U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: Jordanië

Na een periode van loopbaanonderbreking kreeg Kurt (34) de mogelijkheid om voor een internationale organisatie in ontwikkelingssamenwerking te werken. Een droom die werkelijkheid werd. Samen met zijn gezin zette hij de stap. De bestemming lag vast en bevond zich in een conflictzone: Jordanië in het Midden-Oosten.

"Ik liep al lang rond met het verlangen naar het buitenland te trekken. Toen ik begin 2004 op de reservelijst van een wervingsexamen voor de Europese Commissie belandde, had ik geen idee welk avontuur ons wachtte. Na enkele maanden opleiding in hartje Brussel werd ik uitgestuurd om als ambtenaar te gaan werken in de Delegatie van de Europese Commissie in Jordanië. Meer bepaald in de hoofdstad Amman.

Mijn voorkennis beperkte zich tot de wetenschap dat Jordanië in het Midden-Oosten lag. Ook had ik al van wijlen Koning Hussein gehoord en zijn bemiddelingspogingen in de Palestijnse kwestie. Voor alle zekerheid heb ik toch meteen opgezocht hoe ver Amman van het door burgeroorlog verscheurde Bagdad verwijderd lag. Kwestie van de veiligheid van mijn gezin niet zomaar op het spel te zetten.

Stimulerend middel

Wat m'n job inhoudt? Samen met een team collega's kijk ik de financiële en contractuele aspecten na van projecten die van Europa ontwikkelingshulp aangeboden krijgen. Het gaat voornamelijk over programma's in Jordanië, Jemen en -op het gebied van humanitaire hulp- ook Irak. Zelf hou ik me vooral bezig met ontwikkelingsprojecten rond voedselveiligheid in Jemen. Jemen is een groot land met 20 miljoen inwoners, veel natuurpracht en het was ooit (nu helemaal niet meer) een van de grootste koffieleveranciers ter wereld. Vijftien jaar geleden sloten het Noorden en Zuiden vrede met elkaar, maar de economische ontwikkeling loopt achter. De meeste mensen leven onder de armoedegrens en de voedselveiligheid is niet gegarandeerd.

Daarbij komt dat praktisch de hele bevolking een stimulerend middel kauwt, "Qat" genaamd. Over de effecten op de gezondheid zijn de meningen verdeeld, maar slapeloosheid en weinig eetlust komen vaak voor. Verontrustend zijn de economische gevolgen: de productie van Qat slorpt veel kostbaar water op en neemt de plaats in van voedselgewassen in de landbouw. En dat allemaal terwijl er buiten eigen gebruik geen afzetmarkt is.

Peperdure limousines

Jordanië is dan weer een 'stabiel' land. Zij het een met vele tegenstellingen. Amman is letterlijk in tweeën gedeeld. In het noorden en oosten van de stad zijn er Palestijnse vluchtelingenkampen, aan de andere kant leeft de rijke klasse in chique appartementen en villa's boordevol Amerikaanse luxeartikelen. Je struikelt er over de peperdure limousines en de stad deint uit door de bouwwoede van de projectontwikkelaars.

Een groot deel van de bevolking is van Palestijnse afkomst en het Israelisch-Palestijns conflict heeft vele families verscheurd. Op dit ogenblik is Jordanië een oase van rust in het Midden-Oosten, maar ergens voel je dat je op een dansende vulkaan zit. Zolang er veiligheid heerst, is er economische groei en kan het land proberen zijn talrijke toeristische troeven uit te spelen: de in zandsteen uitgehouwen stad Petra, de onderwaterfauna en –flora in het duikparadijs Aqaba en in het Noorden een zeer goed bewaarde stadstaat uit de Romeinse Decapolis, Jerash.

En ja, de maatschappij wordt gedomineerd door mannen. De positie van de vrouw is er niet evident. Een cursus buikdansen -women only- achter gesloten deuren, vormt een goede uitlaatklep. En niet enkel voor buitenlandse vrouwen."

 

Elke Duprez, september 2005

E-mail Kurt: kurt.jacobs@cec.eu.int