U bent hier

Sollicitatie-advies

Er vloeide al heel wat inkt over hoe je een goed sollicitatiegesprek voert. Meestal zijn het experts die advies geven. Wij draaien de rollen om en vroegen enkele ex-werkzoekenden naar hun belangrijkste les. Webredacteur Bart: "Je moet niet altijd de beste zijn om de job te krijgen."

Tip 1

Beantwoord geen vragen als je het antwoord niet kent."

Ngo-medewerker Maarten: “Tijdens een van mijn sollicitatiegesprekken heb ik een strategische fout gemaakt. De rekruteerder stelde me een vraag over regelgeving waar ik eigenlijk het antwoord niet op wist.

Ik antwoordde toch en dat viel nog mee, maar toen stelde hij bijkomende vragen waardoor ik volledig door de mand viel.

Een paar weken later kreeg ik tijdens een ander sollicitatiegesprek weer een theoretische vraag voorgeschoteld waarop ik het antwoord niet kende.

Door mijn vorige ervaring begon er een alarmbel te rinkelen. Ik zei eerlijk dat ik het antwoord niet kende, maar dat ik me graag wou verdiepen in deze materie.

En wat is er gebeurd? Ik heb die job gekregen en ben nog eens geprezen omwille van mijn eerlijkheid. Ze zagen dit als iets positiefs!"

Tip 2

Stel kritische vragen over het bedrijf en de functie."

Consultant Veerle: “Toen ik net afgestudeerd was, zag ik een sollicitatie als een eenrichtingsexamen waarbij je de vragen zo goed mogelijk moet beantwoorden om de job te krijgen.

Ervaring heeft me echter geleerd dat dit niet het geval is. Je moet ook voor jezelf uitmaken of je de job in dat bedrijf eigenlijk wel wil. En dat kan alleen door zelf ook kritische vragen te stellen.

Zo informeer ik altijd naar m'n voorganger: waarom ging hij weg en hoelang oefende hij de job uit? Door vragen te stellen toon je bovendien dat je proactief bent en geïnteresseerd.

Een vraag die altijd indruk maakt is: "In welke richting gaan het bedrijf en de job evolueren?"

Soms leg ik ook een case voor uit een vorige job en vraag ik hoe het bedrijf zou reageren.

Beantwoordt de interviewer je vragen kort, onduidelijk of met tegenzin? Denk dan nog maar eens goed na."

Tip 3

Besef dat je niet altijd de beste moet zijn om aangeworven te worden."

Webredacteur Bart: “Ik vond mijn vorige baan interessant, maar ik had zo'n verschrikkelijke baas dat ik er weg moest.

Toen ik de vacature van mijn leven voor webredacteur zag, besloot ik te solliciteren.

De sollicitatie startte met een schriftelijke proef: ik moest op een belachelijk korte tijd een aantal teksten redigeren en er zelf een schrijven.

De moed zonk in mijn schoenen. Ik had zin om weg te gaan, maar dat durfde ik niet. Dus bleef ik en diende ontgoocheld m'n onafgewerkte teksten in.

Nadien volgde een gesprek. Dat viel wel mee, maar ik ging ervan uit dat ik de schriftelijke proef me sowieso de das had omgedaan.

Ik was dan ook erg verrast toen ze me belden dat ik de job had. Mijn collega die me aanwierf (en waar ik goed mee opschiet) vertelde me achteraf waarom.

Sommige kandidaten hadden een betere score op de proef, maar ik was tijdens het gesprek sympathieker overgekomen. Ze hadden het gevoel dat ik beter in het team zou passen.

Je hoeft dus niet altijd de beste te zijn. Ook je persoonlijkheid telt."

Tip 4

"Durf nee zeggen."

Tester Esther: "Toen ik pas afgestudeerd was solliciteerde ik voor de functie internationaal verkoper. 

De job interesseerde me heel erg, maar de interviewer -die mijn directe leidinggevende zou worden- bleek enorm arrogant. Hij vond zichzelf heel speciaal en maakte neerbuigende opmerkingen.

Ik herinner me nog dat hij zei dat hij niet geneigd was om kinderen van ambtenaren aan te werven (zoals ik) omdat die het niet gewoon zijn om te werken. 

Op het einde van het gesprek zei hij dat hij me toch een kans wou geven. Ik was verbouwereerd en zei ja.

Ik vind het sowieso al niet gemakkelijk om nee te zeggen en de machtspositie die hij uitstraalde maakte het alleen maar moeilijker.

Toen ik thuiskwam en alles liet bezinken, besefte ik dat ik echt niet voor zo'n man wou werken. Ik heb toen een vriendelijke mail gestuurd om te zeggen dat ik het toch niet wou doen.

Dat was een van de beste beslissingen van mijn leven."

Barbara Peirs

Gepubliceerd in