U bent hier

Positief aan de ontbijttafel

Dag lieve blogliefhebbers,

Luistervinken was mijn plan vorige week. Naar conversaties die eigenlijk niet de mijne zijn. Stiekem heb ik de mensen afgeluisterd. Ik deed dat op verschillende plaatsen: aan de schoolpoort, in de winkel, in de wachtzaal van mijn syndicaat en bij de tandarts. Spannend, even binnendringen in iemand anders zijn wereld. Dacht ik.

Ik hoorde vooral gezeur, geklaag en kritiek. Het is te nat en te koud en ’t sneeuwt. De bel van de school gaat te laat af, de schoenen van de kleine zijn vuil en de leerkrachten zijn toch niet zo geweldig. De rekken zijn niet vol genoeg, het brood is nog te warm, er staat teveel volk aan te schuiven aan de kassa. En heb je die daar gezien met haar (te) hoge hakken? Er is teveel volk hier, het gaat niet vooruit, waarom moet je altijd papieren laten invullen en hoezo jullie sluiten om 17u? Uitzondering: bij de tandarts was het stil, geen gekwebbel voor het spuitje, gewoon wachten tot het je beurt is en dan moedig naar binnen. ;-)

Negatieve mensen heb ik nooit fijn gevonden. Ze nemen mijn energie weg, ik probeer hen te vermijden. Ik vind ook snel dat iemand zeurt. Dat komt omdat ik in het buitenland heb gewerkt en gewoond, ook in een paar erg arme landen. Ik weet dat het hier in België niet altijd rozengeur en maneschijn is, toch is het best oké. Wat zeg ik, het is hier meer dan oké, het is hier goed. We zijn rijk vergeleken met een groot deel van de wereldbevolking. Miljoenen mensen zouden uren stappen om een winkel met halflege rekken te vinden, zo’n winkel waarover hier gezeurd wordt. Waarom toch gezeur en geklaag. Kan iemand me eens vertellen wat dat als positief effect heeft op je dag, je gezin, je werk, de wereld? Lukt het echt niet te zien wat we wel allemaal hebben en daar dankbaar en tevreden over te zijn?

Er zijn mensen die zeuren en klagen, gewoon ‘for the fun of it’. Da’s vervelend en stom, maar je kan ervoor kiezen om er niet naar te luisteren. Er zijn ook mensen die anderen beoordelen en zwart maken. Dat zijn erg giftige mensen, vind ik. Ze beoordelen anderen in de trend van ‘Oh, heb je die gezien, met haar kleine autoe en dat stomme hondje’, of, ‘Wat een arrogant mens is dat op haar hoge hakken in dat snobistische mantelpakje’.

Wie heeft het recht te oordelen over jouw kleding, schoenen, figuur, make-up, auto… Eerlijk, dat mag alleen jij! Ik vraag me af waarom dat ze dat doen. Wat denken jullie? Zijn ze zo onzeker dat ze de anderen onderuit moeten halen? Help dat? Misschien geeft dat sympathie of aanzien of voelen ze zich dan minder slecht over zichzelf…

Negativisme is erg schadelijk voor je gezondheid en die van de mensen rondom je. Bewust positief zijn is belangrijk. Je kan hier zelf aan meewerken door niet alles altijd zwart te vinden. En als je dat even niet lukt, praat er dan over met iemand die je mee uit je dip kan halen, zoek hulp. Blijf niet in de negatieve spiraal zitten. Doe er iets aan. Ga actie ondernemen om van de wereld een betere plaats te maken, voor jezelf en anderen. Je kan mensen helpen om je ergernissen en frustraties weg te werken. Je mag ook sporten, dansen, zingen, wandelen. Verander van job, omgeving, partner… Uiteindelijk kies je zelf hoe je de dag instapt, hoe je de gebeurtenissen opneemt en wie of wat je toelaat in je leven. Dat begint aan de ontbijttafel, elke dag opnieuw. Kies bewust voor positivisme. Wees lief voor jezelf en voor elkaar. Je zal zien, je krijgt het gegarandeerd terug.

Ik ga nu sporten, gedaan met luistervinken. ’t Was niet spannend en ik werd er niet vrolijker van!

Groetjes, Tauri.

Reacties

misschien wat minder luistervinken, dan heb je er ook geen last van :)
Dag Tauri, Groot gelijk, weg met de verzuring!!! Een variant op die slogan een aantal maanden terug op de autosnelweg 'minder zuur achter het stuur' zou voor mijn part ook op andere plaatsen mogen gezet worden: bv. aan scholen, aan de kassa in de winkel, ... Bijvoorbeeld: 'Een zure citroen hebben we hier niet van doen!' Of een verzuringsmeter waarin de verzuurden in kwestie telkens een euro moeten steken... Groetjes, Leen
Ik ben het helemaal eens met dit artikel! Luistervinken doe ik niet bewust, het is een beetje mijn tweede natuur. Door mijn gevoeligheid voor sfeer neem ik zeer snel op wat speelt in mijn omgeving. Het is soms erg ontgoochelend... Gelukkig zie ik dat er nog mensen zijn voor wie het belastend is, en die vinden dat je beter anders naar het leven kijkt. Groetjes Chantal

Reageer

Ik ga akkoord met de Mollom privacy policy.