U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: China

Twee jaar geleden trok Aernout naar China om daar zijn studies sinologie af te maken. Op zich niet ongebruikelijk. Maar hij bleef er en werkt nu voor een Chinees advocatenbureau. Zijn Chinese collega's zijn nog het meest verbaasd: "Welke gek kiest voor China als hij meer kan verdienen in de VS?"

"Na mijn studies klassieke filologie, volgde ik sinologie omdat ik gefascineerd was door de taal." vertelt Aernout (26 jaar). "Chinezen hebben een volledig andere manier van taalkundig denken. Ze gebruiken bijvoorbeeld verschillende 'tonen'. Naargelang de toon heeft een woord een andere betekenis. Aan de universiteit van Leuven kan je een beurs krijgen om je licenties in China te doen. Je bent niet verplicht om daar te studeren, maar het wordt aangeraden. Ik twijfelde geen moment en vertrok naar Peking.

De eerste maanden als student waren bar. Letterlijk dan. In het studentenhuis sloeg de centrale verwarming pas aan in december, terwijl het in november al koud was. Uit zuinigheid? Niet bepaald: eens december stond de verwarming op het maximum tot in maart. Spijtig genoeg was er geen regelaar, dus moest ik het raam openzetten voor wat koelte. Chinezen zetten trouwens in de winter de ramen en deuren open. Zelfs in restaurants. Terwijl het er -10°C kan worden. Van uitersten gesproken (lacht).

Ooit logeerde ik bij een Chinese vriendin, die met haar ouders in een klein dorp woonde. Het huis zag er vanbuiten uit zoals bij ons, maar binnenin: geen vloerbedekking, water enkel 500 m verderop... In mijn kamer woei een venijnig windje. Ik bevroor bijna, maar durfde niet vragen om het raam te sluiten. De moeder van mijn vriendin was niet al te vriendelijk. Het enige wat ze me vroeg was: "Wat doe je in China, hoeveel verdien je en wie heeft je gestuurd?" Mensen in steden hebben doorgaans betere accommodatie. En zijn geïnteresseerder in Westerlingen (lacht).

Van heimwee heb ik weinig last gehad. Ik had ooit al een tijdje in het buitenland -Griekenland- gewoond. Daar heb ik het een paar weken moeilijk gehad, maar ik merkte ook dat het voorbij ging. Dat heeft me geholpen. Ik wist: het is maar tijdelijk. Bovendien woonde ik hier van in het begin graag en heb ik snel mensen leren kennen. Werd het me toch te machtig, dan brachten telefoon en internet redding.

Amerikaans accent

Om als student wat bij te verdienen gaf ik Engelse les. Voor lesgevers Engels is de huidskleur van belang: ze moeten blank zijn. Hoe uitmuntend een Chinees de taal ook spreekt, hij maakt geen kans. Eigenlijk kunnen ze gewoon niet bij de idee dat een Chinees goed Engels kan. Vooral lesgevers met een Amerikaans accent zijn gegeerd. Amerika is het beloofde land. Als je les wilt geven in China is het dan ook lucratiever om je als Amerikaan voor te doen. Toen ik solliciteerde vertelde ik hen dat mijn vader Amerikaan is en mijn moeder Belgische en dat we op mijn negende naar België verhuisd zijn. Ik was meteen aangenomen; ze hebben niks gecheckt. Een Australische vriendin van mij is zowaar ontslagen omwille van haar Engelse accent. Ik heb dus geen spijt van mijn leugen (lacht).

In China bestaan er trouwens ongelooflijke jobs. In sommige metro's bijvoorbeeld, zit er naast de roltrap een werknemer op een stoel. Loopt er iets mis met de roltrap, dan moet hij iemand waarschuwen. Of neem warenhuizen. Daar staat aan ieder rek een personeelslid. Tja, dat is ook een manier om de werkloosheid tegen te gaan natuurlijk…"

Arnout heeft er intussen ook een job, zij het een iets minder exotische. Zijn studies heeft hij stopgezet. 

 

Barbara Peirs, november 2001

Informatie over de opleiding sinologie aan de KUL: http://akira.arts.kuleuven.ac.be/sinology