U bent hier

De burn-out voorbij

Een psychotherapeute die deeltijds aan de slag gaat als verkoopster bij een Belgisch modelabel. Een vreemde carrièrewending? Niet voor Tina, die een poos geleden werd geveld door een burn-out en daar heel wat wijzer van werd. Hoe tuimelde Tina de dieperik in? Hoe kreeg ze haar energie terug? En welke lessen leerde ze? Ze getuigt.

Tina: (38): “Voor mijn burn-out was ik voltijds psychotherapeute. Als ik vandaag op de periode voor mijn burn-out terugkijk, besef ik dat ik al jaren op halve kracht draaide. Ik had jaren met plezier als therapeute gewerkt, maar de laatste twee jaar putte ik er nog maar weinig voldoening uit. Ik voelde me niet meer thuis in de organisatie waarvoor ik werkte, en het werd steeds duidelijker dat ik meer wilde dan enkel therapie geven.

Bovendien zorgden een energievretende verbouwing en relatieproblemen voor flink wat emotionele stress. Ik sliep slecht, voelde me vaak moe en onrustig, en hield er een ongezond eetpatroon op na -met veel snoep, cola en koffie- in een poging om mijn vermoeidheid te overwinnen.”

Totaal uitgeput

Door de combinatie van al die factoren, geraakte Tina uiteindelijk totaal uitgeput. Op een bepaald moment voelde ze dat ze zo niet meer verder kon, en ging ze langs bij haar huisarts. Daar kreeg ze een week ziekteverlof. Om tot rust te komen. En dat lukte. Meer zelfs: ze viel compleet stil! Haar burn-out was een feit.

Wat volgde was een zware periode van twee jaar, met veel vallen en opstaan. Toch is Tina vandaag vooral dankbaar dat ze dit heeft meegemaakt.

Blijer mens

Tina: “Het klinkt misschien raar, maar dankzij mijn burn-out kreeg ik eindelijk de rust en de ruimte om mijn leven terug op orde te krijgen. Ik leerde heel wat uit deze periode, en dat heeft van mij een blijer mens gemaakt.

Ten eerste besef ik nu dat ik mijn kwetsbare kant moet toelaten. Voorheen zag ik mezelf als iemand met sterke schouders en veel draagkracht. Intussen heb ik geleerd om mijn gevoelige en kwetsbare kant meer toe te laten en voel ik me een completere mens.

Een tweede les die ik leerde is ‘the best things in life are free’. Sinds mijn burn-out werk ik bewust minder dan vroeger. Ik moet het financieel met minder doen, maar dat weegt niet op tegen de ruimte die ik heb om voluit te genieten van het leven: ik heb meer qualitytime met mijn metekindjes en tijd voor familie en vrienden, ik kan weer boeken lezen of onderweg even stoppen om te kijken naar waaiend riet in de berm of een mooie wolkenhemel… Die zaken zijn zalig, kosten niets en zijn tegelijk onbetaalbaar.

Spring

Een derde les: durf af en toe een andere richting kiezen, en spring! Alleen zo kan je weten wat de juiste weg is. Als je je vergist, heb je het tenminste geprobeerd en kan je weer andere opties verkennen.

Ik wist al heel lang dat ik geen voltijdse therapeute meer wou zijn, maar ik was bang om een nieuwe richting te kiezen. Ik bleef alle opties telkens opnieuw afwegen. Dat was zeer vermoeiend. Toen er een vacature vrijkwam in de winkel waar ik nu werk als verkoopster, besloot ik eindelijk om het erop te wagen. Nu ben ik zo blij dat ik gesprongen heb! Ik geniet heel erg van het contact met de klanten en mijn collega's. Ik hou van de schoonheid als de juiste persoon en de juiste outfit samenkomen. En ik leer nieuwe delen van mezelf kennen: zo ben ik bijvoorbeeld  best commercieel en competitief ingesteld.

Mijn job als verkoopster vormt een mooi tegengewicht voor mijn werk als psychotherapeute -want daar ben ik intussen ook weer mee gestart. Ik ben zo blij dat ik opnieuw aan het werk ben. Mijn jobs geven structuur aan mijn dagen, zorgen voor fijne sociale contacten en geven me energie. Ik voel eindelijk weer de voldoening die ik jaren heb gemist.

Vertrouw

Tenslotte leerde mijn burn-out me om geduld te hebben, en te vertrouwen. Toen ik in het begin thuis was, dacht ik: over een maand ben ik beter. Maar dat bleek -maand na maand- niet zo te zijn. De onzekerheid over hoe lang mijn burn-out zou duren, vond ik heel moeilijk. Ik wilde zo snel mogelijk terug vooruit. Ik begon pas te genezen toen ik me overgaf aan het feit dat het nu even niet lukte, en dat dat oké was. Dat er helemaal niks moest, behalve goed voor mezelf zorgen en gewoon 'zijn'. Ik wist niet wanneer het beter werd, maar ik leerde erop vertrouwen dat het ooit beter zou worden.”

 

Ingrid Van Wanzeele

Reacties

Ik zit nog altijd in een burn-out, eigenlijk om verschillende redenen. Drie jaar geleden ben ik bevallen van mijn 2de kindje. Na 6 maand kregen we te horen dat mijn man teelbalkanker had. Dat is natuurlijk heel goed te genezen, maar waar we totaal niet op voorbereid waren, is de longembolie die hij achteraf nog kreeg. Inneens lag hij op intensieve, ik dacht echt dat hij er niet meer doorkwam. Ik lag elke nacht te wenen in mijn bed, en op begrip van mijn collega's moest ik ook al niet rekenen. Het enigste wat ik te horen kreeg was 'wanneer kunnen we terug op jou rekenen?' Dat zeg je toch niet, zou ik denken. En daar voelde ik me nog schuldig over ook. Ik heb daarna dan wel mijn ontslag gegeven, want ik kon niet langer samenwerken met die mensen. Mijn man is sinds een maand terug aan werk en ik zit nog thuis. Ik moet alles eerst een plaats kunnen geven. Maar zo'n burn-out heeft ook een positieve kant natuurlijk. Ik denk meer na over mijn toekomst en wil een opleiding gaan volgen. Ik probeer ook meer van het leven te genieten. Het is alleen spijtig dat er nog te weinig begrip is voor een burn-out.
Beste Kim, uw verhaal is zo herkenbaar. Mensen zijn zo bezig met hun eigen dat ze nauwelijks nog tijd nemen voor een ander. Ik ben zeker dat jij nu met herwonnen veerkracht uit uw B-O komt en het leven stap voor stap anders zal bekijken. Je zal zien dat je de komende maanden en zelfs jaren steeds sterker zal worden ... Wees bewust van wat je doet ..stel je telkens de vraag 'voelt dit goed aan voor mij?' Waarom wel, waarom niet .. en praat erover. Ik wens je veel positieve energie. Marijke B-O coach en loopbaanbegeleider.
Belangrijk is ook : bepaal zelf je tijd en dagindeling, laat het niet aan anderen over. Ik weet waarover ik spreek. Iedereen rondom je wil helpen, soms (let op niet altijd !!!) met de beste bedoelingen, en als 'patiënt' onderga je die periode veel, gewoon omdat je de energie niet hebt om enig initiatief op touw te zetten of te ondernemen. Het is een valkuil en vicieuze cirkel. Je wil tegemoet komen aan al die goede hulp en bedoelingen en zo verlies je steeds verder jezelf en je eigen ik, waardoor je, uiteraard, ook verder wegzinkt in het 'gat'. Reserveer zoveel mogelijk voor jezelf, geef subtiel aan (als je er nood aan hebt) dat je het rustig aan wil doen, en zo creëer je stilaan die ruimte waarin je terug jezelf kan vinden met al je interesses en basisbehoeften. Verwen jezelf af en toe eens lekker, zonder anderen hierbij te betrekken. Je herbront steeds opnieuw en je zal merken dat je hieruit heel wat kracht kan putten, nodig om je traject verder te zetten. Het is in ieder geval een manier die voor mezelf heeft gewerkt, hopelijk voor anderen ook. Veel succes.
Zelfde probleem! Oktober 2016 geveld door een burn- out, sedert april 2017 terug aan het werk maar voorlopig part-time op hetzelfde bedrijf en dezelfde functie. Het heeft even geduurd voor ik aan mezelf kon toegeven dat er een probleem was. Deze gebeurtenis heeft ertoe geleid dat ik meer aan zelfreflectie ben gaan doen en op deze manier heb ontdekt dat het grotendeels door mijn eigen instelling was. Veel werk op mij nemen, perfectionistische ingesteldheid en vooral een groot ego ( ik ben onmisbaar) ook in de hand gewerkt doordat ik mijn werk graag doe. Gelukkig hebben de collega,s me altijd gesteund in deze periode en me met open armen terug ontvangen. De firma heeft mijn werkschema aangepast in de mate van het mogelijke. Het belangrijkste is dat je thuis de steun en het begrip krijgt dat je nodig hebt, en vooral het geloof en vertrouwen dat alles weer goed komt !!!
Ik ben ontslagen sinds 11/2016 en had ook bijna een burn-out, heb in het begin echt moeten leren om zoals Tina het beschrijft te genieten van de gewone kleine onverwachte dingen, zoals naar de wolken turen, gewoon niets doen. Vroeger piekerde ik teveel, nu ga ik slapen en is mijn hoofd leeg. Ik mediteer ook, gewoon rustig ademhalen en luisteren naar je lichaam. Het heeft me geholpen, ik ben veel rustiger geworden.
Dit verhaal klinkt heel bekend. Ik heb zelf 2x een burn-out gehad, vorig jaar en 15 jaar geleden. Het leven is meer dan werken. Er zijn zoveel mooiere dingen dan materiele zaken. Zorg voor jezelf, luister naar je lichaam en pluk de dag.
Wat een prachtig getuigenis, en ... eentje om steun bij te vinden, én eruit te leren ! Dank je wel Ingrid.
Ik zit nu al 4 jaar in een burn-out waarvan ik nog maar 2.5 jaar uit de ontkenningsfase ben. Heel mooi geschreven, heel herkenbaar. Ik heb 4 kleine kinderen waarvan de oudste 5 jaar is, de middelste 3 jaar en een tweeling van 17 maand. Daardoor slaap ik maar 5 uur per nacht, en ik moet veel alleen doen. Niet simpel dus om hieruit te geraken.
Ik kan er van meespreken. Kleine kinderen hebben is niet makkelijk, vooral 's nachts. Ik slaap al twee jaar amper drie uurtjes per nacht. Eerst had ik een burn-out. Die is in januari geëvolueerd tot een depressie. Ik neem nu zware antidepresieva.. Het iis niet makkelijk als je veel alleen moet doen. Hier is dat ook het geval. Toch moet je ook goed voor jezelf zorgen en regelmatig zelf ontspannen. Nog veel goede moed!
Ben half november vorig jaar geveld geweest door een burn-out in combinatie met pesterijen. Daarbovenop heb ik epilepsie... Ben een half jaar thuis geweest, begeleidt door een psychologe. Ben na een half jaar terug gaan werken, zelfde bedrijf, maar werd door reorganisatie overgeplaatst. Was 30 jaar sommelier en verkoop nu grasmachine s en potten verf... Begrijpen wie begrijpen kan...
Knap van je dat je met jouw verhaal naar buiten komt. Ik ben er zeker van dat het vele collega's en niet-collega's die met een burn-out kampen een hart onder de riem steekt. Je mag terecht fier zijn op jezelf! Veel succes met je nieuwe job en blijf goed voor jezelf zorgen, veel liefs,

Reageer