U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - december 2013

Wat wens je jezelf toe in 2014? Een andere job, een nieuw lief of een verre reis?

BrechtRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer werken ze als radiomaker.

Hanne: De acht seconden die ik krijg om een plaat aan te kondigen, moet ik helemaal volpraten en dat is verdikke moeilijk. “Wij leven op seconden,” zegt MNM-radiopresentator Tom De Cock. Ik heb een zwak voor alles wat met geluid te maken heeft, zelfs irritante ringtones toveren een lach op mijn gezicht. […]

Radio maken lijkt mij de meest stressvolle job ter wereld. Je kondigt liedjes aan en af, leest de sms’en van de luisteraars, start de reclameblokken, maakt ondertussen een phoner (technische term voor telefonische interviews), zet het nieuws en verkeer in, bedient de knoppen … en dat alles volgens het tijdschema. […]

De keuze van de muziek gebeurt extern. Als radiomaker zou ik het daar wel moeilijk mee hebben, onthult Brecht in zijn jobrapport. […]

Na de show loop ik leeg naar het station richting huis. Ook de trein is leeg. Al die straffe indrukken, de adrenalinestoten en de kick van iets tegen meer dan honderdduizend mensen tegelijk gezegd te hebben, maken dat ik de smile op mijn gezicht niet weg krijg. […]

Wie voor de radio wil werken, kweekt best drie extra armen en twee nieuwe tongen. De kans dat je ze nodig zal hebben, is groot.

Misschien heb je Brecht wel gehoord op MNM? Kon hij alles vlot volpraten? Heeft hij taalfouten gemaakt? Nu heb je de kans om eens te zien wat je allemaal moet kunnen als radiomaker. Houdt de magie voor jou stand? Neem alvast een kijkje op: http://www.roadies.be/job/radiomaker/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

Een relatie met je baas... Kan dat of is dit ongehoord? 

Hanne als leraresRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer werken ze als leerkracht.

Hanne: "Ik kom uit de buik van een leraar. Die op haar beurt getrouwd is met een leraar. Samen voeden ze mij al achttien jaar op. Dat kan niet anders dan gevolgen hebben. Voor de job als leraar denk ik een scherp beeld te hebben over wat dat inhoudt. Dat meesters en juffen weinig tot geen raakpunten hebben met Eva, Anja of Lotte, allemaal leraren Nederlands voor anderstaligen, vallen Brecht en mij onmiddellijk op.

We geven les in het CVO (Centrum voor Volwassenenonderwijs) 3 Hofsteden in Kortrijk. De ‘kindjes’ in onze klas zijn mama’s, papa’s en af en toe zelfs opa’s en oma’s. Ze volgen Nederlands om zich te kunnen inburgeren. Ik ben bang dat ze mij door mijn jonge leeftijd niet serieus nemen. “Onze cursisten hoef je geen respect meer aan te leren. Op veel middelbare scholen is dat nog wel het geval.” licht coach Lotte toe. “Volwassenen weten waarom ze studeren waardoor je klas –meestal- vol gemotiveerde cursisten zit.”

[…] Door les te geven aan cursisten uit alle landen van de wereld, leer je  heel wat bij over andere nationaliteiten en hun taal. Enkele voorbeelden? In Polen plakken ze alle woorden aan elkaar en Chinezen, die zien het nut van een meervoud echt niet in. “Als ik zeg: twee stoel, dan weet jij toch ook dat er meer dan één stoel is?”, legt Xing verontwaardigd uit. Waarom is het meervoud van tafel, tafels en het meervoud van koek, koeken? Ook onlogische regels moet je dus uitgelegd krijgen. “Het Nederlands is de moeilijkste taal van de hele wereld,” vult Kitty aan, een Chinese cursist. Wanneer ik enkele notities van hen in het Chinees bekijk (非常困難), stel ik haar uitspraak in vraag.”

Hoe staat Brecht voor de klas? Hoe pakt hij de lessen aan? Neem alvast een kijkje op: http://www.roadies.be/job/leraar/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

Het Vlaams Instituut voor de Logistiek (VIL) beloont VDAB met de ‘Lean and Green’ award: een erkenning voor bedrijven die zich engageren om binnen de vijf jaar hun CO²-uitstoot met minstens 20% te reduceren.

VDAB ontvangt de award uit handen van minister Joke Schauvliege

Hoe zullen we dit waarmaken? Nico Van Damme, coördinator Duurzaam Ondernemen, legt uit: “We gaan zowel onze opleidingen transport en logistiek, als de bedrijfsinterne logistiek op een meer duurzame manier organiseren. Zelfs kleine inspanningen kunnen indrukwekkende resultaten hebben. Neem bijvoorbeeld de bandenspanning van onze 45 vrachtwagens en 50 bestelwagens: een 0,5 bar te lage bandenspanning leidt al snel tot 2 à 3% meer brandstofverbruik. Dat zullen we voortaan goed in het oog houden. ”

Daar stoppen onze inspanningen echter niet. Er staan nog heel wat andere duurzame maatregelen op stapel. Lees er alles over in Vreemde eend VDAB wint Lean and Green award.
 

Ben jij al in kerststemming? Of helemaal niet? 

bzn gevangenen actieWoensdag 11 december lanceren Bond zonder Naam en partners -waaronder VDAB- Uit de bak, aan de bak: een campagne rond herstelgerichte detentie, die focust op talentontwikkeling en werk.

Bekende en minder bekende mensen ondersteunen de actie op bzngevangenenactie.be. Omdat we erin geloven dat (ex)gedetineerden een tweede kans verdienen, willen we meer dan ooit inzetten op de competentieontwikkeling van die werkzoekenden die daar nood aan hebben.

Bijna alle gevangenen komen op een dag weer vrij. Dan hebben we als samenleving opnieuw met hen te maken. Help ze aan de bak, uit de bak...

 

RoadiesRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer werken ze als kelner restaurant.

Hanne vertelt over haar ervaring als kelner restaurant:

 “Kelner, alweer een kostuumjob. Dat betekent werken op zwarte anti-slip schoenen, een dash-wit hemd en een schort. Dit alles afgewerkt met een professionele naambadge en een nette foulard en ik kan zo achter de toog beginnen. Brecht vecht nog met zijn das, maar ook hij verschijnt piekfijn in het restaurant. Brecht en ik lopen pas in de champagnebar van viersterrenhotel Reylof in Gent.

Comfortabele schoenen zijn een must in dit vak. “De klant heeft vaak niet door dat we het ongelofelijk druk hebben.” vertelt Thomas, die via heel wat omwegen uiteindelijk achter de toog belandde. “Van tafel twintig naar de bar rennen en vervolgens drank bijhalen in de kelder, een paar vleugels zou tof zijn.” Na drie uur wil ik mijn schoenen al door de ramen gooien, restaurantschoenen blijken handige vervangvleugels.

[…] Wie niet tegen stress kan, heeft achter de toog niets te zoeken. Klant is koning. Wil meneer huppeldepup een kannetje warm water op zijn kamer, dan brengen wij hem dat. Roomservice met de glimlach. “We proberen zo weinig mogelijk neen te zeggen, maar bij sommige vragen kunnen we niet anders,” vertelt coach Marcel. Sommige klanten hebben, laat ons zeggen eerder ‘aparte’ wensen, bijvoorbeeld roomservice in een bunny-outfit. Gelukkig gebeurt dit enkel in de ideale wereld.”

Is Brecht voldoende stressbestendig om als kelner te werken? Hoe bedient hij de klanten? Neem alvast een kijkje op: http://www.roadies.be/job/kelner-restaurant/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

 

Ik probeerde een koffie te bestellen. Het meisje achter de toog had het echter erg druk met haar smartphone. Dus bleef ik even wachten, je weet tenslotte nooit wat het is. Misschien had ze net een foto binnengekregen van haar stervende grootmoeder die ze dringend moest ‘liken’. Of iets van die aard.

Ze bleef giechelen en lachen, dus zal het eerder een geweldige nieuwe liefdesromance geweest zijn. Omdat ik die koffie toch echt wel voor de middag gedronken wou krijgen, kuchte ik even. Ze keek op, erkende mijn bestaan en keek terug naar het schermpje. ‘Jaaaa?’ was het volgende. Zonder me aan te kijken. En met een zucht zorgde ze voor mijn koffie. Multitaskend, dat wel. Met één hand op de toetsjes, met de andere aan de koffiemachine. Ik rekende gepast af, zonder fooi, en vastbesloten om daar nooit meer binnen te gaan.

Nooit, enkele keren per jaar of verschillende dagen per maand? Laat het ons weten!