U bent hier

Habitués en nieuwkomers

Bloggen op de VDAB-site, het lijkt me een leuk idee. Want laat ons eerlijk zijn. Een goed georganiseerde databank doet wat hij moet doen: volk lokken. Wie bezoekt deze site? Onder andere mensen die werk zoeken. Of ze nu zonder zitten of op zoek zijn naar een nieuwe uitdaging speelt geen rol. Laat ik hen voor het gemak 'de zoekers' noemen.

De joblog was al vaker een forum voor zoekers om ook een andere kant van hun leven te belichten. Het is immers niet allemaal kommer en kwel als je je weg moet banen tussen al die verschillende -euh- banen. Zoekers zijn gewone mensen, die gewone én minder gewone dingen meemaken. Het is altijd leuk als je als lezer even mag meekijken in de potten van een ander. Dan kom je al eens iets te weten.

Ik ben ook een zoeker en volg momenteel een VDAB-opleiding. Mijn doel is programmeur te worden, in DotNet dan nog wel. Dat lukt vooralsnog aardig. Maar het is vooral het extraatje dat het aangenaam maakt: je leert tientallen nieuwe gezichten kennen. Zo blijkt dat je -ook zonder facebook!- kan achterhalen dat je een medecursist ooit tegenkwam in een sporthal aan de andere kant van het land. Voor zover er nog een land is. ;-) De wereld is echt klein.

Waar ik ook van geniet is mijn dagelijkse motortrip naar het opleidingscentrum. De meeste mensen slapen dan nog half, maar ik heb de slapers dan al uit mijn ogen gehaald en zie een hele wereld voorbij komen. Zo zie ik de habitués, die elke ochtend op hetzelfde tijdstip op dezelfde plaats staan te wachten. Op de bus bijvoorbeeld. Pas wanneer ze er niet staan, vallen ze je op. Een beetje fantasierijk persoon is dan onmiddellijk vertrokken voor een rondje wilde verhalen verzinnen…

Soms zie ik ook 'nieuwkomers' op de bus staan wachten. De onverlaten die zich op het terrein van de habitués wagen. Ik benijd hen niet. Neem maar eens voor het eerst een bus en vlei je neer op een zitje dat blijkbaar persoonlijk eigendom is van een medereiziger. Ja, zo gaat dat op een bus. Als je tien keer op dat ene zitje hebt gezeten, wordt dat zitje van jou! Ik dacht dat dat alleen voor de chauffeur telde…

Kortom elke dag brengt wel iets nieuws!

Reacties

Als 'zoeker' hoor ik dus niet thuis in een SF-film, maar in de dagdagelijkse realiteit van jobspots, CV's en motivatiebrieven. Je moet jezelf kunnen verkopen. Ik heb geen verkoopstalent. Ik zou dat misschien kunnen leren in een opleiding bij VDAB."Nee Jan, wij kunnen u niet laten beginnen aan die opleiding. Sommige van uw vaardigheden zijn te goed." And that's it...Soms voel ik mij al als een luis in de pels van de maatschappij, maar als je dan nog op die manier erin ge-luis-d wordt, dan voelt het niet prettig aan. Let wel,ik verwijt de instructeurs of testleiders niets...Gevoel dat speelt als je werknemer bent, speelt (je)ook (de parten) als je werkloos bent.Ik kan mezelf niet zo goed verkopen, maar VDAB helpt en steunt waar het kan. En ik zal ook wel een passende opleiding vinden als de tijd rijp is. Maar mocht ik nu voor één keertje niet mijn hart luchten?Met vriendelijk groetenJan