U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - januari 2012

De Tijd bericht zonet dat werkgevers en vakbonden binnen de Nationale Arbeidsraad een akkoord hebben gesloten over de actualisering van de wetgeving over uitzendarbeid. Dit komt er na jarenlange onderhandelingen, de wetgeving was ondertussen 35 jaar oud.

Federgon, de organisatie van interimkantoren, noemt het akkoord "een belangrijke stap in de goede richting". Zij wijzen op twee belangrijke vernieuwingen: motief instroom, en dagcontracten.

  • Door het akkoord komt er naast de bestaande motieven voor uitzendarbeid - tijdelijke vervanging, vermeerdering van werk en uitzonderlijk werk - een vierde motief bij: instroom. Voortaan zullen uitzendbedrijven uitzendkrachten ter beschikking kunnen stellen van bedrijven met het oog op een vaste aanwerving. Dat zal kunnen gedurende maximum zes maanden. Er is geen toestemming vereist van de syndicale delegatie.
  • Wat de opeenvolgende dagcontracten betreft, zal er in de toekomst met procedures gewerkt worden waarbij er duidelijk meer betrokkenheid zal zijn van de werknemersorganisaties.

Vakbond ACV reageerde al tevreden over het akkoord. Zij wijzen wel op andere aspecten van de overeenkomst:

  • Door het akkoord komt er een einde aan de 48-urenregel. Nu kunnen uitzendcontracten getekend worden 48 uren na aanvang van het contract. Dat leidt soms tot wantoestanden, waarbij uitzendkrachten na twee dagen werken te horen kregen dat het contract wordt stopgezet. Door het akkoord moeten contracten voortaan gesloten worden voor aanvang. Dat gaat in vanaf 2014 voor dagcontracten, en zal gelden voor alle uitzendcontracten van zodra elektronische arbeidsovereenkomsten een feit zijn.
  • ACV wijst er nog op dat er beperkingen zijn aan het gebruik van de nieuwe motivatie 'instroom'. Zo kan een werkgever voor openstaande vacatures maximum drie uitzendkrachten tewerkstellen, voor maximum zes maand per uitzendkracht. En indien na negen maand de vacature niet is ingevuld, moet die worden opengesteld via de normale kanalen.

Veel mensen dromen ervan om een bed and breakfast te openen op een idyllische plek in het buitenland. En jij?

Presentaties geven, het is een kunst op zich. Een kunst die -zoals dit komische filmpje van een communicatiebureau bewijst - al te vaak volledig de mist in gaat:

Het kan dus beter. Met deze tips die op vdab.be te vinden zijn, bijvoorbeeld:

  • 14 no nonsense tips van presentatiecoach Sylvie Verleye voor een goede slideshow.
  • 38% van de communicatie wordt bepaald door de klank van je stem.
  • toch de mist ingegaan? Zo redt je je presentatie tijdens het finale vragenuurtje.

    Vanmorgen werd in Genève het jaarrapport van de ILO (International Labour Organisation) aan de pers voorgesteld. De ILO is een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties die zich bezighoudt met arbeidsvraagstukken.

    Global Employment Trends 2012: Preventing a deeper jobs crisis” heet het rapport, en het bevat cijfers die doen duizelen.

    • Wereldwijd zijn er 197 miljoen werklozen. Dat is ongeveer 6% van de 3,3 miljard mensen die aan de arbeidsmarkt zouden willen deelnemen.
    • De crisis die in 2009 begon, heeft voor een groei van 27 miljoen werklozen gezorgd. Het herstel in 2010 was van korte duur. In 2011 was er alweer een aangroei van werklozen.
    • Wereldwijd waren bijna 75 miljoen jongeren (15-24 jaar) werkloos in 2011. Jongeren maakten zo bijna drie keer zoveel kans dan volwassenen om werkloos te zijn.
    • Als de economische groei in 2012 wereldwijd gemiddeld onder de 2% blijft, zorgt dit voor 7 miljoen bijkomende werklozen. In het gunstigste scenario -lees: een snelle oplossing van de schuldencrisis- zou dit ongeveer 1 miljoen lager kunnen uitkomen.
    • Naast de 200 miljoen werklozen, zijn er 900 miljoen mensen die wél een baan hebben, maar niet boven de internationale armoedegrens van twee dollar per dag komen.
    • In totaal is één op de drie wereldwijd  (dat zijn 1,1 miljard mensen) werkloos of arm.
    • De wereld staat voor de 'dringende uitdaging' in de volgende tien jaar 600 miljoen banen te creëren om duurzame groei te genereren en sociale cohesie te behouden.
    • Van die 600 miljoen banen zijn er 200 miljoen nodig om de achterstand in de wereldwijde werkloosheid weg te werken, en 400 miljoen om de groei van de beroepsbevolking, 40 miljoen per jaar, te absorberen.

    Meer informatie op de website van het ILO, of in deze (engelstalige) video:

    Telefoon, mail, Twitter, koffie, de schoolprestaties van de kinderen van je collega's … in deze tijden van multitasking is het al te makkelijk je focus te verliezen, en aan het eind van de dag te merken dat je niet genoeg gedaan hebt. Het geheim om bij te les te blijven: focus. Enkele nuttige tips die we tegenkwamen in de Harvard Business review:

    1. Tem je onrust
      Onderzoek van de hersenen toont aan dat emoties als onrust, droefheid, boosheid of angst de capaciteit van je brein om probleemoplossend te werken vermindert. Positieve emoties en gedachten doen net het omgekeerde: ze helpen de hersenen om creatief of strategisch te denken.
      Wat kan je doen?
      • Probeer je positieve en negatieve emoties over de dag te spreiden (tip: www.positivityratio.com). Ga ook na of negatieve emoties (bijvoorbeeld: een collega die een vervelende gewoonte heeft) het wel waard zijn om je zo druk over te maken: adem een paar keer diep en laat je irritatie los.
      • Begin vergaderingen met een positieve noot en wat humor.
    2. Ga op de rem staan
      Overal loeren er verstrooiingen om de hoek: onderbrekingen, gedachten, emoties, geluiden... Laat die je focus niet weghalen.
      Wat kan je doen?
      • Gebruik de BAK-methode om je brein even op de rem te laten staan. Wees Bewust van je opties (stoppen waarmee je bezig bent of ingaan op wat je onderbrak), Adem eens diep, en Kies dan bewust: stoppen, of doorgaan.
      • Beperk in vergaderingen dingen die kunnen onderbreken: geen laptops op de schoot, geen gsm’s die kunnen afgaan…
    3. Verleg je aandacht
      Al te lang op één onderwerp focussen, kan soms ook contraproductief werken. Probeer het probleem even helemaal los te laten en aan iets nieuws te beginnen. In de achtergrond gaat je verstand onbewust verder met de taak. Als je de taak dan later weer oppakt, heb je wellicht nieuwe inzichten.
      Wat kan je doen?
      • Voor je je aandacht verlegt naar een nieuwe taak, richt je je even op je lichaam. Maak een korte wandeling, ga een trap op en af, stretch even...
      • Hou na elk uur vergaderen een korte pauze. Moedig de deelnemers aan om even rond te wandelen in plaats van bvb. stilzittend hun e-mail te checken. Wanneer de vergadering terug samenkomt heeft iedereen weer een fris hoofd, en misschien zelfs al nieuwe ideëen.

    Dat e-mail de grenzen tussen werken op kantoor, thuiswerken, werken onderweg en werken in de vrije tijd langzaam doet vervagen, daar zijn alle arbeidsmarktexperts het over eens. Het werk sluipt via de inbox langzaam het huis in, en omgekeerd sluipt "privé" via facebook en de eigen mail-account ook het kantoor binnen. Twee nieuwe ontwikkelingen in dat verband, in het nieuws van deze week:

    E-mail is overwerk, of toch in Brazilië (Bron: De Standaard, AP)

    Wie een smartphone van het werk heeft, krijgt ongetwijfeld ook na de werkuren mails op zijn toestel. Beantwoord je die mails ook, dan kan je daarvoor binnenkort overuren recupereren… als je in Brazilië werkt. Dat valt op te maken uit een nieuwe wet die zopas werd goedgekeurd door president Dilma Rousseff. Bedrijfsmails naar het personeel worden volgens de nieuwe wet gezien als ‘een opdracht die rechtstreeks wordt gegeven aan de werknemer’.

    E-mailen na de werkuren is not done, of toch in Duitsland (bron Zdnet)

    De Duitse autobouwer Volkswagen gaat het e-mailverkeer naar z'n personeel stoppen buiten de werkuren. Werknemers met een Blackberry zullen geen mail meer naar hun toestellen 'gepusht' krijgen, 30 minuten voor en na hun werktijden. Managers zouden wel e-mail buiten de werkuren blijven ontvangen.
    Deutsche Telekom kondige vorig jaar dan weer een "slimme toestellen"-maatregel aan, waarin werknemers communicatie-vrije tijd kunnen claimen, in ruil voor de belofte van hun management dat men niet verwacht dat in die tijd e-mails worden gelezen of telefoons worden beantwoord.
    En bij Henkel voerde men tussen Kerst en Nieuwjaar een e-mailloze week in voor het hele management.

    Noot: mezelf eens een e-mail sturen, afleverdatum binnen één jaar, om te zien of het ook in ons land zo'n vaart zal lopen.

    Samenwerken met je partner: zie je dit zitten of lijkt dit horror? Vertel het ons!

    Op de website van de Amerikaanse vereniging van huwelijksfotografen verschenen onlangs deze twee grafiekjes:

    1. Hoe mensen dènken dat fotografen hun tijd besteden:

    20091205 perception1

    2. Hoe fotografen ècht hun tijd besteden.

    20091205 reality1

    Een mooie illustratie van de misverstanden en clichés die over veel beroepen bestaan. Soms in goede zin (acteurs leven een prinsenbestaan), soms in negatieve zin (boekhouders hebben een saai leven).
    Maar hoe goed ken jij beroepen die je nooit zelf hebt gedaan, of hoe goed dènk je ze te kennen?

    Hoe zit het met je voornemens voor 2012? Goed, slecht of had je er geen? Vertel het ons!

    Rond deze tijd barst de wereld letterlijk uit zijn voegen door de miljoenen goede voornemens die mensen maken, aldus Martin in het MagEzine. Aan het begin van een nieuw jaar besluit men met hele volksstammen tegelijk af te vallen, vriendelijker te zijn voor elkaar, meer tijd aan gezin en familie te besteden, iets nieuws te leren, te stoppen met roken of drinken, meer te sporten, vaker nee te zeggen, vrijwilligerswerk te verrichten, beter te zijn voor dieren of eindelijk op zoek te gaan naar die ene job die ervoor zorgt dat elke werkdag voortaan plezier verschaft in plaats van ergernis.

    Doorgaans blijft er een dikke maand later geen splinter over van al die ambitieuze plannen en doen we voort zoals we dat al jarenlang doen. Want daar voelen we ons kennelijk comfortabel bij. En als we ons dan al niet comfortabel voelen, dan leggen we ons vaak bij de situatie neer omdat we die kennen. Herkenning schept nu eenmaal een zekere mate van degelijkheid. Verder draait de dagelijkse tredmolen natuurlijk gewoon door: persoonlijke en professionele verwachtingen zijn een paar procent omhoog geschroefd en de wereld wentelt ook zonder ons rond zijn as als de dolle machine die we ervan gemaakt hebben.

    Sinds enkele jaren houd ik mij zo consequent mogelijk aan één voornemen: Ik maak geen goede voornemens meer. Niet aan het begin van een jaar, niet halverwege, niet aan het eind. Op die manier schep ik geen valse verwachtingen bij anderen en al evenmin bij mezelf. Wat dan weer leidt tot minder teleurstelling en frustratie omdat een bij voorbaat onhaalbaar doel niet behaald werd. Uiteraard wil dat niet zeggen dat ik geen plannen heb. Want die heb ik als piepjonge 55’er –die vermoedelijk nog zo’n jaar of dertien zal mogen werken voor de poorten van het pensioen zich zullen openen– volop. Zowel wat mijn privéleven als mijn werk betreft. Gelukkig wel. Zodra de bron die dergelijke dromen en wensen aanlevert droogvalt, ziet het er immers niet best uit voor de jaren die je nog voor je hebt.

    Werk jij het liefst samen met mannen of vrouwen? Of maakt dit je helemaal niet uit? Vertel het ons!

    Hoe vind je het om terug te gaan werken na de eindejaarsfeesten? Vertel het ons!