U bent hier

Gezondheidsbegeleider, en nu?

Ik werkte in het verleden vaak via interim, dat konden jullie vorige keer al lezen. Telkens als ik na afloop van een opdracht weer naar het uitzendkantoor ging, kwam de vraag: “En, wat zou je deze keer graag doen?” Elke keer begon mijn antwoord met “Euh…” Ik probeerde de vraag te bekijken als een kans om me te heroriënteren, maar dat lukte nooit echt vlot. Dus besloot ik om eens te gaan praten met een loopbaanbegeleidster.

Ik ging ervan uit dat ze mij zou vertellen wat mijn ideale job was. En dat ze zo’n job meteen klaar had liggen voor mij… Wat gebeurde was dit: na een gesprek van uur was haar conclusie dat ze me niet hoefde te zeggen wat ik kon, dat wist ik zelf wel. Natuurlijk wist ik dat! Maar ik bleef onzeker… Koos ik voor een job waarin ik mijn drie sterke punten -cijfers, administratie en communicatie- kon combineren? Of ging ik voor iets dat aansloot bij mijn levensvisie - natuurlijke gezondheidszorg, de mens bekijken in zijn totaliteit, rekening houdend met alle factoren? Uiteindelijk besloot ik om een opleiding tot gezondheidsbegeleider te volgen.

Die opleiding heb ik intussen afgerond. Het was zeer boeiend, maar heus niet altijd even gemakkelijk. Verschillende disciplines waar ik me al lang in wilde verdiepen kwamen aan bod, zoals relaxatiebegeleiding, voetreflexologie, massage, voedingsleer, bachbloesems... We leerden ook anatomie, pathologie en stervensbegeleiding. En nu, nu ik zover ben, zijn er weer zoveel richtingen die ik uit kan, dat ik me afvraag wat ik nu eigenlijk met mijn diploma wil doen…

Toen ik met de opleiding startte, had ik het idee om met een praktijk als gezondheidsbegeleider te beginnen. Dat heb ik ook een tijdje gedaan, vrij impulsief en onvoorbereid, en in bijberoep. Het heeft me doen inzien dat het me niet helemaal lag, toch niet in die vorm. Dàt wil ik er dus niet mee doen.

Wat dan wel? Dat doe ik volgende keer uit de doeken.

Reageer