U bent hier

Een zaak uitbaten met je partner...

Een zaak uitbaten met je partner en constant samenwerken... Lijkt je dat leuk of net een nachtmerrie? Vertel het ons!

Reageer

Reacties

Het klinkt leuk. Ik heb een bestaande zaak overgenomen van mijn schoonouders. Mijn vrouw was al 50% eigenaar. Kwam bij dat we juist kleintje hadden. Mijn vrouw zou minder werken en voor de kleine zorgen, ik zou voluit gaan. Alles goed gekomen: ik heb de zaak uit de miserie gekregen en uiteindelijk een gezond geheel gecreëerd (stond er op moment van overname niet zo geweldig voor). Maar ik ben er na 2 jaar uitgestapt omdat anders ons huwelijk over zou zijn. Ik heb me volop moeten gooien en alles wat ik in me had ertegen moeten beuken. En geloof me als ik zeg dat de overheid heel moeilijk is als je zelfstandige bent: het is een schande hoe België zich inspant om zijn werkgevers de demotivern. Ik heb ergens horen zeggen: als je faalt pakken ze alles, als je succesvol bent de helft. Wel, het is waarcht om ziek van te worden. Zaken doen is op zich best leuk, maar met al het overheids-gezeik dat erbij komt is je goesting snel over. We hebben de zaak goed kunnen verkopen omdat de cijfers inmiddels goed stonden, maar ik ben op die 2.5 jaar dat ik zelfstandige ben geworden zeker 20 jaar ouder geworden. Werk nu terug voor een baas en kijk met een grote glimlach toe hoe mijn collega's klagen over de hoge werkdruk. They have no idea. Ik cruise rustig voort tot diezelfde overheid, die mij toen zo heeft tegengewerkt, mijn royaal ambtenaren-pensioentje mag neertellen.
Met partner of zonder partner. 1 gouden regel, steeds minstens 50% opzij zetten voor BTW, belastingen en sociale lasten, bruto is zeker geen netto.Hier gaat het dikwijls fout. Goed business plan opmaken en dan weet je waar je je (in België) kan aan verwachten
Wij zijn zo op elkaar ingespeeld en kunnen zoveel samen dat een eigen zaak samen alleen maar een schot in de roos zou zijn!
Wij hebben het geprobeerd. Resultaat:-huis weg-spaarcenten weg-zaak weg-een hoop ellende-2 jaar na datum EN de komende minstens 5 jaar nog schulden afbetalen.M.a.w. In België nooit meer.
Waarom niet? We kennen verschillende zelfstandigen en de combinatie met familieleven is in evenwicht. Ik werk zelf 60 à70 uren per week en zie mijn kinderen zelden. Voor het loon is het niet de moeite: werkgevers betalen slechter en slechter, en variable lonen brengen veel minder op dan vroeger omdat de werkgever er constant aan snoeit.Ik zie een krant en brood zaak zitten. Alle uren die we er dan in investeren zijn voor ons en niet voor een werkgever die in de meeste gevallen nooit tevreden is. Het enige probleem is dat de banken vragen om je huis, wagen, hond, kat, grootmoeder en weet ik nog wat als waarborg te geven. Dus misschien dromen om een miljoentje te winnen op de lotto. Hoop doet leven, grtjs BL
Mijn ouders waren zelfstandig. De ervaringen, de leuke én slechte, hebben mij geleerd dat het leven van een zelfstandige zeker niet over rozen loopt: daarom zou ik 'nooit ofte nimmer' zelfstandig willen zijn, alleen al voor mijn kinderen!
De overheid verstikt ons in een wanorde van bureaucratie, pietlulligheden, verplichtingen en torenhoge, immense boetes. Verstikkende loonkost (de grootste kost) en torenhoge voorheffing, naheffing, bijheffing, en alle bijkomende heffingen die maar mogelijk zijn... En voor wat? Een begrotingstekort? Een defect politiek apparaat? Chaos in het economische systeem? Een corrupt justitie-apparaat? Regressie van lonen van de armsten? Subsidies aan intranationale & supranationale instanties die hun wetten in een ivoren toren bekokstoven?Mijn grootste droom was zelfstandige worden. Al van kinds af aan. Al mijn familieleden zijn zelfstandigen binnen de horecasector. Ze zijn het kotsbeu aan het worden. Het merendeel van de zelfstandigen wordt het beu. Waarom nog zelfstandige worden wanneer men amper 2000 euro netto overhoudt? Een werknemersloon bedraagt ongeveer 1400-1500 all inclusive, pensioen mag je een 500-600 euro/maand tellen dat je er gemiddellijk 'bijkrijgt' op latere, gepensioneerde leeftijd. Het is simpelweg niet rendabel.Zelfstandige? Ja. Zelfstandige in België; never, nooit, jamais!
Ik zou nooit meer een zaak met mijn partner of iemand anders doen. We hebben een faillissement meegemaakt en dan heb je je buik er wel vol van. Wij deden wel alles samen, zowel het brood bakken als de patisserie afwerken. Maar hebben spijtig genoeg geen geluk gehad met de zaak die we hebben overgenomen. De vorige eigenaar kon niet verdragen dat er iemand in zijn overgenomen zaak zijn boterham verdiende. Hij heeft de zaak door slechte mond aan mond reclame kapot gemaakt.
Door ons onderling respect kunnen we echt alles onverbloemd tegen elkaar zeggen en dat is iets wat voor mij wel nodig is in een eigen zaak. We vullen elkaar ook aan en dat is een bijkomende bonus, net als het onderling vertrouwen.
Ik wil dat best met mijn partner doen. We zijn complementair: we vullen elkaar aan. Wat de ene goed kent is voor de andere een aandachtspunt en omgekeerd...
Mijn man was bijna 3 jaar zelfstandige. Het was zwaar, zowel privé al zakelijk. Echt niet te onderschatten!
Ik zou direct met mijn partner een zaak opstarten, mocht het financieel allemaal niet zo moeilijk en ingewikkeld zijn. Wij komen heel goed overeen en kunnen samen goed overleggen, dat hebben we al bewezen met de verbouwing van onze woning. Goede afspraken is het halve werk zeg maar.
Een relatie zowel prive en/of zakelijk moet u bekijken als een weegschaal. Als de weegschaal niet in balans is, gaat het verkeerd.Ik ben 30 jaar zelfstandig samen met mijn vrouw en ik zou het opnieuw doen. In iedere relatie prive en/of zakelijk zijn er ups en downs en dan moet de weegschaal in evenwicht gebracht worden. Woorden met een 'te' ervoor zijn slecht voor een relatie.
Ik zit al een tijdje te spelen met het idee om een eigen zaak op te starten, maar ik wil wachten tot de economie daar weer een beetje voor in trek zal zijn. Maar ik zou het echt niet met mijn partner doen. De zaak die ik wil starten is totaal niets voor hem. En zelfs als het zo was, zou ik het niet doen. Werk en privé moet je gescheiden houden.
Ik ben 8 jaar zelfstandig geweest. Mijn echtgenoot is samen gestart met mij, maar hij is na 5 jaar opnieuw bij zijn vorige werkgever in loondienst gaan werken. Vooral ook omdat het praktisch dag en nacht samenwerken/samenzijn een enorme druk op onze relatie meebracht.Gelukkig hebben zowel onze relatie als de zaak het overleeft. Begin dit jaar heb ik mijn zaak overgelaten en op de vraag of ik het opnieuw zou doen: neen. Niet om reden dat het samen met mijn partner was, gewoon het ganse zelfstandig zijn.
Ik heb zelf ooit een vennootschap opgericht samen met mijn echtgenoot. Maar waar we dachten dat dit project ons dicht bij mekaar zou brengen, heeft het gezorgd voor zoveel druk op de relatie dat we uiteindelijk uit mekaar gegaan zijn, zowel persoonlijk als zakelijk. Als je 't toch doet, zorg dan dat de notaris en/of de boekhouder je heel goed informeert zoals: niet samen een vennootschap oprichten als je getrouwd bent met scheiding van goederen bvb...). Ik zoek nu een nieuwe vennoot voor mijn firma. Interesse? Contacteer me.
Ik zou het ook niet overwegen omdat ik nogal zaakgericht zou zijn. Ik zou bang zijn dat als de relatie niet meer vlot loopt of beëindigd wordt, de zaak eronder zal lijden. Maar voor mensen die het wel kunnen: chapeau.
Financieel is het een onmogelijke tijd om eigen zaak te starten. Mijn ouders hebben 15 jaar een frituur gehad. Ze zijn meer dan 7 jaar geleden gestopt en betalen vandaag nog altijd belastingen en sociale lasten...Ik zeg maar: als het misgaat, blijft het je hele leven achtervolgen en kun je financieel NIKS meer. Wonen nu samen op een appartementje waar we amper voor rondkomen met 3 lonen samen...
Zo heeft alles voor en nadelen.
Ik denk dat dit zeer afhankelijk is van welk soort relatie je hebt met je partner. Er zijn mensen die gewoon niet dag en nacht samen kunnen zijn, of te veel verschillen om samen te kunnen werken. Wat niet wil zeggen dat ze als koppel niet matchen. Andere koppels maken de combinatie probleemloos. Ook je eigen persoonlijkheid speelt hierin parten. Voor mij persoonlijk is het een 'no-go' gezien ik iets teveel drang heb naar eigen individu nog zijn, buiten mijn relatie om. Maar ik ken mensen die perfect kunnen samenwerken en samenleven. Ik denk dat het beste advies is om pas een zaak samen te starten als je elkaar al een hele tijd en supergoed kent. Zo kan je de afweging maken of samenwerken zou lukken of eerder botst.
Een zaak starten met mijn partner? Nooit van mijn leven (niet meer). Als je een goed draaiende zaak hebt, gaat je huwelijk/relatie ten onder, en als je een goed huwelijk/relatie hebt, gaat je zaak ten onder. Ik spreek uit ervaring. Wil je een zaak starten? Hou dan je huwelijk/relatie/partner er buiten en zorg dat je beiden een vast inkomen hebt. Wees gewaarschuwd...
Een zaak, daar zou ik nog aan beginnen. Als ik wat meer hulp gekregen had van de handelsrechtbank in Antwerpen een paar jaar geleden, dan had ik kunnen voortdoen als deur-aan-deur verkoper en dan had ik al heel wat verder gestaan nu. Aan een partner ben ik nooit begonnen, maar ik ben al verschillende keren mensen tegengekomen die samen een e-commerce uitbaten, die dus gewoon zakenpartners zijn. Als zoiets eens mogelijk was.
Het klinkt voor sommige mensen misschien zoals een droom, maar als ik kijk naar de hedendaagse tendens op de startersmarkt, dan ga ik toch passen.Nu een zaak uit de grond stampen, daar moet je al een pak lef en een zeer goed product voor hebben. En om dat dan nog eens te doen samen met je partner en geen enkele loonszekerheid meer hebben, lijkt me net iets te riskant.
Uit ervaring weet ik dat twee kapiteinen op 1 schip niet samen gaan. Goede afspraken maken en elkaar nooit beliegen zeker niet. Wat facturen betreft, wees eerlijk tegen elkaar. Daar ga je er nog het verst mee komen.
Mijn partner is gewoon goud waard. We delen de essentiële elementen, dezelfde visie. Bovendien vullen we elkaar heel goed aan.Lijkt me prima combinatie om met haar een zelfstandige zaak op te starten, mochten we dit ooit overwegen.Voorts deel ik de mening dat je elk je eigen ding moet kunnen blijven doen.
Ik sluit me aan bij Rose Marie. Je hebt het in een goede relatie nodig om af en toe dingen apart te kunnen doen. Als je samen een zaak uitbaat zie je mekaar dag en nacht dus reageer je alles dan ook af op die persoon wat ten koste van jullie relatie kan gaan. Dus nee, liever niet voor mij. Ik hou veel van mijn man en vind het prima dat elk zijn eigen job heeft waarin hij ruimte heeft om met andere mensen om te gaan.
Ik heb het al jaren in mijn hoofd zitten om zelfstandig te worden. Dat is mijn ding, maar ik heb inlichtingen nodig over zelfstandig zijn. Wat ik moet doen, waar ik moet zijn en wat moet ik hebben enz....
Samen een zaak uitbouwen kan ten koste van je relatie gaan.Graag deze twee dingen gescheiden houden.
Zoals de spreekwoord zegt: een schip heeft maar 1 kapitein.Het is vaak een keuze: wil je een goede zaak, of goede relatie met je partner? Dat je partner in dezelfde zaak werkt is geen probleem, als er maar 1 persoon is die staat voor de beslissingen.
Het lijkt in het bijzonder heel aangenaam om samen met Kenneth, die mijn partner niet is, een zaakje te starten. Bv Een nachtwinkel waar zo weinig mogelijk politie passeerd. Goeienavond uit sympathie vanwege Temmerman-De Corte.

Pagina's