U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - oktober 2011

Hoe vind jij deze dagen in november? Somber, gezellig of nog iets helemaal anders? Vertel het ons.

Cover: RemotieHet boek ‘Remotie. Een stap terug is een stap vooruit’, is het eerste boek in België dat gaat over het taboe ‘demotie’. Demotie betekent zoveel als een stap terug zetten in je carrière. Vrijwillig, omdat je je balans werk-privé meer in evenwicht wil brengen. Of gedwongen, omdat je slachtoffer bent van een interne ruzie, als gevolg van een besparingsronde of een fusie. In alle gevallen behoud je je werk, maar op een lager niveau.

Zowel zakelijk als emotioneel komt bij demotie heel wat kijken. Hoe bereid je een vrijwillige demotie voor? Hoe ga je om met een gedwongen stap terug? En hoe zorg je als werkgever dat die 'gedemoveerde' medewerker opnieuw gemotiveerd geraakt?

Veertien getuigen -onder wie Fernand Koekelberg (ex-hoofd van de Federale politie), Peter Leyman (ex-Volvo, ex-senator en ex-Voka) en Ludo Busschots (acteur Windkracht10 en producer Flikken)- vertellen open over hun carrièrewending, en hoe ze die doorstaan hebben.

De auteurs focussen na elk verhaal op de positieve elementen. Want een stap terug betekent bijna altijd een stap vooruit. Misschien niet op de hiërarchische ladder, wel als gelukkiger mens. Een demotie wordt dan een remotie.

Het voorwoord is van Fons Leroy, gedelegeerd bestuurder van VDAB. Het nawoord van ontslagnemend Minister van Overheidsbedrijven, Inge Vervotte.

bron: remotie.be

Remotie. Een stap terug is een stap vooruit, door Tanja Verheyen en Bob Vermeir, Uitgeverij Kluwer, ISBN: 978-90-4653-580-6

Trakteer jij op je werk als je jarig bent? Vertel het ons!

"De laatste negen dagen van september brachten we bij wijze van late zomervakantie (of vroeg herfstverlof) door in de Provence", vertelt Martin in het MagEzine. "Daar ligt, in de nabije omgeving van een majestueus mooi turkooiskleurig meer, het kleine maar buitengewoon charmante dorpje S. waar we al een jaar of zeventien komen. We verblijven er niet altijd even lang, maar bij voorkeur vertoeven we er minstens een week. Zelfs tijdens het hoogseizoen ademt de streek de rust, ontspanning en het soort heerlijke loomheid uit waarnaar we om de zoveel tijd verlangen. Noem het gerust onze tweede thuis.

Doorgaans zijn we er in de zogeheten drukkere periode, die loopt van begin juni tot eind augustus. Deze keer was het, door een omstandigheid die we niet zelf in de hand hadden en die diep ingreep in ons leven, aan het einde van het toeristische seizoen. De anders zo drukbezette campings in de buurt waren nu nagenoeg verlaten. De gezellige levendigheid op de terrasjes was gereduceerd tot een minimum. De bankjes rond het meer bleven, op een enkele uitzondering na, leeg en sommige restaurants openden hun deuren enkel in het weekend. Die sereniteit beviel ons uitstekend. Het uiteindelijk het doel van onze vakantie was immers: even weg uit de dagelijkse mallemolen in de hoop dat een aantal bekommernissen netjes op z'n plaats zou vallen.