U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: Thailand

In België word je geboren om te werken. Althans, dat is mijn indruk", vertelt Louix (48). "Die mentaliteit zint me niet. Vandaar de idee om naar het buitenland te trekken. Azië kende ik omdat ik er al gereisd had. De keuze was snel gemaakt." Thailand, waar Belgen leven als koning in Frankrijk.

"De eerste moeilijkheden waarmee ik geconfronteerd werd waren: visa en werkvergunning. Ik kon die wel kopen –onder de tafel kan alles in Thailand- maar ik wou de normale procedures volgen. Niet makkelijk, want zoals wel vaker bij officiële instanties, werd ik van het kastje naar de muur gestuurd. Uiteindelijk heeft m'n verbeten strijd de nodige documenten opgeleverd. Al heb ik een loopje met de waarheid moeten nemen. Je krijgt hier immers alleen maar een werkvergunning als je een diploma hebt, en dat heb ik niet. Dus heb ik op het formulier geschreven dat ik gestudeerd heb aan de universiteit van het leven.

Vette boterham

Eens gesetteld, heb ik een immobiliënkantoor geopend dat gespecialiseerd is in woningen voor buitenlandse gepensioneerden. Warme, exotische oorden zijn gegeerd. De vraag naar huizen in Thailand is erg groot. Ook heel wat Belgen zijn geïnteresseerd om hier te komen leven. 't Is echt een "booming business". Overal zie je gebouwen uit de grond rijzen. Er wordt heel veel gekocht en verkocht. 'k Moet eerlijk bekennen dat ik hier flink m'n boterham verdien. Bovendien betaal ik maar 7% belastingen.

Ik leef hier met andere woorden een beetje als een koning. Personeel is spotgoedkoop. Ik kan me hier bijvoorbeeld een huishoudelijke hulp permitteren. Dat is in België niet denkbaar. Je moet er natuurlijk wel hun mentaliteit bijnemen. Voor een Thai staat werken gelijk aan geld verdienen om NU te leven. Iets dat niet noodzakelijk elke dag hoeft. Anderzijds kan je hen vragen wat je wil: ze doen het. Je moet hen enkel duidelijk laten voelen dat jij de baas bent. Dan pas krijg je respect.

Geen snelheidscontroles

Negatieve punten? De Thai zijn nogal racistisch en chauvinistisch. Dat wordt er op de schoolbanken ingepompt. Ze slaan ook munt uit elke argeloze toerist die hun pad kruist. Verder is het lawaai soms niet om aan te horen, de stank bij momenten niet te harden en het verkeer een ramp. Al wil ik dat laatste wel zo houden: geen snelheidscontroles, geen gezeur over illegaal parkeren. Iedereen doet maar, en het komt allemaal wel in orde. Positief is hun eeuwige glimlach en onvoorwaardelijke hulp, de ongerepte natuur en het enorme gevoel van vrijheid.

Wat ik ook apprecieer is hun liefde voor feesten. Ik heb zelden meer uitgelaten feestvierders gezien. Ben je hun gast, dan omringen ze je met de allerbeste zorgen. Loy Kratong is een feest dat je moet meegemaakt hebben in Thailand. Iedereen maakt een vloot van bloemen en die worden dan allemaal naar de rivier gebracht. Prachtig! Een ander feest dat met veel enthousiasme gevierd wordt is Songkran: pure kinderpret. Je mag iedereen en alles nat spuiten. Heel het land leeft mee en geniet met volle teugen. Je hoort het: ik mis hier niet veel. Enkel vrienden en familie. Maar dat is normaal, zeker?"

 

Elke Duprez, juli 2005

E-mail Louix: info@aaaaproperties.com