U bent hier

Kunnen we niet sjotten?

Een vloek ontsnapte mijn consulente in het VDAB-opleidingscentrum toen ze zichtbaar aangedaan -lees: gespeeld- ‘pas’ als derde te horen kreeg dat ik binnenkort aan de slag kan. Ja, je leest het goed. Met trots mag ik aan de moderator vragen om de inleiding van deze blog te wijzigen van ‘Werkzoekende Tom’ naar ‘IBO’er Tom’. Binnenkort begin ik namelijk te werken in een softwarebedrijf met een contract Individuele beroepsopleiding. Driewerf hoera!

Voor ik jullie hier meer over vertel, wil ik het hebben over een ernstige kwestie: sport. Op het discussieforum van de nieuwssite van VRT staat al een paar dagen de vraag: ‘Wat heeft Nederland dat wij niet hebben?’ Dat slaat natuurlijk op het feit dat hun voetbalploeg wél de finale van de wereldbeker haalt, en wij niet. Bijzonder is dat sommige forumdeelnemers het gebrek aan goede sporters in ons land wijten aan de communautaire kwestie. Straf. Nooit gedacht dat Walen ervoor kunnen zorgen dat Vlamingen minder goed ‘sjotten’. Of vice versa. Iedereen die ook maar beetje nadenkt, weet dat dat larie en apekool is.

De ware reden is het gebrek aan talent. Voetballen zit gewoon niet in onze genen. En wat je niet hebt, kan je niet doorgeven. Het nageslacht van iemand met weinig voetbaltalent zal hoogstwaarschijnlijk ook weinig voetbaltalent hebben. Of er moet al een genetisch incidentje gebeuren. Before you ask. Nee, ik ben geen geneticus en nog minder een natuurkundige. En ik heb ook geen boeken van Charles Darwin gelezen. Maar als iets logisch is, dan is het logisch hé.

‘Wat met het wereldkampioenschap van 1986 in Mexcio dan?’, hoor ik je vragen. God ja. Daar haalden de Duivels de halve finale na een aantal keer door de mazen van het net te zijn geglipt. En in die halve finale werden ze in acht minuten door Diego Maradona opgerold.

Met ons koerstalent is het gelukkig beter gesteld. Zo hebben we een paar coureurs die het heel goed doen. Maar het zijn geen renners van het type Armstrong, Indurain of Contador die altijd op de afspraak zijn. Daarvoor moeten terug tot de generatie De Vlaeminck, Van Steenbergen of Musseuw -voor hij aan de wespen zat.

Eigenlijk hadden we tot nu maar één echte grote fietser: Merckx. En Merckx zegt zelf dat hij is noch Vlaming noch Waal is. In ieder geval was hij beter dan alle Hollanders samen. Alleen al daarvoor verdient hij in elke stad aan de grens met Nederland een standbeeld met: ‘Welkom in Merckxland. Kunnen we niet sjotten? Koersen kunnen we des te beter!’

Reacties

Proficiat met je nieuwe job, en veel succes!