U bent hier

Confrontatie

konijn

Dag lieve mensen allemaal. Carrièreswitch, daar had ik het over. En niet goed weten wat ik wil. En no guts, no glory.

Ik heb de laatste maanden meer dan gewoonlijk nagedacht. En ik heb meer dan gewoonlijk ‘op het internet gezeten’. Daar ontdekte ik een wereld vol informatie en interessante, relevante, ontroerende en inspirerende verhalen.

Ik heb me, zittend en surfend, verdiept in de wereld van burn-out, depressie en stress. Niet voor de fun, maar omdat ik erdoor getroffen ben. Dat gebeurde 10 jaar geleden al eens, en nu opnieuw. De eerste keer waren de symptomen van burn-out het ergst. Nu halen de tekenen van depressie de bovenhand. Wat dat met een mens doet, kan ik niet beschrijven in een blog. Daar kan ik een boek over schrijven.

Auwch. Confrontatie. Weer een burn-out?! Een ezel stoot zich toch geen twee keer aan dezelfde steen? Dat had je toch kunnen voorkomen, hoor ik je denken. Dat is zo. Maar laat me vertellen waarom ik dat niet heb gedaan -iets vergoelijken kan ik heel goed. ;-)

Een burn-out/depressie voorkomen, impliceert dat je stilstaat, nadenkt en verandert:

  • Dat stilstaan ging moeilijk. Ik had namelijk geen tijd. Om privé-redenen, uit onwetendheid, uit naïviteit… Stilstaan zit niet in m’n natuur. Ik ben een doener. Eentje die blijft gaan. Een Duracell-konijn. Tegen beter weten in doordoen, denken dat dat zo hoort, denken dat dat van me verwacht wordt. En ik wil vooral geen hulp.
     
  • Nadenken? Ook daar heb je tijd voor nodig. En ik had het veel te druk. Met werk, kinderen, lijstjes afwerken, piekeren…
     
  • Veranderen? Dat vraagt inzicht en moed. Het is makkelijker om te denken ‘ik heb geen tijd’.

Confrontatie. Auwch. Eigenlijk zijn dat allemaal excuses -ook wel smoezen, voorwendsels of uitvluchten genoemd. Niet doen wat je weet of voelt dat je moet doen. Niet luisteren naar je lichaam, je hart, je ziel… da’s dom. Want uiteindelijk ontploft de boel in je gezicht. Daarom stoten we ons twee keer -of vaker- aan dezelfde steen. Het is een vorm van zelfsabotage. Maar daarover meer in een volgende blog. Groetjes!
 

Reacties

Dank je Tinneke, voor je reactie, misschien is dit voor nog heel wat meer mensen herkenbaar. Ik wens je ook veel succes in dit nieuwe jaar.Tauri
Beste Marc, Je heb zeker een punt. Ik ben me er zeer bewust van dat mijn jobs in het verleden grotendeels zullen bepalen wat ik in de toekomst ga doen. Het juiste evenwicht vinden, het zal zeker puzzelen zijn, met nog heel wat hindernissen onderweg. Ik wens je in ieder geval goede moed in succes. Tauri.
In theorie kan ik me volledig vinden in bovenstaande. Zelf ben ik al een ruime tijd terug werkloos 'gevallen' en had bijgevolg de tijd - maar ook behoefte en zelf nood - om even stil te staan en na te denken over wat was, wat is en wat zou moeten komen. En ook de outplacement sessies hebben me daarin gesteund.Na veel denken, bevragen en googelen dacht ik te hebben achterhaald wie ik werkelijk ben, wat ik echt nog kan en wat ik bijgevolg graag zou willen voor de beperkte tijd die me nog rest als 'actief' burger.Het probleem is echter dat de zakenwereld, nocht de politiek zitten te wachten op wie mensen zijn, wat ze kunnen en willen ... Er is een aanbod - soms beperkt tot heel beperkt in de richting die je kiest - en daarbinnen moet je trachten je te plannen te realiseren.En dat is pas frustrerend, demotiverend en geeft neigingen tot depressie.Marc.
Beste TauriJe verhaal is zo herkenbaar, ik heb 4 jaar geleden ook een burn-out gekregen en ja je blijft maar gaan tot.... de dag dat je lichaam het overneemt en niets meer kan. Om terug op de arbeidsmarkt te geraken is ook niet evident, maar het belangrijkste is dat je gelukkig bent met je gezin en kinderen. Daar doen we het immers toch voor.Veel geluk met je verdere toekomst.Tinneke

Reageer

Ik ga akkoord met de Mollom privacy policy.