U bent hier

Nieuw jaar, nieuwe job?

champagne. Foto: shutterstockDag joblogliefhebbers. Op 17 januari vervoeg ik de grote groep van 464.098 werklozen, dat is 8,5% van de actieve bevolking in dit land! Tot dan ontvang ik nog een loon van m'n ex-werkgever. Drie maanden geleden was ik ondersteboven van het feit dat ik werkloos zou worden. Ondertussen heb ik het gerelativeerd, en zie ik ook vele mogelijkheden in plaats van enkel moeilijkheden.

48 ben ik, en dat kan een voordeel zijn.

  • Ik heb veel ervaring als manager, ben vlot drietalig en pas me snel aan in nieuwe omstandigheden.
  • Ik heb veel gereisd en in het buitenland gewerkt. Daardoor zijn diversiteit en samenwerken -ook met mensen uit andere culturen en met andere meningen- me niet vreemd.
  • Ik heb een groot gezin. Daardoor ben ik sterk in organiseren en plannen, en leerde ik bemiddelen bij conflicten. Doorzettingsvermogen en diplomatie zijn voor mij geen loze woorden.

48 ben ik, en dat kan ook een nadeel zijn.

  • Met schaamte moet ik toegeven dat ik met tablets, smartphones en sociale media behoorlijk wat meningsverschillen heb.
  • Ik ben 'kostelijk' vanwege mijn leeftijd.
  • Grote diploma's heb ik niet. Nadat ik op m'n 18de thuis vertrok, heb ik m'n 'studies' in Frankrijk verdergezet. Die bestonden erin au-pair te werken en Frans te leren. Dat laatste was nodig. Ik groeide namelijk op in de Kempen -ver weg van Brussel en de Noordzee- waar kennis van het Frans 'niet belangrijk' was.

Moeilijkheden tijdens mijn zoektocht naar werk? Ja die zijn er. Maar niet het gebrek aan diploma's speelt me het meeste parten. Een van de grootste moeilijkheden ben ikzelf. Want… wat wil ik doen? Opnieuw een job als manager en teamleider? Ik heb honderden mensen, in acht verschillende bedrijven, in x-aantal teams gehad. En ik merk dat ik het niet meer kan opbrengen: de niet gemotiveerden motiveren, doelstellingen behalen, verantwoording afleggen... Wil ik dat nog? Het eerlijke antwoord is: neen. Neen! Het financiële antwoord? Het zal wel moeten. Want hoelang lukt het me met enkel stempelgeld?

Toch wil ik ook de mogelijkheden die ik heb niet uit het oog verliezen. Stiekem droom ik van een carrièreswitch. Van totaal iets anders. Van iets nuttig, iets voor mezelf, iets met meerwaarde. Alleen zijn er nog heel veel vragen onbeantwoord. Zoals: wat ga ik doen, gaat me dat lukken, ga ik het kunnen, zal ik durven? Want 'no guts, no glorie'! Ik hou jullie op de hoogte…

Reacties

Beste blogliefhebbers, dank jullie voor de reacties. Dat is erg fijn en motiverend. Tot binnenkort. Tauri.
Laat ons weten wat het wordt en ik blijf het mee opvolgen! Veel succes.
Beste,Met veel interesse heb las ik jouw blog en benieuwd naar het vervolg ervan.Ik ben momenteel ook 'werkzoekend', wat ik een betere uitdrukking vind dan 'werkloos'. Ik heb een diploma diamantbewerking en ben vlot drietalig. Ik heb geen ervaring met management, maar denk dat ik goed zou zijn om de niet gemotiveerden te motiveren en bij te sturen waar nodig.Omdat ik 43 ben, zie ik waar het beter kan en hoe het makkelijker kan.Het probleem is dat ik nooit de kans krijg -of durf nemen. Ooit moet er een eerste keer zijn. Eens daar voorbij heb ik een referentiepunt om verder te gaan!Maar... hoe breng je dat over met zero reële ervaring en een diploma dat eigenlijk waardeloos is? Benieuwd naar zowel mijn als jouw vervolg!
Ik ben benieuwd wat het worden zal :-),ik blijf lezen.

Reageer