U bent hier

Ouderwets, beleefd en respectvol

papier. Foto shutterstockSolliciteren. Ik ben eraan begonnen, nu de eerste shock van mijn burn-out achter de rug is. Ik heb de laatste weken al heel wat brieven geschreven. Of liever mails -brieven zijn van vroeger, zeker de handgeschreven exemplaren.

Ik deel met jullie graag mijn sollicitatieproces, en enkele bedenkingen. Opgelet: het zijn bedenkingen, geen klaagzang. Negativisme en ik, wij zijn immers geen vrienden. Voor alle duidelijkheid: ik heb het hieronder enkel over sollicitaties na het lezen van openstaande vacatures. Dus bij bedrijven waar men echt op zoek is naar kandidaten.

Eerst pluis ik alle jobsites, bedrijvensites en de vdab-website uit. Dan mail ik de interessante vacatures naar mijn inbox. Zo kan ik ze makkelijker opvolgen. Vervolgens:

  • maak ik een overzichtelijk cv.
  • zorg ik ervoor dat ik mijn cv aanpas in functie van de vacature waarvoor ik solliciteer: ik zet de competenties en ervaringen die gevraagd worden extra in de kijker.
  • ik maak een gepersonaliseerde motivatiebrief waarin ik de juiste elementen van mijn cv link aan de vacature, en ik zorg ervoor dat mijn brief uitnodigt om verder te lezen.
  • enkele dagen later contacteer ik de potentiële werkgever om zeker te zijn of ze mijn kandidatuur goed ontvangen hebben, en of ik alvast iets mag toelichten.

Op deze manier ben ik wel even bezig per sollicitatie. Toch al snel een uurtje. So far so good. Dan komt het vervolg. Voor elke 10 sollicitaties die ik verstuur, ontvang ik:

  • drie automatische, niet gepersonaliseerde e-mails die zeggen dat als ik niets verneem binnen de 10 dagen, ik geen verdere reactie hoeft te verwachten. Zonder contactgegevens. Deze antwoorden krijg ik vaak wanneer ik rechtstreeks bij een bedrijf solliciteer.
  • twee automatische antwoorden waarin ik bedankt word, met de naam en contactgegevens van de consulente die mijn dossier opvolgt. Zulke antwoorden krijg ik vaak wanneer ik via een plaatsingsbureau solliciteer.
  • vier keer krijg ik helemaal geen antwoord. Dus daar ben ik niet zeker dat mijn kandidatuur is aangekomen. Hier zitten vaak interim-kantoren en varia tussen.
  • een enkele keer krijg ik een voorzichtig, hoopvol antwoord. Daarover meer een volgende keer.

Ik ga er nog altijd vanuit dat alle bedrijven waar ik solliciteerde, echt op zoek zijn naar nieuwe mensen. Dus als ik na een tijdje niets verneem:

  • zoek ik de contactgegevens van de drie bedrijven waarvan ik een automatisch antwoord kreeg, en probeer iemand aan de lijn te krijgen. Meestal lukt dat niet. En als het toch lukt, krijg ik te horen dat ‘er nog geen beslissing werd genomen’ of ‘de persoon die er zich mee bezighoudt ziek is’ of…
  • volg ik de volgende twee ook zelf op, want de consulente heeft daar blijkbaar geen tijd voor. Het is nochtans haar job, sollicitanten opvolgen.
  • besluit ik om de laatste vier ook zelf op te volgen. Want ook hier blijken ze geen tijd te hebben voor het opvolgen van mijn dossier. Ook al is dat is hun job.

Ik vind dat megavreemd. Al die mensen die hun geld verdienen in de rekruteringsbusiness nemen niet eens de moeite om kandidaten feedback te geven. Ik kan het niet laten om te denken: spijtig dat ik hun manager niet ben, wat een weggegooide omzet en potentieel. Voor hen én voor mij.

Werkgevers en selectiebureaus mogen heus wel een eerste selectie maken op basis van cv en brief. Ze verwachten van sollicitanten minstens alle bovenstaande moeite, en ook dat mag. Maar mijn verwachting, en die van vele werkzoekende met mij, is minstens een antwoord terug. Met correcte feedback. Sterker: het klinkt misschien ouderwets, maar ik vind antwoorden op sollicitaties niet meer dan beleefd en respectvol.

Reacties

Beste allen, ik zie aan de reacties dat dit echt leeft bij de werkzoekenden. Daar moet ik zeker nog iets mee doen. Veel succes allen in de zoektocht en tot in een volgende blog. Groetjes, Tauri.
Beste Tauri, Ik kan bovenstaande ervaringen alleen maar beamen, zij het in mijn geval nog iets meer flagrant. Ik heb op een bepaald ogenblik het gebrek aan respect - en feedback - gemeld bij VDAB. Een begrijpend antwoord, en men kent de situatie al langer, en men gaat er in de toekomst werk van maken. Mij lijkt het eenvoudig dat in elk 'proces' bepaalde spelregels gelden die door alle betrokken partijen moeten worden gerespecteerd. Dit is duidelijk niet het geval langs de kant van de werknemer, noch langs de kant van de zogenaamde selectiebureaus. Onze politieke afgevaardigden dienen hier dringend - maar dan zeer dringend - beslissingen te nemen. Het kan niet langer dat de druk enkel wordt opgevoerd aan de kant van de werkzoekende.
Goed en treffend geschreven. Veel doorzettingsvermogen is altijd nodig, maar iedereen moet ook bereid zijn om in eigen boezem te kijken en andere moreel te steunen in hun tumultueuze werkzoektocht
Tauri, ik begrijp je frustraties volkomen. Sinds zo'n anderhalf jaar ben ik op zoek naar een nieuwe vaste job. Ik heb al enkele interims mogen doen. Ik erger mij ook vaak aan de onbeleefdheid van bedrijven/scholen. Er wordt verwacht dat je als sollicitant een perfecte sollicitatiebrief en cv produceert, maar een reactie op een sollicitatie is dan weer teveel gevraagd. Interimkantoors heb ik ook al geprobeerd. Ze nodigen je uit voor een gesprek en dan hoor je er niets meer van. Zelfs melden dat de job naar iemand anders ging is te moeilijk voor hen. Het werkt behoorlijk demotiverend omdat je er toch veel energie en tijd in steekt. Ik heb al eens (school)directeurs aangesproken over dit probleem. Ze geven toe dat ze door de massa sollicitaties geen tijd hebben voor een persoonlijke reactie. Ze gaven ook toe dat een automatisch antwoord misschien een optie was. Ik wens je nog veel succes en 'sollicitatieplezier'

Reageer

Ik ga akkoord met de Mollom privacy policy.