U bent hier

Werkzoekende Tauri

champagne. Foto: shutterstockDag joblogliefhebbers. Op 17 januari vervoeg ik de grote groep van 464.098 werklozen, dat is 8,5% van de actieve bevolking in dit land! Tot dan ontvang ik nog een loon van m'n ex-werkgever. Drie maanden geleden was ik ondersteboven van het feit dat ik werkloos zou worden. Ondertussen heb ik het gerelativeerd, en zie ik ook vele mogelijkheden in plaats van enkel moeilijkheden.

48 ben ik, en dat kan een voordeel zijn.

  • Ik heb veel ervaring als manager, ben vlot drietalig en pas me snel aan in nieuwe omstandigheden.
  • Ik heb veel gereisd en in het buitenland gewerkt. Daardoor zijn diversiteit en samenwerken -ook met mensen uit andere culturen en met andere meningen- me niet vreemd.
  • Ik heb een groot gezin. Daardoor ben ik sterk in organiseren en plannen, en leerde ik bemiddelen bij conflicten. Doorzettingsvermogen en diplomatie zijn voor mij geen loze woorden.

48 ben ik, en dat kan ook een nadeel zijn.

  • Met schaamte moet ik toegeven dat ik met tablets, smartphones en sociale media behoorlijk wat meningsverschillen heb.
  • Ik ben 'kostelijk' vanwege mijn leeftijd.
  • Grote diploma's heb ik niet. Nadat ik op m'n 18de thuis vertrok, heb ik m'n 'studies' in Frankrijk verdergezet. Die bestonden erin au-pair te werken en Frans te leren. Dat laatste was nodig. Ik groeide namelijk op in de Kempen -ver weg van Brussel en de Noordzee- waar kennis van het Frans 'niet belangrijk' was.

Moeilijkheden tijdens mijn zoektocht naar werk? Ja die zijn er. Maar niet het gebrek aan diploma's speelt me het meeste parten. Een van de grootste moeilijkheden ben ikzelf. Want… wat wil ik doen? Opnieuw een job als manager en teamleider? Ik heb honderden mensen, in acht verschillende bedrijven, in x-aantal teams gehad. En ik merk dat ik het niet meer kan opbrengen: de niet gemotiveerden motiveren, doelstellingen behalen, verantwoording afleggen... Wil ik dat nog? Het eerlijke antwoord is: neen. Neen! Het financiële antwoord? Het zal wel moeten. Want hoelang lukt het me met enkel stempelgeld?

Toch wil ik ook de mogelijkheden die ik heb niet uit het oog verliezen. Stiekem droom ik van een carrièreswitch. Van totaal iets anders. Van iets nuttig, iets voor mezelf, iets met meerwaarde. Alleen zijn er nog heel veel vragen onbeantwoord. Zoals: wat ga ik doen, gaat me dat lukken, ga ik het kunnen, zal ik durven? Want 'no guts, no glorie'! Ik hou jullie op de hoogte…