U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: Londen

"Londen lijkt wel een pretpark in het hoogseizoen", vertelt Jan (25). "De files zijn eindeloos, het leven duur en je moet overal 'queue-en'. Maar daarnaast is Londen ook het financiële centrum van Europa, het politieke hart van Groot-Brittannië en een cultureel mekka."

"Londen, een stad van avonturiers, van zelfredzame doorzetters, van optimisten die hun kans willen wagen. Een stad waar je getest wordt. Lukt het in je eentje? Ben je sociaal genoeg? Je leert jezelf kennen met al je sterke en zwakke kanten. Je doet levenservaring op. En dát was mijn beweegreden om na een jaar University College in Londen te blijven.

Ik combineer mijn job in een economisch consultingbedrijfje met die van correspondent voor het VRT-radionieuws. Dat betekent dat ik het reilen en zeilen in Groot-Brittannië van zeer dichtbij volg. Ik verdien meer dan in België, maar ik geef ook veel meer uit, dus dat komt ongeveer op een nuloperatie uit.

Het beste en slechtste

De hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk is uniek. Londen is de perfecte mix van New York, Washington en Parijs. Onlangs las ik een artikel waarin de vraag werd gesteld of het parlement, de overheidsdiensten en de regering weg moesten uit Londen. De stad zou naar verluidt uit haar voegen aan het barsten zijn. Verrassend veel inwoners bleken voorstander. Tot zij moeten verhuizen, denk ik dan.

Nog in datzelfde artikel stond: 'Londen is de beste en de slechtste van alle steden'. En daar is iets van. Het verkeer zit vast, de afstanden zijn te groot, je moet overal wachten of op voorhand boeken -zelfs om naar de bioscoop te gaan. Het lijkt wel een pretpark in het hoogseizoen. 'Things to do and see' vind je terug in Time Out, de cultuurbijbel van elke zichzelf respecterende Londenaar. Een aanbod dat wekelijks meer dan tweehonderd pagina's beslaat. Het enige wat ontbreekt is de tijd om van dit alles te genieten.

Overal en nergens

In zekere zin heb ik het wel voor de Engelsen. Ze zijn vrij tolerant, joviaal en ze hebben humor. De keerzijde is dat ze heel trots zijn -ze bewonderen je omdat je Engels spreekt, maar wat overheerst is het gevoel 'en je spreekt toch maar mooi 'onze' taal'- en ze zijn ook hypocriet. Engeland is in hun ogen 'landelijk, heeft een immense cultuur en een sterke economie'. Klinkt goed, maar dan moet je wel het verpletterde feit negeren dat de meeste mensen in steden wonen, de massacultuur platter is dan waar ook in Europa, en de gemiddelde levensstandaard nog altijd lager is dan in de meeste Noord-Europese landen.

Migrant zijn is leren begrijpen wat het is om niet in je 'thuisland' te wonen. Je wil je dat nieuwe land 'eigen' maken, maar je wil ook een deel van je 'thuisland' behouden. Resultaat: je eindigt ergens tussen de twee, nergens en overal thuis. Zoals Salman Rushdie, ook ooit migrant in Londen, schreef: 'Als migrant ben je een fantast, je bouwt een land in je verbeelding en je legt het op aan de plek waar je bent'."

 

Elke Duprez, februari 2003