U bent hier

Geef me een pen

ZichtNa vele uren vliegen landen we een eerste keer op Ethiopisch grondgebied, in de hoofdstad Addis Abeba. Daar valt meteen op hoeveel nieuwe gebouwen er in de steigers staan en hoeveel Chinezen er aan het werk zijn. Heeft de bouwsector ook jobs in petto voor Ethiopiërs? We hopen het.

Omdat we even tijd hebben voor onze volgende vlucht vertrekt, bezoeken we de openluchtmarkt in Addis Abeba. Dit is de grootste openluchtmarkt in Afrika en er heerst een chaotische drukte. Het zwaarste werk blijkt hier vrouwenwerk te zijn. Onderweg naar de markt zien we hen blootsvoets en in looppas met drie meter breed eucalyptushout op hun hoofd de Entoto -de hoogste berg in Addis Abeba- afdalen. Chapeau! Jammer genoeg zien we ook veel bedelaars -waaronder veel kinderen- en doelloos rondslenterende jongeren.

Twee binnenlandse vluchten later landen we eindelijk in Lalibela. Het landschap onderweg is verbluffend en onze bagage trotseert alle douaneposten. Toch blijkt even later de reiszak van Jos spoorloos verdwenen, om vrijwel meteen terug gevonden te worden door een vriendelijke kruier. Of is het een trucje om ons een fooi te ontfutselen? Wie zal het zeggen.

Bij het binnenrijden van Lalibela passeren we het bergpaadje dat leidt naar het Pe@r-cafe, maar dat bezoek stellen we nog even uit. We rijden eerst door naar ons hotel. Daar hebben we een interessant gesprek met de hotelmanager -werkgever van zo’n een 45 jongeren. Hij vertelt over de problemen in Lalibela en geeft tips over mogelijke oplossingen. We spreken af om elkaar binnenkort opnieuw te ontmoeten en verder te praten over de professionele skills de jongeren in Lalibela moeten ontwikkelen.

Er is nog heel wat werk aan de winkel. Als we op straat rondlopen, horen we voortdurend “You, You, give me money, give me a pen”. De 'bedelhouding' zit er bij de kinderen en jongeren goed ingebakken. De ouders zijn medeschuldig en staan er lachend bij te kijken. Diegenen die de kans kregen om zich te ontwikkelen, storen zich erg aan dit gedrag.

Meteen wordt een en ander duidelijk: we moeten werken aan de zelfvoorziening en zelfontplooiing van deze mensen. We checken nog even bij de projectcoördinator wanneer hij ons morgenvroeg komt oppikken en kruipen dan onder de wol…
 

Reacties

Bedankt voor het nieuws! Was al bang dat er geen internet was. Geef ze van ons een dikke knuffel. We twijfelen niet aan jullie inzet. Veel succes ! Jos en Ghislaine