U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - juli 2013

Hoe is de koffie op jouw werk? Te drinken, heerlijk of afschuwelijk?

Elke dag de trein, tram of metro naar Brussel of Antwerpen nemen, niemand zegt dat het een pretje is. Maar het kan altijd erger. Het had de metro kunnen zijn, in Beijing:

Kan jij je op het werk goed concentreren als de zon schijnt, of net niet? Vertel het ons!

Zou jij bij een werkgever aan de slag willen waar je geen glijdende werkuren hebt? Of vind je dit helemaal niet belangrijk?

Hoe ziet jouw ideale vakantie eruit? 

Ben je een ingenieur, vind je maatschappelijk engagement belangrijk en zoek je een nieuwe uitdaging? Dan is het postgraduaat Community Service Engineering misschien wel iets voor jou.

Via dit postgraduaat verwerf je inzicht in de social profitsector, en gebruik je je achtergrond als ingenieur om technologische projecten op maat uit te werken. De opleiding duurt 7 maanden en bestaat uit afwisselend project -en studiewerk. Initiatiefnemers: Thomas More en KULeuven. Interesse? Schrijf je in!

Meer info.

“Ik gaf een trainingssessie met mijn rits open.” of “Ik viel van het podium toen ik moest spreken op een evenement.” Herken jij je in één van deze uitspraken?

Iedereen maak het wel eens mee: een gênant moment op het werk. Het levert achteraf misschien leuke anekdotes op, maar op het moment zelf wil je liefst zo snel mogelijk in een hoekje wegkruipen. Hieronder enkele van de opmerkelijkste gênante momenten op het werk, volgens een onderzoek van OfficeTeam:

  • “Ik werd opgesloten op kantoor.”
  • “Ik vernoemde het verkeerde bedrijf toen ik de telefoon opnam.”
  • “Ik stuurde een jobaanbieding naar de verkeerde kandidaat.”
  • “Ik moest zo hard lachen met een grap van mijn baas dat ik begon te knorren.”
  • “Ik kwam te laat op het werk en besefte dat ik mijn badkamerslippers nog aanhad.”
  • “Mijn rok zat vast in mijn panty’s.”
  • “Mijn broek scheurde voor de ogen van mijn collega’s.”
  • “Ik roddelde over mijn baas en besefte te laatd at hij achter me stond.”

    Wat was jouw meest gênante moment op het werk? Laat het weten!

    (Bron: http://officeteam.rhi.mediaroom.com/WorkMishaps)

    Vaneigens dat het al oud is, maar daarom niet minder grappig. Mammie (Tania Van der Sanden) gaat op sollicitatiegesprek:

    "Ik was onlangs op de proclamatie van de laatstejaars op de hogeschool waar ik les geef. Dat zijn slechte momenten voor mij. Een beetje zoals begrafenissen en trouwerijen. Een ceremonieel gebeuren, veel visuele impulsen, hier en daar een intelligente of rake opmerking door een spreker, en veel tijd om de ‘monologue interieur’ aan te zwengelen. Mijn hoofd begint dan te draaien, de overpeinzingen komen, en het notaboekje wordt bovengehaald", vertelt Guido in het Magezine

    "Niet dat ik de diploma-uitreiking wil vergelijken met een begrafenis. Maar het is wel een afscheid. Net zoals een huwelijk dat op een bepaalde manier ook is. Je neemt afscheid van een bepaalde ‘staat’ en je gaat over naar de volgende. Het is je kans om nog eens met veel goesting terug te denken aan al het fijne dat er was, en je voluit in het onbekende te storten.

    In dit geval studenten, jong, fris, ambitieus. Goed gewassen en verzorgd in pak of toiletje met de bedoeling om zoveel mogelijk ‘young professional’ uit te stralen. Wat ze eigenlijk nog niet zijn. Het zijn jonge, dartele veulens die bagage meegekregen hebben, bagage en attitude. En als ze geluk hebben kunnen ze hun eerste stappen zetten, daar waar ze hun stages gelopen hebben. Dat is de makkelijke weg. Dat, en bij papa en mama in de zaak, natuurlijk. Of het onvermijdelijke nog even uitstellen en nog wat schaven aan hun competenties, en bijstuderen.

    Maar vroeg of laat gebeurt dan toch het onvermijdelijke. Dan komen ze voor een mijnheer of een mevrouw die hen er moet uitpikken uit honderden sollicitanten. En dat moet gebeuren op basis bijzonder weinig doorslaggevende indicaties. Er zijn de studieresultaten, de vakantiejobs en stages, en hier en daar een hint van ondernemerschap.

    En allemaal werd hen op het hart gedrukt dat ze professioneel moeten zijn, en gaan ze dezelfde jeukwoordjes gebruiken in hun motivatiebrieven. En allemaal gaan ze iets of iemand een beetje dood doen in die eerste gesprekkenronde. Hun jonge onbesuisde ik, daar gaan ze afscheid van nemen. Want ze willen ernstig genomen worden, en ze willen het maken. Want dat is wat er van hen verwacht wordt.

    En je mag hen geen goede raad geven, want de overgrote meerderheid van die gesprekken zal gevoerd worden met mensen die ook al wat afscheid genomen hebben van de roekeloosheid, en die de job doen waar ze voor betaald worden. Een kandidaat vinden die perfect in het profiel en de omschrijving past.

    Maar mocht ik hen goede raad kunnen en mogen geven, dan zou ik zeggen ‘Blijf vooral zo lang mogelijk die spring-in-‘t-veld, die brok energie en enthousiasme!’ Wie zichzelf verloochent komt zichzelf vroeg of laat een keer tegen en moet dan weer helemaal opnieuw beginnen.

    Je wil toch alleen maar werken voor bedrijven die je aanvaarden zoals je bent, en die je daarmee een rol kunnen zien spelen in hun werking? Als ze dat respect niet kunnen opbrengen, dan moet je zelf afscheid nemen. Je bent er te goed voor en het leven is te kort."

    Hoe ziet jouw bureau eruit?