U bent hier

Wonen en werken in het buitenland: Oostenrijk

Evie (27 jaar): "De winter is hier heerlijk. We hebben steevast een witte kerst en op elk plein kan je je tegoed doen aan Gluhwein of gepofte kastanjes. Als ik 's morgens naar buiten kijk, zie ik de machtige, besneeuwde bergen tegen een stralende blauwe hemel. Dan open ik het raam en haal diep adem..." Welkom in Tirol.

"Tien jaar geleden ging ik met mijn ouders skiën in Oostenrijk. Mijn skilerares vroeg me of ik geen zin had om les te geven aan kinderen. Zodoende ging ik vanaf dan elk jaar naar Oostenrijk om er enkele weken skiles te geven. Na mijn studies Handelswetenschappen vond ik een job in de bank. Mijn vakanties in Oostenrijk werden steeds langer... Ik kreeg de taal onder de knie en leerde een sympathieke skileraar kennen: Werner.

Toen ik 24 was, hield ik het niet meer uit. Ik gaf mijn job op en verhuisde naar Tirol. M'n familie en vrienden verklaarden me voor gek . Even later stond ik bij Werner voor de deur. Het was niet bepaald gemakkelijk. Het onverstaanbare dialect leren, een job zoeken, een sociaal leven uitbouwen,… Maar met vallen en opstaan is het me gelukt. Nu werk ik in de 'Kristalwellten'. Dat is een kristalmuseum. Ik geef er rondleidingen. En, ik heb ondertussen ook een geweldige zoon!

Geesten uit het verleden

In Tirol verdien je veel minder dan in België, terwijl het leven er een stuk duurder is. Dat verklaart waarom de Tirolers grote huizen bouwen. De helft ervan wordt verhuurd -Zimmer Frei- en de vrouw zorgt voor de gasten. Later kunnen de kinderen er tijdelijk wonen als ze een gezin stichten.

Waar ik het in het begin erg moeilijk mee had, is de ' dorpsmentaliteit' die hier heerst. De mensen zijn wel erg vriendelijk en leven van het toerisme, maar ze zijn niet ruimdenkend. Vrouwen bijvoorbeeld horen thuis aan de haard. Ook de geest van Wereldoorlog II waart hier nog rond: de Tirolers spreken erg veel over Hitler en co. Dat jaagt me telkens weer schrik aan.

Verder moest ik wennen aan het boodschappen doen. Op zondag is elke winkel potdicht. Komt daarbij dat de keuze vaak beperkt is. Bij de bakker kan je één iets kopen: brood. En bij de slager vind je geen bereide maaltijden of bereid vlees. Alles wordt zelf gemaakt! Tja, de vrouwen hebben veel tijd…

Brandende bergtoppen

Maar, Tirol is een adembenemende streek. Je kan een hele dag in de natuur doorbrengen zonder mensen tegen het lijf te lopen en er rijden haast geen auto's. De Tirolers hebben geen stress en zijn veel rustiger dan de Belgen. Is iets vandaag niet klaar, dan doen ze het morgen wel.

Wat ik ook fantastisch vind, is hun band met de natuur . Omstreeks eind september bijvoorbeeld wordt de 'Almabtrieb' gevierd. Die dag komen de koeien vanuit de bergen terug naar het dal om te overwinteren. De dieren worden opgesmukt met kettingen en bloemen en het hele dorp wacht hen op. 's Avonds wordt er gegeten en getoost op het welzijn van de boeren en hun koeien.

Op 6 december is het de dag van de 'Krampussen'. Een groep mensen trekt dan voor dag en dauw de bergen in. Ze dragen zwarte kleren en zetten griezelige maskers op. 's Avonds dalen ze af naar het dorp. Daar dansen ze rond een heksenketel en spuwen ze vuur. Om middernacht 'sterft' hun leider. De bedoeling van dit ritueel is: de boze wintergeesten verdrijven.

De meest romantische traditie is ongetwijfeld het 'Sonnwendfest' op 21 juni. Tijdens dit feest wordt de langste dag van het jaar gevierd. 's Avonds steken de mensen op de bergen grote vuren aan. Het lijkt dan alsof de bergtoppen in brand staan. Heel betoverend!"

 

 

Barbara Peirs, december 2003