U bent hier

Nieuws over de arbeidsmarkt - oktober 2017

Ieder jaar doet Trendhuis in samenwerking met VDAB een bevraging naar wat er leeft op de arbeidsmarkt. Dit jaar is het centrale thema 'diversiteit'. We gaan onder andere op zoek naar antwoorden op volgende vragen: 

  • Hoe belangrijk vind jij diversiteit op de werkvloer?
  • Hoeveel waarde hecht jij aan een werkgever die diversiteit mogelijk maakt?
  • Ben jij ooit (on)rechtstreeks in aanraking gekomen met discriminatie op de werkvloer?

Vul jij de enquête ook in? Je maakt kans op een mooie prijs! Onder de deelnemers wordt 2 x 100 euro verloot. Je kan deelnemen aan de bevraging tot 8 november.

Gepost op 26 oktober 2017

Op donderdag 26 oktober slaan we samen met het Beroepenhuis de handen weer in elkaar: ook dit jaar is er weer een 'doedag' in heel Vlaanderen. Meer dan 2000 leerlingen van het zesde leerjaar steken dan de handen uit de mouwen. Een dag lang oefenen ze een technisch of praktsich beroep uit bij Syntra Midden-Vlaanderen, de Tiense Suikerraffinaderij of een van de Limburgse zorgorganisaties. Wij zorgen met onze instructeurs voor de nodige expertise, het Beroepenhuis legt de contacten met de scholen.

De 'doedag' is meer dan enkel een leuke uitstap. Kinderen krijgen de kans om verschillende beroepen al doende te ontdekken onder begeleiding van ervaren instructeurs. Zo maken we de kloof tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt weer iets kleiner.

 

Gisteren, 19 oktober, was het YOUCA Action Day. Voor de twaalfde keer gingen meer dan 17.000 Vlaamse en Brusselse jongeren een dag aan de slag in een bedrijf, bij organisatie of bij een overheid. Het loon dat ze daarmee verdienen gaat naar projecten van geëngageerde jongeren in het Zuiden en naar een aantal projecten in België. Ook met VDAB deden we mee: Maud, 16 jaar, liep een dag mee in het VDAB-opleidingscentrum in Heverlee. Maud: "Mijn mond viel open van verbazing!"

Communicatieverantwoordelijke Sofie nam me op sleeptouw doorheen de gebouwen van VDAB. Samen met haar ontdekte ik het opleidingscentrum. Vanaf het moment dat ik binnenwandelde viel mijn mond open van verbazing. Want toegegeven: in mijn hoofd linkte ik VDAB met stoffige bureaus en overdreven veel mokken koffie. Niets was minder waar.

We startten bij de opleiding professionele schoonmaak. Ik dacht altijd dat een schoonmaker helemaal geen opleiding nodig had. Mis dus: ik leerde dat cursisten een cursus van negen weken volgen. Daar leren ze de kneepjes van het vak. Anderstalige cursisten schaven er bovendien aan hun kennis van het Nederlands. Instructeur Brigitte vertelde me dat de cursisten op die manier perfect voorbereid zijn om goed en vlot te solliciteren. 

Het viel me op dat het bij VDAB vooral draait om 'doen'. Wie een opleiding volgt krijgt niet alleen saaie theorie: er is veel aandacht voor praktijk. Dat zag ik bij de opleiding verkoop. Het ene moment liep ik rond in een typisch leslokaal, om dan opeens in een heuse winkel te staan, vol met tijdschriften, confituurpotten en cornflakesdozen. Er is ook een kleding- en doe-het-zelfwinkel en een fictief bedrijf met alles op en aan waar cursisten ervaring kunnen opdoen. Fantastisch!

Volgende halte: de industriehal. Ik kwam er ogen te kort! Al die boren, machines en zelfgeknutselde producten... Twee cursisten uit de opleiding metaalbewerking toonden trots hun goede punten voor het vak wiskunde en wat ze die middag hadden gemaakt. Het kostte me geen moeite om hun motivatie, dankbaarheid en wilskracht te zien. Beide dertigers vertelden dat ze hun middelbare school nooit afmaakten en nu VDAB een nieuwe kans vonden.

Ondertussen was het al middag, en stroomden de leslokalen langzaam leeg, richting cafetaria. Het was fijn om te zie hoe het personeel zich met hart en ziel inzette en klaarstond voor een babbel. Na de lunch en een kop koffie (mijn beeld van VDAB was dus toch niet zo fout...) gingen we weer op pad.

Wat stond er in de namiddag op het programma? Een sponsortocht voor lopers, wandelaars en fietsers, georganiseerd door het team Gezond Werken. Het doel: zoveel mogelijk rondjes van telkens drie kilometer afleggen in 45 minuten. De opbrengst ging naar een boomplantactie in Vilvoorde. Organisatoren Hendrik en Peggy vertelden me dat ze 1.800 Euro nodig hadden voor de actie. Dat bedrag halen leek geen probleem, want aan motivatie was er geen gebrek. VDAB'er Erik grapte dat hij een spijkerstrook ging leggen bij de finish, omdat fietsers ondanks het eindsignaal wilden blijven doorgaan. Z'n collega Anne passeerde maar liefst zes keer, en ook Christa trapte zich in het zweet. De sponsors gaan goed mogen dokken!

Zo liep m'n dag stilaan ten einde.
Ik heb VDAB niet alleen beter leren kennen, ik werd ook geïnspireerd door de verhalen van de verschillende cursisten. Ik hoop dat de sponsortocht voldoende geld in het laatje bracht.

Aan Sofie, YOUCA en alle leidinggevenden, cursisten, experts, teamleiders en medewerkers die mijn pad kruisten: bedankt voor deze geweldige ervaring.

 

Maud Cambré  

 

 

 

Een Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH). Het overkomt meer mensen dan we denken.

In Vlaanderen hebben naar schatting 247.000 personen een Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH) door een verkeersongeval, hersenbloeding of andere ziekte. Toch zijn deze mensen relatief onzichtbaar, en daarom voert de NAH LIGA in de week van 16 tot 22 oktober 2017 campagne voor de bekendmaking van NAH bij het ruime publiek. Tijdens deze week worden verschillende activiteiten georganiseerd in samenwerking met alle regionale en Vlaamse partners die zich inzetten voor personen met NAH. Meer info: www.weekvannah.be.

‘Niet-Aangeboren Hersenletsel: vaak onzichtbaar, wel aanwezig.’

Een hersenletsel heeft naast duidelijk zichtbare gevolgen -zoals problemen met bewegen of spreken- ook minder zichtbare gevolgen -zoals problemen met onthouden, concentreren, sociaal functioneren... Dit heeft op langere termijn gevolgen voor tewerkstelling, vrijetijdsactiviteiten, het onderhouden van een netwerk...

Een grotere herkenning en erkenning van de gevolgen van een NAH kunnen leiden tot een beter begrip en meer ondersteuning voor de mensen met een NAH. Daarover getuigt Emilie, verkeersslachtoffer met NAH, in het mooie filmpje: Opnieuw aan de slag na een verkeersongeval? Ja dat kan!

 

Gepost op 12 oktober 2017

De sector van de kraan- en montagebedrijven is een kleine sector, met een permanente nood aan kraanbestuurders. Omdat er in het onderwijs geen opleiding wordt aangeboden, ontwikkelden VDAB en de sector het opleidingscentrum COMOKRA, waar werkzoekenden het beroep kunnen leren. Zo ook voormalige kok Oliver. Hij volgde drie maanden opleiding bij Comokra en kon na een stage bij Sarens meteen aan de slag bij het bedrijf.

Geen playstation

Oliver: “Ik werk nu 6 jaar bij Sarens en mocht al met verschillende kranen werken. Dat ik sinds kort met de Lamborghini van de telescoopkranen mag werken, is iets waar ik behoorlijk trots op ben. Wist je dat deze kraan tot 700 ton kan tillen? Gelukkig heb ik Wouter, een crack van een compagnon waar het echt mee klikt en waar ik ontzettend veel van leer. We vormen niet alleen een team om de kraan op de werf te krijgen. Ook om jobs uit te voeren, is een goede permanente samenwerking hoogst noodzakelijk.”

Veiligheid en planning zijn uiterst belangrijk voor het uitvoeren van de werken met de mastodont waar beide heren verantwoordelijk voor zijn. “Zo’n kraan is geen playstation”, klinkt het in stereo. “We doen er alles aan om de risico’s te bannen en wachten tot we zeker zijn dat alles safe is. Dat zorgt soms voor een wat gespannen sfeer. De ontvangst op de werf is in die gevallen hartelijker dan het uitwuiven, maar als het op veiligheid aankomt, geven we geen haarbreed toe.”

Familiediner

De passie voor het kraanwerk werd bij geen van beide heren met de paplepel ingegeven. Wouter staakte zijn studie voor ingenieur omdat de praktijkgerichte aspecten van het werk op grote werven hem meer boeiden dan de theoretische kennis. En Oliver werkte in een ver verleden in een drukbezocht restaurant. “Al van tijdens de opleiding voel ik me gebeten door deze job. Het is een echte passie. En dan spreek ik echt over het volledige pakket. Aan alles beleef ik plezier en doe ik met overtuiging: de verplaatsingen, het opbouwen, aanwijzingen geven en hijsopdrachten. Koken doe ik alleen nog voor mijn vrouw en mijn kinderen of een familiediner.”

Koppig

Passie om het vak te leren, zien beide mannen als een belangrijk uitgangspunt. Maar ook tal van andere vaardigheden komen je goed van pas om goed te worden in je job.

Oliver: “Het is belangrijk dat je veel verantwoordelijkheidsgevoel hebt. Die veiligheidsvoorschriften zijn er niet zo maar en je legt ze vooral niet naast je neer. Het is vaak millimeterwerk en dan zorg je best dat je heel attent en heel zeker bent van je werk. Je moet dus wel een behoorlijk sterk karakter hebben. Je mag je niet laten opjagen of in de verleiding laten brengen om fantasietjes uit te halen.

Voeg daar ook nog maar een gezonde dosis assertiviteit aan toe, want als het moeilijk wordt of niet helemaal volgens de planning verloopt, moet je genoeg haar op je tanden hebben om op de prioriteiten te blijven focussen. Een beetje koppigheid is voor deze job dus eerder een voordeel dan een nadeel.”

Iets voor jou?

Heb jij ook zin gekregen om kraanmachinist te worden? Het opleidingscentrum Comokra biedt werkzoekenden de kans om het beroep van kraanman of monteerder te leren en via praktijkstage een job in een gespecialiseerd bedrijf te vinden. Neem contact op met hen!

VDAB en de Belgische Technische Coöperatie (BTC) doen regelmatig een beroep op elkaars expertise om projecten in ontwikkelingslanden te ondersteunen. Dat gebeurt onder meer ook in Oeganda.

Eind september 2017 trokken VDAB-ers Ria Gijbels (teamleider accountmanagement Limburg) en Marc Troch (begeleider opleidingsmethodieken) naar Kampala en Fort Portal. Hun doel? Het BTC ondersteunen om scholen die technische opleidingen aanbieden nauwer in contact te brengen met het bedrijfsleven. De huidige opleidingsprogramma’s zijn namelijk te sterk afgestemd op de eisen van het ministerie van onderwijs, terwijl het bedrijfsleven andere competenties verwacht van afstuderende jongeren.

Hoe pakken Ria en Marc deze koerswijziging aan? Via de aanstelling van een accountmanager die de competenties die het bedrijfsleven verwacht verkent, en de opportuniteiten voor samenwerking met de scholen onderzoekt en concretiseert. En via een driedaagse workshop voor de personeelsleden van zeven technische scholen waarin onder meer volgende onderwerpen aan bod komen:

  • De job en het functieprofiel van een accountmanager.
  • De wensen van het bedrijfsleven leren kennen.
  • Een kritische analyse van het huidige opleidingsaanbod en de infrastructuur.
  • Nieuwe opportuniteiten voor samenwerking met bedrijven ontdekken.
  • Contacten leggen met bedrijven en omgaan met weerstanden.
  • Aanzet tot actieplannen om dit te realiseren.

Later dit jaar wordt alle informatie omgezet in concrete actieplannen voor de scholen, zodat ze op termijn meer competentiegerichte en bedrijfsgerichte opleidingen kunnen aanbieden.