aan de kust

Mirwais verhuist uiteindelijk naar Middelkerke. Hij start een cursus Nederlands bij Open-school Oostende en krijgt het label van Alfa-cursist: een laaggeschoolde, anderstalige volwassene die niet kan lezen of schrijven in zijn eigen taal, of niet vertrouwd is met ons alfabet.

Een week proeven van de bouwsector

In december 2016 start Mirwais met het project Kies Handig-Bouw bij CC-Oostende. Hierbij krijgen werkzoekenden met interesse voor de bouwsector de kans om een week te proeven van verschillende bouwberoepen. Zo kunnen ze erachter komen welk beroep hen het beste ligt. Tijdens die week komt Mirwais nogal stil en introvert over, maar op het evaluatiegesprek is hij toch enthousiast over het beroep van metser.

Opleiding tot metser

Op 17 januari 2017 start Mirwais met de opleiding tot metser. Al snel blijkt dat hij het metselen in de vingers heeft. Hij is een doorzetter en is constant bezig met zijn opdrachten. Ook op persoonlijk vlak bloeit Mirwais helemaal open en zijn Nederlands gaat er met behulp van zijn medecursisten sterk op vooruit.

Instructeur Geert Deschuytter over Mirwais: “Bij het begin van de opleiding kan hij niet veel, maar algauw blijkt dat hij erg handig is en snel aanleert. Het helpt natuurlijk wel dat hij erg leergierig is, en voor alles openstaat. Het is een heel aangename kerel”. Mirwais is kort en bondig over instructeur Geert: “Geert is de beste!”

De opstap naar werk

Op 27 april 2017 organiseert Werkwinkel Oostende een Jobmarkt Bouw in het opleidingscentrum. Mirwais gaat zich als eerste, ietwat onzeker, aanbieden bij de baas van de firma Bossuyt uit Torhout. Ondanks de afstand van Middelkerke naar Torhout met het openbaar vervoer reageert de werkgever enthousiast op zijn kandidatuur.

Mirwais is zelf ook zeer lovend over deze eerste ervaring als sollicitant. Hij wordt rechtstreeks aangesproken door de werkgever in klare en eenvoudige taal, en kan zijn vragen dan ook goed beantwoorden.

Op weg naar zelfstandigheid

Op 8 juni 2017 start Mirwais met zijn stage als metser. Bij de opvolging hiervan hoort instructeur Geert Deschuytter alleen maar lovende woorden: Mirwais werkt steeds door, leert snel nieuwe zaken aan en functioneert goed binnen het team. Ook Mirwais zelf is enorm enthousiast. Hij leert veel bij en heeft een goed contact met zijn collega’s en de werfleider.

Vandaag weet hij ook dat een “leere” een ladder is en met een “zwee” een winkelhaak bedoeld wordt. Van zodra het enigszins financieel mogelijk is, verhuist hij naar Torhout om dichter bij het bedrijf te wonen. Een succesverhaal dat hopelijk velen kan inspireren.

Op dinsdag 5 december 2017 organiseert het Vlaams Instituut Gezond Leven, in samenwerking met Prebes, de uitreiking van de Gezond Werken Award in Xpo Kortrijk.
Met de award willen ze ondernemingen binnen profit, social profit én overheden belonen, omdat ze aandacht hebben voor de gezondheid van hun medewerkers.

De uitreiking gebeurt tijdens een feestelijk avondprogramma. Na een gezonde hap en een drankje krijg je, in aanwezigheid van Evy Gruyaert, te horen wie de Gezond Werken Award krijgt. Evy praat de avond aan elkaar en zorgt voor de nodige beweging tussendoor.

Na de uitreiking stelt minister Jo Vandeurzen het nieuwe project “coaching van bedrijven voor het voeren van een preventief gezondheidsbeleid” voor. Dit project stimuleert ondernemingen om een preventief gezondheidsbeleid op te zetten.

Wil je er graag bij zijn?

Klik hier om je in te schrijven

Ieder jaar doet Trendhuis in samenwerking met VDAB een bevraging naar wat er leeft op de arbeidsmarkt. Dit jaar is het centrale thema 'diversiteit'. We gaan onder andere op zoek naar antwoorden op volgende vragen: 

  • Hoe belangrijk vind jij diversiteit op de werkvloer?
  • Hoeveel waarde hecht jij aan een werkgever die diversiteit mogelijk maakt?
  • Ben jij ooit (on)rechtstreeks in aanraking gekomen met discriminatie op de werkvloer?

Vul jij de enquête ook in? Je maakt kans op een mooie prijs! Onder de deelnemers wordt 2 x 100 euro verloot. Je kan deelnemen aan de bevraging tot 8 november.

Gepost op 26 oktober 2017

Op donderdag 26 oktober slaan we samen met het Beroepenhuis de handen weer in elkaar: ook dit jaar is er weer een 'doedag' in heel Vlaanderen. Meer dan 2000 leerlingen van het zesde leerjaar steken dan de handen uit de mouwen. Een dag lang oefenen ze een technisch of praktsich beroep uit bij Syntra Midden-Vlaanderen, de Tiense Suikerraffinaderij of een van de Limburgse zorgorganisaties. Wij zorgen met onze instructeurs voor de nodige expertise, het Beroepenhuis legt de contacten met de scholen.

De 'doedag' is meer dan enkel een leuke uitstap. Kinderen krijgen de kans om verschillende beroepen al doende te ontdekken onder begeleiding van ervaren instructeurs. Zo maken we de kloof tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt weer iets kleiner.

 

Gisteren, 19 oktober, was het YOUCA Action Day. Voor de twaalfde keer gingen meer dan 17.000 Vlaamse en Brusselse jongeren een dag aan de slag in een bedrijf, bij organisatie of bij een overheid. Het loon dat ze daarmee verdienen gaat naar projecten van geëngageerde jongeren in het Zuiden en naar een aantal projecten in België. Ook met VDAB deden we mee: Maud, 16 jaar, liep een dag mee in het VDAB-opleidingscentrum in Heverlee. Maud: "Mijn mond viel open van verbazing!"

Communicatieverantwoordelijke Sofie nam me op sleeptouw doorheen de gebouwen van VDAB. Samen met haar ontdekte ik het opleidingscentrum. Vanaf het moment dat ik binnenwandelde viel mijn mond open van verbazing. Want toegegeven: in mijn hoofd linkte ik VDAB met stoffige bureaus en overdreven veel mokken koffie. Niets was minder waar.

We startten bij de opleiding professionele schoonmaak. Ik dacht altijd dat een schoonmaker helemaal geen opleiding nodig had. Mis dus: ik leerde dat cursisten een cursus van negen weken volgen. Daar leren ze de kneepjes van het vak. Anderstalige cursisten schaven er bovendien aan hun kennis van het Nederlands. Instructeur Brigitte vertelde me dat de cursisten op die manier perfect voorbereid zijn om goed en vlot te solliciteren. 

Het viel me op dat het bij VDAB vooral draait om 'doen'. Wie een opleiding volgt krijgt niet alleen saaie theorie: er is veel aandacht voor praktijk. Dat zag ik bij de opleiding verkoop. Het ene moment liep ik rond in een typisch leslokaal, om dan opeens in een heuse winkel te staan, vol met tijdschriften, confituurpotten en cornflakesdozen. Er is ook een kleding- en doe-het-zelfwinkel en een fictief bedrijf met alles op en aan waar cursisten ervaring kunnen opdoen. Fantastisch!

Volgende halte: de industriehal. Ik kwam er ogen te kort! Al die boren, machines en zelfgeknutselde producten... Twee cursisten uit de opleiding metaalbewerking toonden trots hun goede punten voor het vak wiskunde en wat ze die middag hadden gemaakt. Het kostte me geen moeite om hun motivatie, dankbaarheid en wilskracht te zien. Beide dertigers vertelden dat ze hun middelbare school nooit afmaakten en nu VDAB een nieuwe kans vonden.

Ondertussen was het al middag, en stroomden de leslokalen langzaam leeg, richting cafetaria. Het was fijn om te zie hoe het personeel zich met hart en ziel inzette en klaarstond voor een babbel. Na de lunch en een kop koffie (mijn beeld van VDAB was dus toch niet zo fout...) gingen we weer op pad.

Wat stond er in de namiddag op het programma? Een sponsortocht voor lopers, wandelaars en fietsers, georganiseerd door het team Gezond Werken. Het doel: zoveel mogelijk rondjes van telkens drie kilometer afleggen in 45 minuten. De opbrengst ging naar een boomplantactie in Vilvoorde. Organisatoren Hendrik en Peggy vertelden me dat ze 1.800 Euro nodig hadden voor de actie. Dat bedrag halen leek geen probleem, want aan motivatie was er geen gebrek. VDAB'er Erik grapte dat hij een spijkerstrook ging leggen bij de finish, omdat fietsers ondanks het eindsignaal wilden blijven doorgaan. Z'n collega Anne passeerde maar liefst zes keer, en ook Christa trapte zich in het zweet. De sponsors gaan goed mogen dokken!

Zo liep m'n dag stilaan ten einde.
Ik heb VDAB niet alleen beter leren kennen, ik werd ook geïnspireerd door de verhalen van de verschillende cursisten. Ik hoop dat de sponsortocht voldoende geld in het laatje bracht.

Aan Sofie, YOUCA en alle leidinggevenden, cursisten, experts, teamleiders en medewerkers die mijn pad kruisten: bedankt voor deze geweldige ervaring.

 

Maud Cambré