U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: New York

Met zijn diploma psychologie op zak trok Tom naar Florida en doctoreerde er in de marketing. Sinds augustus werkt hij als professor aan de New York University. "Een Amerikaan is per definitie iemand die ergens anders vandaan komt", aldus Tom (29). Hier een getuigenis van een échte Amerikaan.

"In de zomer van 2000 -een jaar voor ik doctoreerde- ben ik op zoek gegaan naar een job als professor in marketing. In die sector is de academische wereld op een nogal ongewone manier gestructureerd. Universiteiten die in je cv geïnteresseerd zijn, bellen je op en nodigen je uit voor een interview tijdens de jaarlijkse AMA (American Marketing Association) conferentie. Gedurende die conferentie verblijven alle sollicitanten en vertegenwoordigers van de verschillende universiteiten in hetzelfde hotel. Zodra je er aankomt moet je proberen de kamernummers uit te vissen van de proffen waarmee je een interview hebt. Dan heb je, gedurende ongeveer drie dagen, van 's morgens tot 's avonds gesprekken. Het vreemde is dat al die interviews zich dus afspelen in een hotelkamer: jij op een stoel en de professoren rondom je op het bed, in de zetel…

Zijn ze na de conferentie nog geïnteresseerd, dan vragen ze je om een dag naar hun campus te komen om een lezing te geven en nog een aantal interviews te doen. Doorsta je dit met glans, dan doen ze je een aanbod. Zo ben ik als Assistant Professor in Marketing aan de New York University beland.

De universiteit zelf ligt in "the Village" -tussen Chelsea en Soho in Manhattan- een erg leuke, alternatieve buurt met veel bars en restaurants. Wonen doe ik in Manhattan, aan Battery Park, vrij dicht bij de WTC-site. Ik was gelukkig niet in New York op 11 september en ben grotendeels gespaard gebleven van alle ellende. Mijn grootste ongemak was een gedwongen weekverblijf in een hotel.

Toen ik terug mocht naar m'n flat was alle stof en puin er omheen al opgeruimd. De universiteit had er zelfs voor gezorgd dat het rottende eten uit mijn koelkast was verwijderd. We werden ook ongewoon hartelijk verwelkomd door het management van het gebouw (dat duidelijk schrik had dat veel huurders zouden verhuizen - wat een aantal ook gedaan heeft) met een uitgebreid welkomstpakket en een dik rapport van een of andere ingenieursfirma die bevestigde dat het gebouw "structurally sound" was. De deur van mijn slaapkamer, die krijg ik sindsdien wel niet meer dicht -het instorten van de WTC-torens veroorzaakte een lichte aardbeving in de buurt- en ik kreeg ook plots last van muizen (op de 25e verdieping!) Blijkbaar waren die weggevlucht van de WTC-site en hadden ze in de leegstaande gebouwen in de buurt een onderkomen gezocht.

Naweeën

Na de ramp leek de hele buurt rond mijn appartement op een oorlogszone. Overal waren er barricades. Battery Park was afgesloten en omgevormd tot een tentenkamp van het leger. Voor mijn deur stond er permanent een patrouille soldaten met een gepantserde wagen. Vooral 's nachts was het akelig. Grote spots verlichtten aan de ene kant het tentenkamp en aan de andere kant de WTC-site waar de werken 24 uur op 24 verder gingen. En dan was er ook nog de rook en de brandgeur... Ondertussen zijn de soldaten vertrokken, de stank en rook grotendeels verdwenen en begint het leven hier terug een beetje zijn normale gang te gaan. Bevreemdend is nog altijd het gigantische gat in de skyline en de constante karavaan van vrachtwagens met puin. We worden nog elke dag herinnerd aan wat er op 11 september gebeurde, en dat zal nog wel een tijdje zo blijven. Iedereen kende wel iemand die niet meer is teruggekeerd.

Maar uiteindelijk geraakt New York er wel bovenop. Het is een enorm dynamische en vernieuwende stad. Een doorsluisplaats van immigranten. Meer dan de helft van de inwoners van New York is niet in de Verenigde Staten geboren. Diversiteit is hier de gemeenschappelijke noemer. Een Amerikaan is per definitie iemand die ergens anders vandaan komt."

 

Elke Duprez, januari 2002