U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - februari 2014

Guido schrijft in het MagEzine: "Ik heb onlangs een stukje gepleegd in een andere publicatie. Dat ging over armoede, en de zucht om er al dan niet bij te horen. Een stuk van het verhaal is onderbelicht gebleven. Namelijk: dat we, wellicht onbewust en te goeder trouw, volharden in wat we doen. Omdat dat zo hoort, omdat je het altijd zo gedaan hebt, maar vooral ook omdat je jezelf hebt wijs gemaakt dat het dat is, wat je nodig hebt om gelukkig te worden.

Wat ik verzwegen heb is dat ik eigenlijk ook voor een stuk gekozen heb voor dat bestaan. Ik deed dingen waar ik niet slecht in was, ik draaide mee in een leven dat bijzonder prettig was, minstens vanuit materieel oogpunt. Ook intellectueel was het uitdagend. En ik wou er zo graag bij horen. Omdat ook ik opgegroeid ben met het idee dat, als je goed betaald wordt, dat de bevestiging is dat je goed bezig bent.

Nu ben ik niet het prekerige type, maar in wiensnaam dan ook, stap daar van af! Uiteraard is geld een belangrijke parameter, niet in het minst omdat je er je dagelijkse brood mee verdient, maar veel meer dan dat is het nu ook weer niet.

Waar het over gaat is het volgende. Ik heb op een bepaald moment begrepen dat schrijven zo ongeveer het enige was wat ik graag deed en goed kon. Wat u moet begrijpen en weten, is dat er een wereld van verschil ligt tussen het hebben van een talent en het moment waarop de rest van de wereld weet en bevestigt dat je dat talent ook daadwerkelijk hebt. Je zal wel gek zijn om ineens te verkondigen dat je ergens goed in bent! Dat zit niet in de volksaard van de Vlaming. Dat neemt dus tijd.

En gek genoeg, op een bepaald moment, net als het water je aan de lippen staat, besluit je om jezelf dan toch maar ‘schrijver’ of ‘copywriter’, of voor mijn part ‘meester-imker’ te noemen.

Het bijzondere is dat de wereld het vanaf dan ook gelooft. Ik heb nooit veel op gehad met het adagium ‘fake it till you make it’, maar kennelijk zit er meer waarheid in dan je soms kan bevroeden. Opdrachtjes, mogelijkheden om je waar te maken, ze komen dan ineens binnengedruppeld. Uiteraard heeft dat ook te maken met weten waar je mee bezig bent, maar voor een stuk is het een gevolg van waar je met focus en interesse voor gaat.

En daarna volgt er nog een stap. Vanuit een zekere kramp wil je in eerste instantie alles aanvaarden, gewoon omdat het geld opbrengt. En na een aantal faliekante ervaringen weet je, het klopt niet.

En je beseft plotseling glashelder dat je enkel nog dat moet doen, wat je echt wil en kan. Dat heet dan arbeidsvreugde. Een simpel verhaal."

stoffeerderRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer werkten ze als stoffeerder.

Hanne vertelt: "In de Ikea stoelen kopen en die dan helemaal hacken en beter maken, het staat op het wow-zo-zot-zeg lijstje van stoffeerder Andy, mijn coach die me een week lang begeleidt tijdens de job als stoffeerder. Niet dat hij graag dingen kapot maakt, hij maakt vooral graag dingen terug volledig. Geen betere plek voor zo’n gevoelens dan een atelier van een stoffeerder.

Brecht werkt zich in het zweet met de ontmanteling van de oude stoelen die de klant binnen brengt. Ik naai het nieuwe zitvlak vakkundig vast.

Een zitvlak van een zetel is niet zomaar een zitvlak. Dit bewijst Brecht in zijn videodagboekverslag. Een combinatie van mousse en stalen veren beschermt onze poep. Een zitvlak dat enkel uit mousse bestaat, zou de hemel betekenen voor onze bips. Maar financieel komt dat wat harder aan. Vandaar dus ook de vering, om zo meer mousse uit te sparen. 

“Als er iets uit stof hersteld moet worden, weten familie en vrienden mij wel te vinden”, vertelt stoffeerder Andy. “Thuis naai ik zelf mijn broeken”, vertelt hij fier. “Ik ben altijd al een handig persoon geweest.” Ook het precisiewerk is hem niet vreemd. In het magazijn werken drie voltijdse stiksters. “En toch is het interessant dat je als stoffeerder zelf een naaimachine kan bedienen.” Ook Brecht ondergaat de naaimachine.

In twee dagen werk ik de hele stoel af, op de kleine spijkers na. Hier neemt Brecht het van me over. Andy checkt grondig mijn resultaat, voelt overal goed aan en timmert hier en daar wat bij. Het gaat immers niet om de tijd die in de stoel kruipt maar de kwaliteit die de stoffeerder aan de klant aflevert.

Wat vond Brecht van deze job? En kan hij het geduld opbrengen om een stoel af te werken? Neem een kijkje op: http://www.roadies.be/job/stoffeerder/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

Beeld uit introducing the Superdesk

  • How to Love Your Job
    (Adecco - engels)
    Mooie infografiek over het belang van een "liefdesrelatie" met je belangrijkste tijdsbesteding op een dag, je job. De beste manier om gelukkig te zijn op je werk is goed te zijn in wat je doet.

  • Jobbar moet jongeren aan een job helpen
    (De Nieuwe Antwerpenaar)
    In Antwerpen opende onlangs de eerste Jobbar. Een primeur voor Vlaanderen. "Het is een hippe ontmoetingsplek voor jongeren die op zoek zijn naar een job", zegt Sandra van Loo van VDAB Antwerpen.

  • 5 dingen die je niet zegt tijdens salarisonderhandeling
    (Intermediair)
    Te snel toehappen, deuren dichtslaan, onvoorbereid zijn, onzekerheid of leugens: allemaal dingen die je absoluut moet vermijden als je met je baas aan de onderhandelingstafel zit over je loon.

  • 5 reasons you should stop hiring based on titles
    (The Next Web - engels)
    Alhoewel verleidelijk, is zoeken naar kandidaten die ervaring hebben in de precieze rol die je wil invullen niet de beste benadering, bepleit deze HR-manager. Zoek naar breed inzetbare mensen met de competenties die je nodig hebt, niet naar mensen met een welbepaalde jobtitel op hun cv.

  • Steeds meer camera's op de werkvloer
    (Gazet van Antwerpen)
    Vorig jaar heeft de Privacycommissie 643 aanvragen binnengekregen van bedrijven om een camera te installeren op de werkvloer. Dat is een stijging van 36% in een jaar tijd en het op één na hoogste aantal ooit.

Beeld uit introducing the Superdesk

  • Introducing the Superdesk
    (Vimeo - engels)
    Bij het Amerikaanse bedrijf The Barbarian Group kwamen ze op het idee al hun werknemers aan één tafel te laten plaatsnemen. Een 330 meter lange tafel werd dat dan, die door heel het bedrijf kronkelt. Een rondleiding.

  • 50 jaar migratie
    (VRT Deredactie.be)
    50 jaar geleden tekende België een overeenkomst met Marokko: er waren tekorten op de arbeidsmarkt en gastarbeiders konden die tekorten invullen. Het begin van een lang verhaal van migratie en integratie. De VRT keek een week lang terug.

  • Hoe je een 'hoer' wordt door een poetsschort aan te trekken
    (De Standaard)
    Studente werkte een week lang als poetsvrouw. En schrok heel hard van de reacties. Het stigma van een poetsschort?

  • Hoe ontdek ik een bedrijfscultuur?
    (Intermediair)
    Door gericht vragen te stellen in een sollicitatiegesprek kom je heel wat te weten over de bedrijfscultuur die er heerst. En dus ook of jij erin zou passen.

  • Unemployment down at last. Misemployment bad as ever
    (The Philosophers Mail - engels)
    The Philosophers Mail is een nieuwe website waarop filosofen schijnbaar triviale nieuwsfeiten van diepere betekenis voorzien. Een onschuldig berichtje over tewerkstellingscijfers is er dan ook goed voor een traktaat over 'mistewerkstelling'.

  • Ontslagen omdat hij Twix uit automaat haalt met vorklift
    (Het Laatste Nieuws)
    Dat je boos wordt als de snoepreep die je betaalde niet naar beneden wil vallen in de automaat, dat is begrijpelijk. De rest van het verhaal iets minder. Ontslag wegens Twix dus.

Zou jij 4/5 willen werken?

Moeder aan het werk

Brecht als GidsRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer werkten ze als gids in STAM, het stadsmuseum van Gent.

Hanne vertelt: "De minst leuke schooluitstappen waren voor mij de geleide bezoeken in musea. Erg technisch, oudbollig en saai. Meestal krijg je er zelfs een betweterige leerkracht bovenop de gids bij.

Beïnvloed door die negatieve gidservaringen trek ik lichtjes benauwd richting de job van gids in het STAM, het stadsmuseum van Gent. Brecht en ik krijgen er een week lang de opdracht om zowel bejaarden, kinderen, als Erasmusstudenten het museum rond te leiden.

Een echte gids weet waarover hij spreekt, ik weet niets over de geschiedenis, het heden en de toekomst van Gent. Gelukkig heb ik coach Miguel aan mijn zijde. Overdag gidst hij groepen in het STAM, maar ook in Gent zelf. ‘s Avonds leert hij leerling-gidsen alle kneepjes van het vak. Op die manier komt Miguel aan een voltijdse job als gids. De coach van Brecht, Christine, gidst in bijberoep, zoals de meeste.

Gidsen gaan verder dan wat informatie te googelen. “Thuis heb ik ongeveer zeshonderd boeken ver de geschiedenis van Gent liggen,” expliqueert Miguel. Hij weet waarover hij praat en zorgt voor weetjes die je zonder gids niet kan ontfutselen. En zo hoort het ook. Maar alles weten, dat kan zelfs Wikipedia niet. Een gids blijft een mensje en geen lopende encyclopedie."

Wat vond Brecht van deze job? Je komt het te weten op: http://www.roadies.be/job/gids/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

Touwtjetrek

  • 5 Ways to Win People Over
    (Inc. - engels)
    Bob Burg, auteur van "Adversaries Into Allies: Win People Over Without Manipulation or Coercion" geeft tips over hoe je mensen kan overtuigen zonder dwang.
  • ‘2014 wordt een zwart jaar voor brugpensioen’
    (De Standaard)
    De regering verwacht opnieuw een piek in het aantal mensen dat een brugpensioen krijgt. Dat komt door de sluiting of de herstructurering van grote bedrijven zoals Ford, Arcerlor Mital en Caterpillar.
  • Is een belofte tot loonopslag bindend?
    (Jobat)
    "Twee maanden nadat mijn baas me loonopslag beloofde, heb ik daar nog niets van gezien. Is zo’n belofte bindend?" Advocaat Stijn Demeestere geeft raad.
  • Mentaal moe? Deze bedrijven doen er iets aan
    (De Morgen)
    De Franse energiegroep Total en het Duitse technologiebedrijf Siemens hebben plannen om hun Belgische werknemers in hun vrije tijd af te schermen van het werk. Zo willen ze de mentale rust waarborgen. 
  • Mag mijn werkgever mij regels opleggen voor het gebruik van sociale media?
    (Vacature)
    David Seghers van SD Worx antwoordt op vragen als "Mag mijn werkgever mij verbieden om sociale netwerken te gebruiken? Mag hij me opleggen mijn bestaande profielen af te sluiten? Mag hij me verplichten om mijn profiel(en) te gebruiken om bedrijfsinformatie en –promotie te verspreiden?"
  • Wat als je op de verkeerde gronden bent afgewezen?
    (Intermediair)
    Het voelt onrechtvaardig als je niet wordt gekozen voor een baan die je op het lijf geschreven is. Je kunt zelfs het gevoel hebben dat de sollicitatiecommissie een fout heeft gemaakt. Wat kun je doen als je denkt dat je op de verkeerde gronden bent afgewezen? Drie ervaren recruiters adviseren.

Betaal jij graag met maaltijdcheques? Of vind je dit omslachtig?

Moeder aan het werk

  • Kunt u nog nadenken op kantoor?
    (De Tijd)
    De Tijd experimenteert in een reeks over het brein met een nieuwe stijl van artikels, lang en multimediaal. Eerste aflevering: hoe we op kantoor productiviteit verliezen omdat we van een "homo sapiens" in een "homo interruptus", een voortdurend onderbroken mens, veranderen.
  • A Guide to the Job Market in 2034
    (Mashable - engels)
    Dit artikel gaat op zoek naar jobs die in de niet-zo-verre toekomst niet makkelijk door computeralgoritmes kunnen worden overgenomen. Op zoek naar werkzekerheid over 20 jaar.
  • Deze sympathieke robotten hebben net het doodvonnis van de bouwvakker getekend
    (Express)
    Robots als termieten: slecht nieuws, als u dacht dat de bouwsector nooit in aanmerking zou kunnen komen voor automatisering met robots.
  • Ontslag nemen kan dus ook zo
    (Metro)
    Grappige fotoreeks van een meisje dat ontslag neemt en van haar baas die haar nadien een koekje van eigen deeg geeft.Met ook een belangrijke les aan verbonden: niet alles wat je leest op internet is waar, zeker niet als het te grappig lijkt om waar te zijn: dit dus ook niet.
  • Infographic: 7 signalen dat je werknemer ervandoor gaat
    (Intermediair)
    Werd je werknemer plots slordiger? Zit hij in een scheiding? Neemt ze plots vaak vrijaf? ... Allemaal signalen die er op kunnen wijzen dat je werknemer misschien ontslag plant.

Hartjes19

Zeer waarschijnlijk is onze Valentijsdag bedacht door de Romeinen. Zij vierden een vruchtbaarheidsfeest op 15 februari. Later, toen het Christendom zijn intrede deed in onze contreien, verbood de Kerk aanvankelijk dit heidense feest. In de 5e eeuw echter recupereerde paus Gelasius I het feest en riep 14 februari uit tot naamdag van de heilige Valentijn.

Zo’n honderd jaar later beschreef de Engelsman Geoffrey Chaucer in een gedicht hoe op ‘Seynt Valentynes Day’ alle vogels hun partner zoeken: de link naar de romantische liefde was snel gelegd. Wist hij veel tot wat dat zou leiden... Via Engeland werd Valentijnsdag in Amerika geïntroduceerd: daar maakten ze er al snel, naast een romantisch, ook een commercieel feest van

Vanuit de States verspreidde de traditie van Valentijnsdag zich over de rest van de wereld.

Hou jij van romantische verrassingen met rode rozen en diners bij kaarslicht? Of is het volgens jou alleen maar commercieel gedoe en is 14 februari een dag als een ander?

Roadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer gingen ze aan de slag als schoonmaker.

Hanne vertelt: "Poetsen, yes, eindelijk een job waar ik al wat verstand van heb. Niet dat je van je één twee drie zomaar schoonmaker bent. Een dweil uitwringen vraagt de juiste lichaamshouding en vergt training én ervaring.

Samen met Brecht bestrijd ik vieze vuile klassen van de Sint-Eduardus school in Merksem, gewapend met de blauwe vod, de rode vod (voor de toiletten …) en een mopper, maar vooral met veel poetsgoesting.

Coach Wendy werkt halftijds en ontfermt zich over blok B en de cafetaria van de school. “Deze job is halftijds gemakkelijk te combineren met een gezinsleven,” licht Wendy toe. Per dag poetst ze als een echte Miss Proper in haar eentje drie klassen. Na het poetsen haast ze zich naar de cafetaria waar Wendy de soeptassen klaar zet voor de leerlingen.  

Wanneer ik een vuilblik vol kruimels in de vuilzak gooi, wordt poetsen een spel voor me. Hoe meer viezigheid in de vuilbak, hoe meer punten ik mezelf geef. Wanneer we de refter spik en span achterlaten, geef ik mezelf 100 glitterpunten. Brecht haalt voldoening uit het directe resultaat. Meer voor- en nadelen over zijn ervaring als schoonmaker, lees je in zijn jobrapport.

Schoonmakers hebben een hele mooie en positieve job. Ze maken van iets vuil terug iets dat min of meer blinkt. Een compliment of schouderklopje geeft geen magische effecten, maar wel een vrolijk en bevestigend gevoel.

Wat vond Brecht van deze job? Neem een kijkje op: http://www.roadies.be/job/schoonmaker/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

Moeder aan het werk

  • # - lol - @ - wtf - omg - rotflshmsfoaidmt - JOB
    (De Standaard)
    VDAB-baas Fons Leroy vroeg zich gisteren af hoe zijn organisatie het best jongeren kan bereiken, nu mail en sms niet meer hip zijn en vaak ongelezen blijven. De Standaard-journalisten Dominique Deckmyn en Ruben Mooijman geven een antwoord.
  • The Secret to Being the Perfect Employee
    (The Daily Muse - engels)
    Perfectie is niet van deze wereld, en dus ook niet van de wereld van het werk. Het geheim recept om een perfecte werknemer te zijn, is dus niet proberen om een perfecte werknemer te zijn, stelt dit interessante stuk.
  • Gezegend met goede looks? Sneller een job
    (De Morgen)
    Aantrekkelijkheid en ingeschatte zorgvuldigheid zijn de belangrijkste determinanten van de aanwervingskansen van jobkandidaten, zo blijkt uit een laboratoriumexperiment van Gentse onderzoekers.
  • Delegeren: 10 do’s and don’ts
    (Intermediair)
    Taken delegeren: hoe doe je dat op zo’n manier dat het proces verbetert en iedereen gemotiveerd aan de slag gaat? Welke taken kun je wel en niet delegeren? Aan wie? Op welke manier controleer je? Vier managementexperts adviseren.
  • Het nieuwe werken of fulltime op kantoor, check het debat
    (Feedbek)
    Grappig 'debat' tussen een (echte) voorstander van het nieuwe werken en een (onechte) voorstander van strikte controle op kantoor. Eigenlijk een promo voor het boek van Jason Fried "Remote: Office Not Required".
  • Commuting and personal well-being
    (UK Office for National Statistics - engels)
    Brits onderzoek naar het verband tussen pendelen en persoonlijk welbevinden. Bij gelijke andere factoren (job, loon, gezinssituatie ...) blijkt dat pendelaars een duidelijk lagere levensvoldoening en een hoger bezorgdheidsniveau hebben dan niet-pendelaars.

Marionet

  • How to Deal with a Colleague that is Master Manipulator
    (Careerbliss - engels)
    Manipulerende collega's maken misbruik van je of brengen jou in de problemen zonder een greintje spijt. Ritika Trikha van Careerbliss leert ze te herkennen, en geeft tips over hoe met dit soort mensen om te gaan.
  • Thuiswerk ook bij kmo’s in opmars
    (De Standaard)
    Het leek voorbehouden voor grote ondernemingen, maar onderzoek van het Neutral Syndicaat voor Zelfstandigen toont aan dat thuiswerk ook in kleine bedrijven meer en meer in zwang geraakt.
  • Werkcheques op weg naar uitgang
    (De Morgen)
    Het plan voor werkcheques van minister van Werk Monica De Coninck wordt op de lange baan geschoven. Na overleg met de regio's en de federale coalitiepartners blijkt er erg weinig animo voor haar voorstel om laaggeschoolde jongeren gemakkelijker aan een job te helpen.
  • Hoe lang moet jij werken voor een pintje?
    (Sambal)
    Uitgaande van het minimumloon moet je in in België 12 minuten werken om een pintje te betalen. In andere landen moet je er véél langer voor aan de slag.
  • 6 kleine aanpassingen van je cv met een grote impact
    (Intermediair)
    Je kunt uren aan je cv sleutelen, wikken en wegen, schaven en schikken. Maar volgens Alison Green van Business Insider helpt het al om een paar kleine schoonheidsfoutjes te herstellen. Ze geeft zes tips.
  • Why (and How) You Should Change Up Your Routine, Even if it's Working
    (Lifehacker - engels)
    Pleidooi om regelmatig eens je routines om te gooien, zelfs als ze eigenlijk nog wel werken. Je wordt er creatiever van, je leert nieuwe technieken... kortom het maakt je beter.

Heb jij er soms ook last van? Van de constante drang om je mailbox -alweer- te checken? Deze leuke infographic helpt je om je drang onder controle te houden. Het proberen waard!

Emailchecken

Liefde op het werk... Moet dat kunnen of is dit ongepast?

Moeder aan het werk

Heb jij ervaring met conference calls op het werk? Dat weet je wellicht dat het niet altijd van een leien dankje loopt: technische storingen, menselijke missers en stoorzenders van buitenaf zijn vaak je deel. Hoe zou een doordeweekse conference call er 'in het echt' uitzien? Zo!

 

 

(bron: feedbek)

Moeder aan het werk

  • De mamamythe: eentje met = eentje zonder
    (De Morgen)
    Werkgevers hebben het bij het foute eind wanneer ze de voorkeur geven aan vrouwelijke werknemers zonder kroost. Werkende mama's blijken even productief te zijn.
  • The Cult of Overwork
    (The New Yorker - engels)
    Systematisch overuren kloppen is slecht voor de productiviteit en de kwaliteit van het geleverde werk. Waarom heerst er dan in veel bedrijven nog een overurencultuur?
  • Hoogopgeleide vrouw verdient jaarlijks 1.866 euro minder
    (De Morgen)
    Arbeidspsycholoog Frederik Anseel (UGent) berekende de loonkloof onder hoogopgeleiden. Ook als alle mogelijke verschillen (anciënniteit, de sector, de werkuren, regio ...) weg zijn gefilterd, verdient een hoogopgeleide vrouw per maand gemiddeld 155,50 euro netto minder dan een man met dezelfde job.
  • Solliciteren: ben jij lekkerding@hotmail.com?
    (Mark Magazine)
    Solliciteren is jezelf verkopen. Barbel Beyens (VDAB sollicitatiecoach) en Stefanie Billiet (communicatieverantwoordelijke voor Selor) geven 7 tips om dat beter te doen.
  • Physical and psychological violence at the workplace
    (Eurofound, Publications Office of theEuropean Union, Luxembourg - engels)
    Onderzoek vergelijkt Europese landen op het gebied van "in contact komen met geweld op de werkvloer" (pestgedrag, racisme, seksueel lastig vallen ...). En ons land prijkt bijna helemaal bovenaan de ranglijst.
  • Twee op drie Belgische werknemers geconfronteerd met stress
    (Express)
    Enquête van Securex bij 1300 werknemers brengt aan het licht dat in België 64 procent van de werknemers het voorbije jaar met werkstress zijn geconfronteerd. Een probleem, want de gemiddelde afwezigheid bij stressklachten is 20 dagen.
  • Land- en tuinbouw is gevaarlijkste sector
    (De Standaard)
    Dat er in de bouwsector veel ongevallen gebeuren, neemt iedereen aan. Maar met zestien dodelijke arbeidsongevallen in 2013 is de Vlaamse land- en tuinbouwsector veruit de gevaarlijkste sector om in te werken.

Op school een vak leren is één zaak, weten hoe je nadien op zoek moet gaan naar werk een andere. Dat blijkt nu ook uit een onderzoek dat de netwerksite LinkedIn uitvoerde bij studenten. LinkedIn is van plan hier actief op in te spelen: vanaf mei worden medewerkers van de site naar scholen en universiteiten gestuurd.

"Studenten missen praktische informatie en voor scholen is het vaak lastig om ze te adviseren", aldus LinkedIn-woordvoerster Anoek Eckhardt in het Algemeen Dagblad. "Wij hebben die kennis over sociale media en we weten waar bedrijven naar op zoek zijn. Die twee werelden willen we met elkaar verbinden." Dat is broodnodig, meent Eckhardt. "Aangezien intussen meer dan de helft van de werkgevers langs sociale media struint, op zoek  naar jonge arbeiders en stagiairs."

(bron: De Morgen, 05/02/2014)

Brecht en Hanne in de drukkerijRoadies: twee jongeren, Brecht (19) en Hanne (18), voeren 40 weken lang elke week ander werk uit. Deze keer getuigen ze hoe het was om als drukker te werken.

Hanne vertelt:“Houd uw ogen open Hanne, niet plooien, kom zeg. Zo lastig kan de job als drukker toch niet zijn?” Mijn hoofd en lichaam spreken elkaar een hele week tegen. Met een wekker die het om vijf uur ‘s morgens op janken zet, is het logisch dat mijn lichaam in de knoop zit. De drukkers van Albe de Cocker drukken in shiften. Ik druk mee met de vroege shift, Brecht werkt de late shift, wantworking nine to five is zó 2013. Sorry, Dolly Parton.

Vroeger was alles beter. Of toch niet. Bij drukkerij Albe de Cocker worden zowel de klassieke machines uit 1960 als de ultramoderne modellen gebruikt. Ik krijg een plekje bij de RAP acht HUV. Dat is een drukmachine die dubbelzijdig vier kleuren (magenta, cyaan, zwart en geel) drukt. […]  “Heb je zo wel voldoende kleuren om bijvoorbeeld een schone zonsondergang te drukken?” vraag ik lichtjes onzeker. Coach Maxime stelt mij gerust. “Met deze vier kleuren drukken we alle soorten kleuren en tinten.”

Elk product dat uit de machine rolt, ziet er anders uit. Het werk dat de machine fixt, is daarentegen monotoon. Vanuit de dienst planning krijgen we te horen wat we moeten drukken. De opdracht wordt snel duidelijk wanneer ik de drukproef te zien krijg. Ik zet offsetplaten in de verschillende kleurbakken en steek het juiste papier klaar. Kunst, maar dan uitgevoerd door de machine. “Jammer dat de ambacht wat verdwenen is uit de job van drukker,” schrijft Brecht in zijn jobrapport.

“Werken in shiften, dat went nooit meiske.” Mijn collega’s –allemaal mannen-,  zien me vechten tegen de slaap. Drukkunst is een zaak van computers. Er komen weinig handen meer aan te pas. Een drukkerij is geen fabriek, maar soms lijkt het wel alsof ik aan de lopende band werk. En toch, op elke pallet die piekfijn uit de machine rolt, zijn we trots, en dat gevoel hebben we dik verdiend.

Wil je meer weten? Neem een kijkje op: http://www.roadies.be/job/2259/

Met de steun van Klasse, DBO, VDAB & ESF.

RSI

Zoek het maar op op Wikipedia: er bestaat zoiets als glossofobie - angst voor spreken in het openbaar.

Heel normaal ook: ons "reptielenbrein" zegt ons te gaan lopen zodra we ons bekeken voelen - prooi zijn - door voor een publiek staan. Maar gaan lopen is zeker geen goed idee als je op of over je werk een presentatie moet brengen.

In deze presentatie vonden we 13+1 nuttige tips om presentatie-angst onder controle te krijgen:

  • Bedenk welke boodschap je wil overbrengen
  • Verzorg je voorbereiding: als je je huiswerk gedaan hebt is er minder reden om angstig te zijn.
  • Oefen je presentatie op voorhand. En niet alleen in je hoofd, luidop gesproken.
  • Leer je presentatie niet van buiten, maar maak ze je eigen.
  • Vraag op voorhand al aan een paar mensen feedback.
  • Neem jezelf eens op op video, en bekijk jezelf.
  • Draag kleren waar je je goed in voelt.
  • Kom vroeg aan en leer de omgeving van de presentatie goed kennen.
  • Test je technologie (beamer, laptop, software ...).
  • Meng je tussen het publiek. Enkele gezichten die je kent geven houvast tijdens de presentatie.
  • Denk goed na over de intro. Een goeie start geeft je zelfvertrouwen voor het vervolg.
  • Laad jezelf op vlak voor de presentatie.
  • Controleer je ademhaling. Vertraag ze, bewust, een paar keer tijdens de presentatie.
  • Relax. Sprekers die opgegeten worden door hun publiek, je hoort het zelden.

In de IT-wereld is rechtstaand vergaderen ingeburgerd, zo lezen we in het MagEzine. Wat zou jij ervan vinden om staand te vergaderen? Is dit een goed idee of net niet?

supermarkt

Guido brengt in het MagEzine verslag uit van een bezoekje aan de supermarkt.

“‘Inderdaad, volledig mee eens’… ‘Ja, zo zie ik het ook’... De stem klonk op een verbazende manier erg formeel. Ik wist niet goed wie er achter zat. Ik zag ook niemand spreken in mijn omgeving. Toen ik met mijn winkelkarretje de hoek omdraaide zag ik het beter. Een jongmens, modieus gekleed, en tot in de puntjes verzorgd, inclusief een trendy jasje en een fris overhemd. Hij liep achter zijn karretje, hier en daar wat delicatesses en andere voedingswaren uit het rayon kiezend, nonchalant te keuvelen in zo’n bluetooth apparaatje dat allicht in verbinding stond met de smartphone. Hij knikte zelfs even toen hij me zag. Ontspannen!

Hij bekommerde er zich niet echt om dat iedereen kon meeluisteren. Hij had overigens niets interessant, of vertrouwelijks mee te delen. Hij beperkte zich tot ondersteunende peptalk van de neutrale soort. Hier en daar kwam er een woordje Engels tussen, waaruit ik kon afleiden dat het om een zogenaamde ‘conf-call’ ging. De conference call, ofte met velen tegelijk aan de telefoon. Meestal een vreselijke kakofonie. Het zogezegde ‘low-cost’ substituut voor internationale meetings. Vreselijk vervelend en wat mij betreft behoorlijk inefficiënt en verwarrend, maar het hoort er kennelijk bij.

Deze man had er geen last van; hij had een conference call, maar dat zou hem er niet van weerhouden om zijn vrijdagmiddag-boodschappen al te doen, voor het te druk werd in de winkel. Hij had al lang begrepen dat het er niet echt toe deed wat zijn bijdrage was, als hij maar toonde dat hij ‘aanwezig was’.

Spijtig! Spijtig van zoveel onproductieve tijd. Zoveel inefficiëntie, weliswaar onder het mom van multitasking. Je mag mij in deze gerust oubollig noemen. Ik heb al geen hoge pet op van multitasking, sterker nog , ik kan het gewoon niet, maar om op deze manier je zakelijke belangen, (of die van het bedrijf dat je loon betaalt) te behartigen, daar geloof ik niet echt in. De man heeft erg cynisch meegespeeld met het spelletje dat moest gespeeld worden. Maar meerwaarde werd er toch niet echt geproduceerd.

Spijtig ook omdat dit soort fratsen, voor een stuk, de doodsteek zijn van vormen van thuiswerk of flexwerk. Ik zou alleszins maar heel even geamuseerd zijn mocht ik een zakelijk gesprek voeren en ik hoor bij mijn gesprekspartner op de achtergrond ‘Nancy, kassa vier, prijs gepelde tomaten, 500 ml!’

Allicht is het een éénmalig gegeven, en ik ben de laatste om mensen te veroordelen voor de vele mogelijkheden die smartphones, internet en mobile communicatie in het algemeen met zich meebrengen, maar hiermee bewijs je niemand een dienst. Ook de aanwezige klanten niet. Ik houd er niet van als ik aan het winkelen ben en volop nadenk over wat ik die avond ga koken dat er iemand loopt rond te beppen over zijn business opportuniteiten. Dat leidt namelijk af van het wezenlijke: voorspel voor het echte koken.

Tenzij hij natuurlijk uitbater was van de supermarkt, dat kan ook!”